Ο Εσπερινός όπως και η συνέχειά του ο Όρθρος δεν καταλιμπάνονται αλλά είναι υποχρέωση των ιερέων να τελούνται καθημερινώς, πρβλ. Ιω. Μ. Φουντούλη, «Απαντήσεις εις λειτουργικάς απορίας», τόμ. Α' σ. 87 (και ΤΟΕ, σ. 46).
   Ποτέ δεν πρέπει η τέλεση Παρακλήσεως το απόγευμα (οποιουδήποτε Αγίου), να γίνεται αιτία να μην γίνεται ο Εσπερινός! Προτιμητέον (σωστότερον) να γίνει ο Εσπερινός και να μην γίνει η Παράκληση, παρά να γίνει η (εσπερινή) Παράκληση χωρίς πρώτα τον Εσπερινό!

   Την σήμερον, δυστυχώς, παρατηρούνται αυτά τα φαινόμενα εκκοσμίκευσης, και όχι μόνο καταλιμπάνουν τον Εσπερινό όταν κάνουν Παράκληση (ενώ όφειλαν να τελέσουν πρώτα τον Εσπερινό), αλλά καταλιμπάνουν τον Εσπερινό και όταν κάνουν π.χ. Βάπτιση!
   Ο Όρθρος και ο Εσπερινός πρέπει να τελούνται σε προκαθορισμένες και σταθερές ώρες, που να γνωστοποιούνται ξεκάθαρα (π.χ. την Κυριακή) στους ενορίτες. Δεν είναι δυνατόν την ώρα που συνήθως τελείται ο Εσπερινός, να βάζει Βάπτιση ο εφημέριος. Τι θα γίνει με όποιον έρθει εκείνη την ώρα να παρακολουθήσει τον Εσπερινό; Ας γίνει η Βάπτιση πριν την προκαθορισμένη ώρα του Εσπερινού ή μετά!
   Ας υπάρχει μια σταθερή ώρα Εσπερινού και Όρθρου π.χ. για κάθε εποχή (λόγω της μεγάλης αλλαγής της ανατολής/δύσης του ηλίου), ώστε ο ενδιαφερόμενος ενορίτης να γνωρίζει. 
   Την σήμερον, για διάφορους λόγους, και κυρίως για τον βιοποριστικό λόγο, οι ενορίτες δεν πηγαίνουν τακτικά τις καθημερινές στην εκκλησία. Όμως πρέπει να προννοούμε έστω και για τον ένα ενορίτη που θα έρθει...

 

καταλιμπάνω = εγκαταλείπω, αφήνω, ακυρώνω