ΟΡΘΡΟΣ ΕΝ ΤΑΙΣ ΚΥΡΙΑΚΑΙΣ

ερες Ελογητς Θες μν, πντοτε, νν, καὶ ἀεί, καες τος αἰῶνας τν αἰώνων.

ναγνστης μν.

ερες Δξα σοι Θες, δξα σοι.

ΒασιλεΟρνιε, Παρκλητε, τΠνεμα τς ληθεας, ὁ ΠανταχοΠαρν κατΠντα Πληρν, ὁ Θησαυρς τν γαθν καΖως Χορηγς, ἐλθκασκνωσον ν μν κακαθρισον μς ππσης κηλδος κασσον, Ἀγαθτς ψυχς μν.

 

χος πλ. α'

Χριστς νστη κ νεκρν, θαντθνατον πατσας, καὶ ἐν τος μνμασι, ζων χαρισμενος.

 

ναγνστης μν. Ἅγιος Θες, Ἅγιος σχυρς, Ἅγιος θνατος, ἐλησον μς (ἐκ γ')

Δξα... Κανν ...

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς.

Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν,

Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν.

Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν,

ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον.

 

Δξα... Κανν ...

Πτερ μν ὁ ἐν τος ορανος, ἁγιασθτω τὸ ὄνομσου, ἐλθτω βασιλεα σου, γενηθτω τθλημσου, ὡς ν ορανῷ, καὶ ἐπτς γς. Τν ρτον μν τν πιοσιον δς μν σμερον, καὶ ἄφες μν τὰ ὀφειλματα μν, ὡς καὶ ἡμες φεμεν τος φειλταις μν, καμεσενγκς μς ες πειρασμν, ἀλλὰ ῥῦσαι μς πτοπονηροῦ.

ερες τι σοῦ ἐστιν βασιλεα...

 

Τροπρια

Σσον, Κριε, τν λαν σου, καελγησον τν κληρονομαν σου, νκας τος βασιλεσι, κατβαρβρων δωρομενος, κατσν φυλττων, διτοΣταυροσου πολτευμα.

Δξα...

Ὁ ὑψωθες ν τΣταυρῷ ἑκουσως, τῇ ἐπωνμσου καινπολιτείᾳ, τος οκτιρμος σου δρησαι, Χριστὲ ὁ Θες, εφρανον ν τδυνμει σου, τος πιστος βασιλες μν, νκας χορηγν ατος, καττν πολεμων, τν συμμαχαν χοιεν τν σν, ὅπλον ερνης, ἀήττητον τρπαιον.

Κανν ... Θεοτοκον

Προστασα φοβερκαὶ ἀκατασχυντε, μπαρδς, ἀγαθή, τς κεσας μν, πανμνητε Θεοτκε, στριξον ρθοδξων πολιτεαν, σζε ος κλευσας βασιλεειν, καχοργει ατος ορανθεν τν νκην· διτι τεκες τν Θεν, μνη ελογημνη.

 

Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεὸς κατὰ τὸ μέγα ἐλεός σου, δεόμεθά σου, ἐπάκουσον καὶ ἐλέησον. Χορὸς· Κύριε, ἐλέησον (γ').

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν,, καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος.

Ὅτι ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ὑπάρχεις, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

 

ναγνστης μν. Ἐν νματι Κυρου, ελγησον, Πτερ.

 

ερες Δξα τῇ ἁγίᾳ καὶ ὁμοουσίῳ, καζωοποικαὶ ἀδιαιρτΤριδι, πντοτε, νν, καὶ ἀεί, καες τος αἰῶνας τν αἰώνων.

 ναγνστης μν. Δξα ν ψστοις Θεῷ, καὶ ἐπγς ερνη, ἐν νθρποις εδοκα (ἐκ γ').

Κριε, τχελη μου νοξεις, κατστμα μου ναγγελετν ανεσν σου (δς).

 

Ψαλμὸς 3

Κύριε τὶ ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με; πολλοὶ ἐπανίστανται ἐπ' ἐμὲ.

Πολλοὶ λέγουσι τῇ ψυχῇ μου οὐκ ἔστι σωτηρία αὐτῷ ἐν τῷ Θεῷ αὐτοῦ

Σὺ δὲ Κύριε ἀντιλήπτωρ μου εἶ δόξα μου καὶ ὑψῶν τὴν κεφαλήν μου

Φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα καὶ ἐπήκουσέ μου ἐξ ὄρους ἁγίου αὐτοῦ

Ἐγὼ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα, ἐξηγέρθην ὅτι Κύριος ἀντιλήψεταί μου

Οὐ φοβηθήσομαι ἀπὸ μυριάδων λαοῦ τῶν κύκλῳ συνεπιτιθεμένων μοι

Ἀνάστα Κύριε σῶσόν με ὁ Θεός μου ὅτι σὺ ἐπάταξας πάντας τοὺς ἐχθραίνοντάς μοι ματαίως, ὀδόντας ἁμαρτωλῶν συνέτριψας

Τοῦ Κυρίου ἡ σωτηρία καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου ἡ εὐλογία σου

Καὶ πάλιν

Ἐγὼ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα· ἐξηγέρθην ὅτι Κύριος ἀντιλήψεταί μου

 

Ψαλμὸς 37

Κύριε μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς, με μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με

ὅτι τὰ βέλη σου ἐνεπάγησάν μοι καὶ ἐπεστήριξας ἐπ' ἐμὲ τὴν χεῖρά σου

οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου ἀπὸ προσώπου τῆς ὀργῆς σου,

οὐκ ἔστιν εἰρήνη ἐν τοῖς ὀστέοις μου ἀπὸ προσώπου τῶν ἁμαρτιῶν μου

ὅτι αἱ ἀνομίαι μου ὑπερῆραν τὴν κεφαλήν μου, ὡσεὶ φορτίον βαρὺ ἐβαρύνθησαν ἐπ' ἐμὲ

προσώζεσαν καὶ ἐσάπησαν οἱ μώλωπές μου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀφροσύνης μου

ἐταλαιπώρησα καὶ κατεκάμφθην ἕως τέλους, ὅλην τὴν ἡμέραν σκυθρωπάζων ἐπορευόμην

ὅτι αἱ ψόαι μου ἐπλήσθησαν ἐμπαιγμῶν καὶ οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου

ἐκακώθην καὶ ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα ὠρυόμην ἀπὸ στεναγμοῦ τῆς καρδίας μου

Κύριε ἐναντίον σου πᾶσα ἡ ἐπιθυμία μου καὶ ὁ στεναγμός μου ἀπὸ σοῦ οὐκ ἀπεκρύβη

ἡ καρδία μου ἐταράχθη, ἐγκατέλιπέ με ἡ ἰσχύς μου καὶ τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου καὶ αὐτὸ οὐκ ἔστι μετ' ἐμοῦ

οἱ φίλοι μου καὶ οἱ πλησίον μου ἐξ ἐναντίας μου ἤγγισαν καὶ ἔστησαν καὶ οἱ ἔγγιστά μου ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν

καὶ ἐξεβιάζοντο οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου καὶ οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι

ἐλάλησαν ματαιότητας καὶ δολιότητας ὅλην τὴν ἡμέραν ἐμελέτησαν

ἐγὼ δὲ ὡσεὶ κωφὸς οὐκ ἤκουον καὶ ὡσεὶ ἄλαλος οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα αὐτοῦ

καὶ ἐγενόμην ὡσεὶ ἄνθρωπος οὐκ ἀκούων καὶ οὐκ ἔχων ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ἐλεγμοὺς

ὅτι ἐπὶ σοὶ Κύριε ἤλπισα, σὺ εἰσακούσῃ Κύριε ὁ Θεός μου

ὅτι εἶπον· μήποτε ἐπιχαρῶσί μοι οἱ ἐχθροί μου καὶ ἐν τῷ σαλευθῆναι πόδας μου ἐπ' ἐμὲ ἐμεγαλορρημόνησαν

ὅτι ἐγὼ εἰς μάστιγας ἕτοιμος καὶ ἡ ἀλγηδών μου ἐνώπιόν μού ἐστι διὰ παντὸς

ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ ἀναγγελῶ καὶ μεριμνήσω ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας μου

οἱ δὲ ἐχθροί μου ζῶσι καὶ κεκραταίωνται ὑπὲρ ἐμὲ καὶ ἐπληθύνθησαν οἱ μισοῦντές με ἀδίκως

οἱ ἀνταποδιδόντες μοι κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν ἐνδιέβαλλόν με ἐπεὶ κατεδίωκον δικαιοσύνην

μὴ ἐγκαταλίπῃς με Κύριε ὁ Θεός μου, μὴ ἀποστῇς ἀπ' ἐμοῦ

πρόσχες εἰς τὴν βοήθειάν μου Κύριε τῆς σωτηρίας μου

Καὶ πάλιν

μὴ ἐγκαταλίπῃς με Κύριε ὁ Θεός μου, μὴ ἀποστῇς ἀπ' ἐμοῦ

πρόσχες εἰς τὴν βοήθειάν μου Κύριε τῆς σωτηρίας μου

 

Ψαλμὸς 62

Ὁ Θεὸς ὁ Θεός μου πρὸς σὲ ὀρθρίζω· ἐδίψησέ σε ἡ ψυχή μου, ποσαπλῶς σοι ἡ σάρξ μου ἐν γῇ ἐρήμῳ καὶ ἀβάτῳ καὶ ἀνύδρῳ

οὕτως ἐν τῷ ἁγίῳ ὤφθην σοι τοῦ ἰδεῖν τὴν δύναμίν σου καὶ τὴν δόξαν σου

ὅτι κρεῖσσον τὸ ἔλεός σου ὑπὲρ ζωὰς τὰ χείλη μου ἐπαινέσουσί σε

οὕτως εὐλογήσω σὲ ἐν τῇ ζωῇ μου καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀρῶ τὰς χεῖράς μου

ὡς ἐκ στέατος καὶ πιότητος ἐμπλησθείη ἡ ψυχή μου καὶ χείλη ἀγαλλιάσεως αἰνέσει τὸ στόμα μου

εἰ ἐμνημόνευόν σου ἐπὶ τῆς στρωμνῆς μου ἐν τοῖς ὄρθροις ἐμελέτων εἰς σὲ

ὅτι ἐγενήθης βοηθός μου καὶ ἐν τῇ σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἀγαλλιάσομαι

ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου ἐμοῦ δὲ ἀντελάβετο ἡ δεξιά σου

αὐτοὶ δὲ εἰς μάτην ἐζήτησαν τὴν ψυχήν μου, εἰσελεύσονται εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς παραδοθήσονται εἰς χεῖρας ῥομφαίας μερίδες ἀλωπέκων ἔσονται

ὁ δὲ βασιλεὺς εὐφρανθήσεται ἐπὶ τῷ Θεῷ, ἐπαινεθήσεται πᾶς ὁ ὀμνύων ἐν αὐτῷ ὅτι ἐνεφράγη στόμα λαλούντων ἄδικα

Καὶ πάλιν

ἐν τοῖς ὄρθροις ἐμελέτων εἰς σὲ

ὅτι ἐγενήθης βοηθός μου καὶ ἐν τῇ σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἀγαλλιάσομαι

ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου, ἐμοῦ δὲ ἀντελάβετο ἡ δεξιά σου

 

Δόξα... Καὶ νῦν...

Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Δόξα σοι ὁ Θεὸς

Κύριε, ἐλέησον. Κύριε, ἐλέησον. Κύριε, ἐλέησον.

Δόξα... Καὶ νῦν...

 

Ψαλμὸς 87

Κύριε ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου ἡμέρας ἐκέκραξα καὶ ἐν νυκτὶ ἐναντίον σου

εἰσελθέτω ἐνώπιόν σου ἡ προσευχή μου, κλῖνον τὸ οὖς σου εἰς τὴν δέησίν μου

ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ ἤγγισε

προσελογίσθην μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον, ἐγενήθην ὡς ἄνθρωπος ἀβοήθητος ἐν νεκροῖς ἐλεύθερος

ὡσεὶ τραυματίαι καθεύδοντες ἐν τάφῳ ὧν οὐκ ἐμνήσθης ἔτι καὶ αὐτοὶ ἐκ τῆς χειρός σου ἀπώσθησαν

ἔθεντό με ἐν λάκκῳ κατωτάτῳ, ἐν σκοτεινοῖς καὶ ἐν σκιᾷ θανάτου

ἐπ' ἐμὲ ἐπεστηρίχθη ὁ θυμός σου καὶ πάντας τοὺς μετεωρισμούς σου ἐπήγαγες ἐπ' ἐμὲ

ἐμάκρυνας τοὺς γνωστούς μου ἀπ' ἐμοῦ, ἔθεντό με βδέλυγμα ἑαυτόῖς· παρεδόθην καὶ οὐκ ἐξεπορευόμην

οἱ ὀφθαλμοί μου ἠσθένησαν ἀπὸ πτωχείας· ἐκέκραξα πρὸς σὲ Κύριε ὅλην τὴν ἡμέραν διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου

μὴ τοῖς νεκροῖς ποιήσεις θαυμάσια ἢ ἰατροὶ ἀναστήσουσι καὶ ἐξομολογήσονταί σοι;

μὴ διηγήσεταί τις ἐν τῷ τάφῳ τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν τῇ ἀπωλείᾳ;

μὴ γνωσθήσεται ἐν τῷ σκότει τὰ θαυμάσιά σου καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ἐν γῇ ἐπιλελησμένῃ;

κἀγὼ πρὸς σὲ Κύριε ἐκέκραξα καὶ τὸ πρωῒ ἡ προσευχή μου προφθάσει σε

ἵνα τὶ Κύριε ἀπωθεῖς τὴν ψυχήν μου, ἀποστρέφεις τὸ πρόσωπόν σου ἀπ' ἐμοῦ;

πτωχός εἰμι ἐγὼ καὶ ἐν κόποις ἐκ νεότητός μου, ὑψωθεὶς δὲ ἐταπεινώθην καὶ ἐξηπορήθην

ἐπ' ἐμὲ διῆλθον αἱ ὀργαί σου, οἱ φοβερισμοί σου ἐξετάραξάν με

ἐκύκλωσάν με ὡσεὶ ὕδωρ, ὅλην τὴν ἡμέραν περιέσχον με ἅμα

ἐμάκρυνας ἀπ' ἐμοῦ φίλον καὶ πλησίον καὶ τοὺς γνωστούς μου ἀπὸ ταλαιπωρίας

Καὶ πάλιν

Κύριε ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου ἡμέρας ἐκέκραξα καὶ ἐν νυκτὶ ἐναντίον σου

εἰσελθέτω ἐνώπιόν σου ἡ προσευχή μου κλῖνον τὸ οὖς σου εἰς τὴν δέησίν μου

 

Ψαλμὸς 102

Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον, καὶ πάντα τὰ ἐντός μου τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ.

Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον, καὶ μὴ ἐπιλανθάνου πάσας τὰς ἀνταποδόσεις αὐτοῦ.

Τὸν εὐϊλατεύοντα πάσας τὰς ἀνομίας σου, τὸν ἰώμενον πάσας τὰς νόσους σου.

Τὸν λυτρούμενον ἐκ φθορᾶς τὴν ζωήν σου, τὸν στεφανοῦντά σε ἐν ἐλέει καὶ οἰκτιρμοῖς.

Τὸν ἐμπιπλῶντα ἐν ἀγαθοῖς τὴν ἐπιθυμίαν σου, ἀνακαινισθήσεται ὡς ἀετοῦ ἡ νεότης σου.

Ποιῶν ἐλεημοσύνας ὁ Κύριος, καὶ κρῖμα πᾶσι τοῖς ἀδικουμένοις.

Ἐγνώρισε τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ τῷ Μωϋσῇ, τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ τὰ θελήματα αὐτοῦ.

Οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ Κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος, οὐκ εἰς τέλος ὀργισθήσεται, οὐδὲ εἰς τὸν αἰῶνα μηνιεῖ.

Οὐ κατὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἐποίησεν ἡμῖν, οὐδὲ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν.

Ὅτι κατὰ τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τῆς γῆς, ἐκραταίωσε Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν.

Καθόσον ἀπέχουσιν ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν, ἐμάκρυνεν ἀφ’ ἡμῶν τὰς ἀνομίας ἡμῶν.

Καθὼς οἰκτείρει πατὴρ υἱούς, ᾠκτείρησε Κύριος τοὺς φοβουμένους αὐτόν, ὅτι αὐτὸς ἔγνω τὸ πλάσμα ἡμῶν, ἐμνήσθη ὅτι χοῦς ἐσμεν.

Ἄνθρωπος, ὡσεὶ χόρτος αἱ ἡμέραι αὐτοῦ, ὡσεὶ ἄνθος τοῦ ἀγροῦ, οὕτως ἐξανθήσει.

Ὅτι πνεῦμα διῆλθεν ἐν αὐτῷ, καὶ οὐχ ὑπάρξει, καὶ οὐκ ἐπιγνώσεται ἔτι τὸν τόπον αὐτοῦ.

Τὸ δὲ ἔλεος τοῦ Κυρίου ἀπὸ τοῦ αἰῶνος, καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν.

Καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ ἐπὶ υἱοῖς υἱῶν, τοῖς φυλάσσουσι τὴν διαθήκην αὐτοῦ, καὶ μεμνημένοις τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι αὐτάς.

Κύριος ἐν τῷ οὐρανῷ ἡτοίμασε τὸν θρόνον αὐτοῦ, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ πάντων δεσπόζει.

Εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντες οἱ Ἄγγελοι αὐτοῦ, δυνατοὶ ἰσχύϊ, ποιοῦντες τὸν λόγον αὐτοῦ, τοῦ ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς τῶν λόγων αὐτοῦ.

Εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ, λειτουργοὶ αὐτοῦ, οἱ ποιοῦντες τὸ θέλημα αὐτοῦ.

Εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἐν παντὶ τόπῳ τῆς δεσποτείας αὐτοῦ, εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον.

Καὶ πάλιν

ἐν παντὶ τόπῳ τῆς δεσποτείας αὐτοῦ εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον

 

Ψαλμὸς 142

Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου

καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν

ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου· ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος

καὶ ἠκηδίασεν ἐπ' ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου

ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων

διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι

ταχὺ εἰσάκουσόν μου Κύριε ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ' ἐμοῦ καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον

ἀκουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωῒ τὸ ἔλεός σου ὅτι ἐπὶ σοι ἤλπισα· γνώρισόν μοι Κύριε ὁδὸν ἐν ᾗ πορεύσομαι ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου

ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου Κύριε πρὸς σὲ κατέφυγον

δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου· τὸ πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ

ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου Κύριε ζήσεις με· ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου ὅτι ἐγὼ δοῦλός σού εἰμι.

Καὶ πάλιν

εἰσάκουσόν μου Κύριε ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου (2)

τὸ πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ.

 

Δόξα... Καὶ νῦν...

Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα. Δόξα σοι ὁ Θεός (ἐκ γ').

Ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, Κύριε, δόξα σοι.

 

Ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπέρ τῆς ἄνωθεν εἰρήνης, καί τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν ἡμῶν, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπέρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου, εὐσταθείας τῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν, καί τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπέρ τοῦ ἁγίου οἴκου τούτου, καί τῶν μετὰ πίστεως, εὐλαβείας, καὶ φόβου Θεοῦ εἰσιόντων ἐν αὐτῷ, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπέρ τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων χριστιανῶν, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπέρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν, ____, τοῦ τιμίου πρεσβυτερίου, τῆς ἐν Χριστῷ διακονίας, παντὸς τοῦ Κλήρου καί τοῦ Λαοῦ, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπέρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Ἔθνους, πάσης Ἀρχῆς καὶ Ἐξουσίας ἐν αὐτῷ, τοῦ κατὰ ξηρὰν θάλασσαν καὶ ἀέρα φιλοχρίστου ἡμῶν στρατοῦ, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπέρ τῆς (πόλεως) ταύτης, πάσης πόλεως καὶ χώρας καί τῶν πίστει οἰκούντων ἐν αὐταῖς, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπὲρ εὐκρασίας ἀέρων, εὐφορίας τῶν καρπῶν τῆς γῆς καὶ καιρῶν εἰρηνικῶν, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπὲρ πλεόντων, ὁδοιπορούντων, νοσούντων, καμνόντων, αἰχμαλώτων καί τῆς σωτηρίας αὐτῶν, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὑπέρ τοῦ ῥυσθῆναι ἡμᾶς ἀπὸ πάσης θλίψεως, ὀργῆς, κινδύνου καὶ ἀνάγκης, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ἀντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς, ὁ Θεός, τῇ σῇ χάριτι.

Τῆς Παναγίας, ἀχράντου, ὑπερευλογημένης, ἐνδόξου, Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, μετὰ πάντων τῶν Ἁγίων μνημονεύσαντες, ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν, Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα. Χορὸς: Σοὶ Κύριε.

Ὅτι πρέπει σοι, πᾶσα δόξα, τιμὴ καὶ προσκύνησις, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Χορὸς: Ἀμήν.

 α' β' γ' δ' πλ. α' πλ. β' βαρύς πλ. δ'

Θες Κριος, καὶ ἐπφανεν μν, ελογημνος ὁ ἐρχμενος ν νματι Κυρου.

Στχ, α'.ξομολογεσθε τΚυρίῳ, καὶ ἐπικαλεσθε τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον ατοῦ.

Θες Κριος, καὶ ἐπφανεν μν...

Στχ, β'. Πντα τὰ ἔθνη κκλωσν με, κατῷ ὀνματι Κυρου μυνμην ατος,

Θες Κριος, καὶ ἐπφανεν μν...

Στχ, γ'. ΠαρΚυρου γνετο ατη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν φθαλμος μν.

 Θες Κριος, καὶ ἐπφανεν μν...

πολυτκιον χος α' ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  α'

Τολθου σφραγισθντος πτν ουδαων, καστρατιωτν φυλασσντων τὸ ἄχραντν σου Σμα, ἀνστης τριμερος Σωτρ, δωρομενος τκσμτν ζων· διτοτο αΔυνμεις τν ορανν βων σοι ζωοδτα· Δξα τῇ Ἀναστσει σου Χριστέ, δξα τβασιλείᾳ σου, δξα τοκονομίᾳ σου, μνε φιλνθρωπε.

Θεοτοκον  α'

ΤοΓαβριλ φθεγξαμνου σοι Παρθνε τΧαρε, σν τφωνῇ ἐσαρκοτο τν λων Δεσπτης, ἐν σοτῇ ἁγίᾳ κιβωτῷ, ὡς φη δκαιος Δαυδ, ἐδεχθης πλατυτρα τν ορανν, βαστσασα τν Κτστην σου. Δξα τῷ ἐνοικσαντι ν σοί, δξα τπροελθντι κ σοῦ, δξα τῷ ἐλευθερσαντι μς διτοτκου σου.

πολυτκιον χος β' ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  β'

τε κατλθες πρς τν θνατον, ἡ Ζωὴ ἡ ἀθνατος, ττε τν δην νκρωσας τῇ ἀστραπτς Θετητος, ὅτε δκατος τεθνετας κ τν καταχθονων νστησας, πσαι αΔυνμεις τν πουρανων κραγαζον· Ζωοδτα Χριστὲ ὁ Θες μν δξα σοι.

Θεοτοκον  β'

Πντα πρ ννοιαν, πντα περνδοξα, τσΘεοτκε μυστρια, τῇ ἁγνείᾳ ἐσφραγισμνη, καπαρθενίᾳ φυλαττομνη, Μτηρ γνσθης ψευδς, Θεν τεκοσα ληθινν· ατν κτευε σωθναι τς ψυχς μν.

πολυτκιον χος γ' ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  γ'

Εφραινσθω τοράνια, ἀγαλλισθω τὰ ἐπγεια, ὅτι ποησε κρτος, ἐν βραχονι ατοῦ, ὁ Κριος, ἐπτησε τθανττν θνατον, πρωττοκος τν νεκρν γνετο, ἐκ κοιλας δου ρρσατο μς, καπαρσχε τκσμτμγα λεος.

Δξα... Κανν ... Θεοτοκον  γ'

Στν μεσιτεσασαν τν σωτηραν τογνους μν, ἀνυμνομεν Θεοτκε Παρθνε· ν τσαρκγρ τῇ ἐκ σοπροσληφθεσῃ, ὁ Υἱός σου καΘες μν τδιΣταυροκαταδεξμενος πθος, ἐλυτρσατο μς, ἐκ φθορς ς φιλνθρωπος.

πολυτκιον χος δ' ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  δ'

Τφαιδρν τς ναστσεως κρυγμα, ἐκ τοῦ Ἀγγλου μαθοσαι ατοΚυρου Μαθτριαι, κατν προγονικν πφασιν πορρψασαι, τος ποστλοις καυχμεναι λεγον· σκλευται θνατος, ἠγρθη Χριστς Θες, δωρομενος τκσμτμγα λεος.

Δξα... Κανν ... Θεοτοκον  δ'

Τὸ ἀπ' αἰῶνος πκρυφον, καὶ Ἀγγλοις γνωστον μυστριον, δισοΘεοτκε τος πγς πεφανρωται, Θες ν συγχτῳ ἑνσει σαρκομενος, καΣταυρν κουσως πρ μν καταδεξμενος· δι' οὗ ἀναστσας τν πρωτπλαστον, ἔσωσεν κ θαντου τς ψυχς μν.

πολυτκιον χος Πλ. α' ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  Πλ.α'

Τν συνναρχον Λγον ΠατρκαΠνεματι, τν κ Παρθνου τεχθντα ες σωτηραν μν, ἀνυμνσωμεν πιστοκαπροσκυνσωμεν, ὅτι ηδκησε σαρκί, ἀνελθεν ν τσταυρῷ, καθνατον πομεναι, καὶ ἐγεραι τος τεθνετας, ἐν τῇ ἐνδξῳ Ἀναστσει ατοῦ.

Δξα... Κανν ... Θεοτοκον  Πλ.α'

Χαρε πλη Κυρου ἡ ἀδιδευτος, χαρε τεχος κασκπη τν προστρεχντων ες σέ, χαρε χεμαστε λιμν καὶ Ἀπειργαμε, ἡ τεκοσα ν σαρκτν Ποιητν σου καΘεν, πρεσβεουσα μὴ ἐλλίπς, ὑπρ τν νυμνοντων, καπροσκυνοντων τν Τκον σου.

πολυτκιον χος πλ. β' ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ Πλ.β'

γγελικαΔυνμεις πτμνμσου, καοφυλσσοντες πενεκρθησαν, καὶ ἵστατο Μαρα ν ττφῳ, ζητοσα τὸ ἄχραντν σου σμα. Ἐσκλευσας τν δην, μπειρασθες π' ατοῦ, ὑπντησας τΠαρθνῳ, δωρομενος τν ζων, ὁ ἀναστς κ τν νεκρν, Κριε δξα σοι.

