Καὶ ποῦ λοιπόν, ἄλλην εὑρήσω ἀντίληψιν;
ποῦ προσφύγω; ποῦ δὲ καὶ σωθήσομαι;
τίνα θερμὴν ἕξω βοηθόν,
θλίψεσι τοῦ βίου, καὶ ζάλαις οἴμοι! κλονούμενος;
Εἰς Σὲ μόνην ἐλπίζω,
καὶ θαῤῥῶ καὶ καυχῶμαι,
καὶ προστρέχω τῇ σκέπῃ Σου σῶσόν με.

(ἀπὸ τὴν δ' ᾠδὴν τοῦ Μεγάλου Παρακλητικοῦ Κανόνος εἰς τὴν Παναγίαν Μητέρα μας)

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς