Εἰς Μνημόσυνον Χαραλάμπους, Γαρυφαλιᾶς καί Χρήστου
Παν. Δ. Παπαδημητρίου, PhD
αʹ ἔκδοσις, 1/10/2026
«Μὴν ἀδιαφορήσεις γιὰ μένα Κύριε στὰ Γεράματά μου»
Ὁ Χαράλαμπος καὶ ἡ Γαρυφαλιὰ εἶχαν ἕνα μοναχοπαίδι τὸν Χρῆστο ὁ ὁποῖος στά 23 του χρόνια ἔπαθε ἐγκεφαλικὸ (βοήθησαν πρὸς αὐτὸ καὶ κακοὶ ἄνθρωποι μὲ μάγια) καὶ σὲ σύντομο χρόνο (δεκαεπτὰ ἡμέρες) κοιμήθηκε στὸ Νοσοκομεῖο. Ὁ Χαράλαμπος καὶ ἡ Γαρυφαλιὰ στὸν μεγάλο πόνο τους (ποὺ τὸν ἔφεραν μέχρι τὴν κοίμησή τους) στραφήκανε ὁλοκληρωτικὰ στὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία Του καὶ ἔζησαν τὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς τους μὲ μετάνοια, κρυφὲς ἐλεημοσύνες, ἐκκλησιασμό, προσευχὴ καὶ νηστεία. Ὁ Χαράλαμπος κοιμήθηκε καὶ ἔμεινε ἡ Γαρυφαλιὰ τελευταῖα καὶ μόνη. Κοιμήθηκε σπίτι της εἰρηνικά (2015), μὴ θέλοντας νὰ πάει νοσοκομεῖο γιὰ μιὰ ἀσθένεια ποὺ τὴν ταλαιπώρησε πολὺ τὶς τελευταίες ἡμέρες (δύο-τρεῖς ἑβδομάδες) τῆς ζωῆς της.
Τὰ παρακάτω σημειώματα καὶ ποιήματα τῆς Γαρυφαλιᾶς βρεθήκανε στὸ σπίτι τους μετὰ τὴν κοίμησή της, καὶ παρατίθενται εἰς μνημόσυνον τοῦ Χαραλάμπους, τῆς Γαρυφαλιᾶς καὶ τοῦ υἱοῦ τους Χρήστου.
(τὰ πρωτότυπα βρίσκονται στὸ pdf στὸ τέλος)
1.
«Μὴν ἀδιαφορήσεις γιὰ μένα Κύριε στὰ Γεράματά μου,
τώρα ποὺ λιγοστεύουν οἱ δυνάμεις μου,
καὶ δὲν μπορῶ νὰ ἀντιμετωπίσω τοὺς πειρασμούς,
μὴ μὲ ἐγκαταλήψεις μόνη μου καὶ ἀβοήθητη,
σὲ παρακαλῶ, Κύριε βοήθησέ με καὶ Σώσε με».
2.
«Παναγιά μου, θέλω μαζὶ παντοτινὰ νὰ περπατοῦμε.
Κι’ ὅταν ἀργῶ στὸ βάδισμά μου περίμενέ με,
κι ὅταν σκοντάψω καὶ σὲ χάσω στὴ στροφή,
στάσου νὰ σὲ προφτάσω, Μοναχὴ δὲ θέλω νὰ βαδίσω.
Δὲ μπορῶ στὶς ξαφνικὲς τὶς νύχτες,
Φῶς ζητάω καὶ ὁδηγὸ ΕΣΕΝΑ,
ΕΣΕΝΑ Μεγάλη μας Μητέρα,
Παναγιά μας, Παναγιά μας».
3.
«Ἔμπορός σου στέκω Κύριε καὶ εἴμαι ἀφοσιωμένη
ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς μου σὲ Σένα παραδομένη.
Θέλω Χριστέ μου νὰ συρθῶ νὰ ἔρθω στὴν Κιβωτό σου
νὰ πλέω ἐπάνω στὸν ἀφρὸ μὲ ὅλους τοὺς δικούς σου
Μέρα καὶ Νύχτα Κύριε νὰ βρίσκομαι κοντά σου
καὶ νὰ φωνάζω στὸν λαὸ τὰ κατορθώματά σου.
Χριστὲ ἀληθινὲ Θεέ, σβύσε τὰ σφάλματά μου,
σβύσε τὶς ἀμαρτίες μου, καὶ τὰ ἐγκλήματά μου,
σβύσε Χριστέ μου, σβύσε τα καὶ πάρε με κοντά σου,
νὰ προσκυνῶ καὶ νὰ εὐλογῶ τὸ θεῖο Ὅνομά σου,
Κύριε δῶσε δύναμη καὶ φῶς νὰ φωτιστοῦμε,
ὅλοι αὐτοὶ οἱ Χριστιανοὶ ποὺ παρακουλουθοῦμε
τὰ ἔργα σου τὰ Θεϊκὰ μὲ πίστι καὶ μὲ φόβο
καὶ ἔρχονται νὰ ἀκούσουμε τὸν Θεϊκό σου λόγο.
Κύριε σὲ παρακαλῶ μὴν μὲ ἐγκαταλίπης
ὑπὸ τὴν προστασίαν σου ὅλους νὰ μᾶς τραβήξης».
4.
«Γλυκειά Μανούλα τὼν Θλιβομένων,
καὶ στήριγμα τῶν Χριστιανῶν,
δός στὶς ψυχὲς τῶν πονεμένων
λίγη Δροσιὰ τῶν Οὐρανῶν».
5.
«Μόνη ψυχή μου καὶ γύρω σκοτάδι,
τὰ φώτα σβηστήκανε ἤλθε τὸ βράδυ,
τὰ ἄστρα κρυφτήκανε στερρά μου λυχνάρια,
κλείνουν τὰ φύλλα τους τὰ τόσα χορτάρια.
Κρύος ὁ κόσμος παγώνει ἡ καρδιά μου,
Σύντροφος γύρω κανείς.
Μόνη μου μένω χωρίς Βοήθεια.
Μόνη πάλι μὲ πόνο στὰ στήθια.
Ὅμως καὶ πάλι τὸ χέρι ἁπλώνει,
Κάποιος ποὺ ἔκθαμβος φῶς τὸν κυκλώνει,
ζητάει χαρά μου νὰ φέρει σιμά μου,
Φῶς καὶ ζωὴ στὴ φτωχὴ τὴ καρδιά μου.
Πές μου ποιὸς εἶσαι τὸ χέρι νὰ δώσω,
Σύ ποὺ ἀγαπᾶς τὸν καθένα μας τόσο.
Πες μου ἐσύ ποὺ λυπᾶσαι γιὰ μένα,
Δικό μου δὲν ἔχω κοντά μου κανένα.
Ὅμως τὸ νιώθω ἐσὺ εἶσαι ὁ Χριστός μου,
Σύ Ἰησοῦ ὁ πιστὸς σύντροφός μου.
Μόνη δὲ θὰ ᾽μαι κοντά σου ἐὰν βαδίσω,
Νέα ζωὴ ἀπ’ το φῶς σου θὰ ἀντλήσω,
Ἰησοῦ μου γλυκύτατε πηγὴ τῆς ζωῆς μου,
Μείνε γιὰ πάντα φρουρὸς τῆς ψυχῆς μου,
Στὴν κρύα νυχτιά μου προστάτης μου γίνε,
Μείνε κοντά μου Χριστὲ αἰώνια μεῖνε.
ΑΜΗΝ».
Τό ἄρθρο σέ μορφή pdf: Ἀναλόγιον.
Τέλος, καὶ τῷ Θεῷ, δόξα πάντων ἕνεκεν.