Θεοτοκον  Πλ.β'

τν ελογημνην καλσας σου Μητρα λθες πτπθος κουσίᾳ βουλῇ, λμψας ν τΣταυρῷ, ἀναζητσαι θλων τν δμ, λγων τος γγλοις· Συγχρητμοι, ὅτι ερθη ἡ ἀπολομνη δραχμή, ὁ πντα σοφς οκονομσας, δξα σοι.

πολυτκιον χος βαρς ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  Βαρύς

Κατλυσας τΣταυρσου τν θνατον, ἠνέῳξας τΛσττν Παρδεισον, τν Μυροφρων τν θρνον μετβαλες, κατος σος ποστλοις κηρττειν πταξας, ὅτι νστης Χριστὲ ὁ Θες, παρχων τκσμτμγα λεος.

Δξα... Κανν ... Θεοτοκον  Βαρύς

ς τς μν ναστσεως θησαρισμα, τος πσοπεποιθτας Πανμνητε, ἐκ λκκου καβυθοπταισμτων νγαγε· σγρ τος πευθνους τῇ ἁμαρτίᾳ, ἔσωσας τεκοσα τν σωτηραν, ἡ πρτκου Παρθνος, καὶ ἐν τκΠαρθνος, καμεττκον πλιν οσα Παρθνος.

πολυτκιον χος Πλ. δ' ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ Πλ.δ'

ξ ψους κατλθες εσπλαγχνος, ταφν καταδξω τριμερον, ἵνα μς λευθερσς τν παθν, Ἡ ζωκαὶ ἡ Ἀνστασις μν, Κριε δξα σοι.

Δξα... Κανν ... Θεοτοκον  Πλ.δ'

δι' ἡμς γεννηθες κ Παρθνου, κασταρωσιν πομείνας γαθέ, ὁ θανττν θνατον σκυλεσας, καὶ Ἔγερσιν δεξας ς Θες, μπαρδς ος πλασας τχειρσου, δεξον τν φιλανθρωπαν σου λεμον, δξαι τν τεκοσν σε Θεοτκον πρεσβεουσαν πρ μν κασσον Σωτρ μν, λαν πεγνωσμνον.

 

Ἔτι καὶ ἔτι ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ἀντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς, ὁ Θεός, τῇ σῇ χάριτι.

Τῆς Παναγίας, ἀχράντου, ὑπερευλογημένης, ἐνδόξου, Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, μετὰ πάντων τῶν Ἁγίων μνημονεύσαντες, ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν, Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα.

τι σν τκρτος κασοῦ ἐστιν βασιλεα καὶ ἡ δναμις καὶ ἡ δξα, τοΠατρς κατοΥοκατοῦ Ἁγου Πνεματος, νν καὶ ἀεκαες τος αἰῶνας τν αἰώνων. Χορς μν.

 

Καθσματα χος α'   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ   α'

Τν τφον σου Σωτρ, στρατιται τηροντες, νεκροτῇ ἀστραπῇ, τοῦ ὀφθντος γγλου, ἐγνοντο κηρττοντος, Γυναιξτν νστασιν, σδοξζομεν, τν τς φθορς καθαιρτην, σοπροσππτομεν, τῷ ἀναστντι κ τφου, καμνΘεῷ ἡμν.

Δξα...

Σταυρπροσηλωθες, ἑκουσως Οκτρμον, ἐν μνματι τεθες, ὡς θνητς Ζωοδτα, τκρτος συντριψας, Δυναττθαντσου· σγρ φριξαν, οπυλωροοτοῦ ᾍδου, σσυνγειρας, τος π' αἰῶνος θανντας, ὡς μνος φιλνθρωπος.

Κανν ... Θεοτοκον

Μητρα σε Θεοῦ, ἐπιστμεθα πντες, Παρθνον ληθς, καμεττκον φανεσαν, οπθκαταφεγοντες, πρς τν σν γαθτητα· σγρ χομεν, ἁμαρτωλοπροστασαν, σκεκτμεθα, ἐν πειρασμος σωτηραν, τν μνην Πανμωμον.

Τολθου σφραγισθντος   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Γυνακες πρς τμνμα παρεγνοντο ρθριαι, καὶ ἀγγελικν πτασαν θεασμεναι τρεμον, ὁ τφος ξστραπτε ζων, τθαμα κατπληττεν ατς· διτοτο πελθοσαι, τος μαθητας κρυττον τν γερσιν. Τν δην σκλευσε Χριστς, ὡς μνος κραταις καδυνατς, καφθαρντας συνγειρε πντας, τν τς κατακρσεως φβον, λσας δυνμει Σταυροῦ.

Δξα...

ν τσταυρπροσηλωθες Ζωτν πντων, καὶ ἐν νεκρος λογισθες ὁ ἀθνατος Κριος, ἀνστης τριμερος Σωτρ, καὶ ἤγειρας δμ κ τς φθορς· διτοτο αΔυνμεις τν ορανν βων σοι ζωοδτα. Δξα τος σος παθμασι Χριστέ, δξα τῇ Ἀναστσει σου, δξα τσυγκαταβσει σου, μνε φιλνθρωπε.

Κανν ...Θεοτοκον

Τν τφον σου Σωτρ   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Μαρα τσεπτν, τοΔεσπτου δοχεον, ἀνστησον μς, πεπτωκτας ες χος, δεινς πογνσεως, καπταισμτων καθλψεων· σγρ πφυκας, ἁμαρτωλν σωτηρα, καβοθεια, κακραταιπροστασα, κασζεις τος δολους σου.

Καθσματα χος β'   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  β'

εσχμων ωσφ, ἀπτοξλου καθελών, τὸ ἄχραντν σου Σμα, σινδνι καθαρελσας καὶ ἀρμασιν, ἐν μνματι καινκηδεσας πθετο· λλτριμερος νστης Κριε, παρχων τκσμτμγα λεος.

Δξα...

Τας μυροφροις Γυναιξί, παρτμνμα πιστς, ὁ Ἄγγελος βα· Τμρα τος θνητος πρχει ρμδια, Χριστς δδιαφθορς δεχθη λλτριος· λλκραυγσατε· νστη Κριος, παρχων τκσμτμγα λεος.

Κανν ... Σταυροθεοτοκον   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

περδεδοξασμνη πρχεις, Θεοτκε Παρθνε, ὑμνομν σε· διγρ τοΣταυροτοΥοσου, κατεβλθη ὁ ᾍδης, καὶ ὁ θνατος τθνηκε· νεκρωθντες νστημεν, καζως ξιθημεν, τν Παρδεισον λβομεν, τν ρχααν πλαυσιν· διεχαριστοντες δοξολογομεν, ὡς κραταιν Χριστν τν Θεν μν, καμνον πολυλεον.

 

Τν λθον τομνματος, σφραγισθναι μκωλσας, τν πτραν τς Πστεως, ἀναστς παρσχες πσι, Κριε δξα σοι.   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Δξα...

Τν Μαθητν σου χορς, σν μυροφροις Γυναιξν, ἀγλλεται συμφνως· κοινν γρ ορτν σν ατος ορτζομεν, ες δξαν κατιμν τς σς ναστσεως, καδι' ατν φιλνθρωπε Κριε, τλασου παρσχου τμγα λεος.

Κανν ... Θεοτοκον   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

περευλογημνη πρχεις, Θεοτκε Παρθνε· διγρ τοῦ ἐκ σοσαρκωθντος ὁ ᾍδης χμαλτισται, ὁ Ἀδμ νακκληται, ἡ κατρα νενκρωται, ἡ Εα λευθρωται, ὁ θνατος τεθαντωται, καὶ ἡμες ζωοποιθημεν· διὸ ἀνυμνοντες βομεν· Ελογητς Χριστς Θες μν, ὁ οτως εδοκσας δξα σοι.

Καθσματα χος γ'  γ'

Χριστς κ νεκρν γγερται, ἡ ἀπαρχτν κεκοιμημνων. Ὁ Πρωττοκος τς κτσεως, καΔημιουργς πντων τν γεγοντων, τν καταφθαρεσαν φσιν τογνους μν, ἐν αυτῷ ἀνεκανισεν. Οκ τι θνατε κυριεεις· γρ τν λων Δεσπτης, τκρτος σου κατλυσε.

Δξα...

Σαρκτοθαντου γευσμενος Κριε, τπικρν τοθαντου ξτεμες τῇ Ἐγρσει σου, κατν νθρωπον κατ' ατοῦ ἐνισχσας, τς ρχαας κατρας τν τταν νακαλομενος, ὁ ὑπερασπιστς τς ζως μν, Κριε δξα σοι.

Κανν ... Θεοτοκον   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Τν ραιτητα τς παρθενας σου, κατὸ ὑπρλαμπρον ττς γνεας σου, ὁ Γαβριλ καταπλαγες βα σοι Θεοτκε· Ποῖόν σοι γκμιον, προσαγγω πξιον, τδὲ ὀνομσω σε; ἀπορκαὶ ἐξσταμαι· διὸ ὡς προσετγην βοσοι· Χαρε Κεχαριτωμνη.

Τν ραιτητα τς παρθενας σου   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ 

Τὸ ἀναλλοωτον ττς Θετητος, κατὸ ἑκοσιον πθος σου Κριε, ες αυτν καταπλαγες, ὁ ᾍδης πωδρετο. Τρμω τν τοσματος, μφθαρεσαν πστασιν, βλπω τν ἀόρατον, μυστικς πολεμοντμε· δικαος κατχω κραυγζουσι· Δξα Χρισττῇ Ἀναστσει σου.

Δξα...

Τὸ ἀκατληπτον ττς Σταυρσεως, καὶ ἀνερμνευτον ττς γρσεως, θεολογομεν οπιστοί, ἀπρρητον Μυστριον· σμερον γρ θνατος, καὶ ὁ ᾍδης σκλευται, γνος δὲ ἀνθρπινον φθαρσαν νδδυται· δικαεχαρστως κραυγζομεν· Δξα Χρισττῇ Ἀναστσει σου.

Κανν ... Θεοτοκον

Τν κατληπτον καὶ ἀπεργραπτον, τν μοοσιον ΠατρκαΠνεματι, ἐν τγαστρσου μυστικς, ἐχρησας Θεομτορ, μαν καὶ ἀσγχυτον, τς Τριδος νργειαν, ἔγνωμεν τΤκσου, ἐν τκσμῳ, δοξζεσθαι· δικαεχαρστως βομν σοι· Χαρε Κεχαριτωμνη.

Καθσματα χος δ'  δ'

ναβλψασαι τοτφου τν εσοδον, κατν φλγα τοῦ Ἀγγλου μφρουσαι, αΜυροφροι σν τρμῳ ἐξσταντο λγουσαι· ρα κλπη, ὁ τΛστῇ ἀνοξας Παρδεισον, ἄρα γρθη, ὁ καπρπθους κηρξας τν γερσιν, ἀληθς νστη Χριστς Θες, τος ν δπαρχων ζων καὶ ἀνστασιν.

Δξα... Κατεπλγη ωσφ   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

κουσίᾳ σου βουλῇ, Σταυρν πμεινας Σωτρ, καὶ ἐν μνματι καινῷ, ἄνθρωποι θεντο θνητοί, τν διλγου τπρατα συστησμενον· θεν δεσμευθες ὁ ἀλλτριος, θνατος δεινς σκυλεετο, καοἱ ἐν δῃ ἅπαντες κραγαζον, τζωηφρω γρσει σου· Χριστς νστη, ὁ ζωοδτης, μνων ες τος αἰῶνας.

Κανν ... Θεοτοκον   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Κατεπλγη ωσφ, τὸ ὑπρ φσιν θεωρν, καὶ ἐλμβανεν ες νον, τν ππκον ετν ν τῇ ἀσπρσυλλψει σου Θεοτκε, βάτον ν πυρὶ ἀκατφλεκτον, ῥάβδον αρν τν βλαστσασαν, καμαρτυρν Μνστωρ σου καφλαξ, τος ερεσιν κραγαζε· Παρθνος τκτει, καμεττκον, πλιν μνει παρθνος.

Ταχπροκατλαβε   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

νστης ς θνατος, ἀπτοῦ ᾅδου Σωτρ, συνγειρας τν κσμον σου, τῇ Ἀναστσει τσῇ, Χριστὲ ὁ Θες μν, ἔθραυσας ν σχϊ, τοθαντου τκρτος, ἔδειξας λεμον, τν νστασιν πσι· διό σε καδοξζομεν, μνε Φιλνθρωπε.

Δξα... Κατεπλγη ωσφ   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

κ τν νω κατελθών, τν ψωμτων Γαβριλ, κατπτρπροσελθών, ἔνθα πτρα τς ζως, λευχειμονν νεκραγαζε τας κλαιοσαις· Πασασθε μες, τς θρηνδους κραυγς, ἔχουσαι εί, τεσυμπθητον· ν γρ ζητετε κλαουσαι, θαρσετε, ὡς ληθς ξεγγερται· διβοτε, τος ποστλοις, ὅτι νστη Κριος.

Κανν ... Θεοτοκον, ὅμοιον

Κατεπλγησαν γνή, πντες γγλων οχοροί, τΜυστριον τς σς, κυοφορας τφρικτν, πς τπντα συνχων νεματι μνῳ, ἀγκλαις ς βροτς, τας σας συνχεται, καδχεται ρχν Προαινιος, καγαλουχεται σμπασαν τρφων, πνον φτχρησττητι, κασὲ ὡς ντως, ΘεοΜητρα, εφημοντες δοξζουσι.

Καθσματα χος πλ. α'  πλ. α'

Τν συνναρχον Λγον   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Τν Σταυρν τοΚυρου γκωμισωμεν, τν ταφν τν γαν μνοις τιμσωμεν, κατν νστασιν ατοῦ ὑπερδοξσωμεν, ὅτι συνγειρε νεκρος, ἐκ τν μνημτων ς Θες, σκυλεσας κρτος θαντου, καὶ ἰσχν διαβλου, κατος ν δφς ντειλε.

Δξα...

Κριε, νεκρς προσηγορεθης, ὁ νεκρσας τν θνατον, ἐν μνματι τθης, ὁ κενσας τμνματα, ἄνω στρατιται τν τφον φλαττον, κτω τος π' αἰῶνος νεκρος ξανστησας, Παντοδναμε καὶ ἀκατληπτε, Κριε δξα σοι.

Κανν ... Θεοτοκον

Χαρε γιον ρος καθεοβδιστον, χαρε μψυχε βάτε καὶ ἀκατφλεκτε, χαρε μνη πρς Θεν κσμου γφυρα, ἡ μετγουσα θνητος, πρς τν αἰώνιον ζων, χαρε κρατε Κρη, ἡ ἀπειρνδρως τεκοσα, τν σωτηραν τν ψυχν μν.

 

Κριε, μεττν τριμερν σου νστασιν, κατν τν ποστλων προσκνησιν, ὁ Πτρος βα σοι· Γυνακες πετλμησαν, κγὼ ἐδειλασα. Λστς θεολγησε, κγὼ ἠρνησμην σε· ρα καλσεις με τολοιπομαθητν, ἢ πλιν δεξεις με λια βυθοῦ; ἀλλμετανοοντμε δξαι, ὁ Θες κασσν με.

Δξα...

Κριε, ἐν μσσε προσλωσαν, οπαρνομοι τν καταδκων, καλγχτν πλευρν σου ξεκντησαν, ὦ Ἐλεμον, ταφν δκατεδξω, ὁ λσας δου τς πλας, καὶ ἀνστης τριμερος, ἔδραμον Γυνακες δεν σε, καὶ ἀπγγειλαν ποστλοις τν γερσιν. Ὑπερυψομενε Σωτρ, ὃν μνοσιν γγελοι, ελογημνε Κριε δξα σοι.

Κανν ... Θεοτοκον

πειργαμε Νμφη θεογενντρια, ἡ τς Εας τν λπην χαραποισασα, ἀνυμνομεν οπιστοκαπροσκυνομν σε, ὅτι νγαγες μς κ τς ρχαας ρς, κανν δυσπει παστως, πανμνητε Παναγα, ες τσωθναι μς.

Καθσματα χος πλ. β'  πλ. β'

Τοτφου νεγμνου, τοῦ ᾍδου δυρομνου, ἡ Μαρα βα πρς τος κεκρυμμνους ποστλους· ξλθετε οτοῦ ἀμπελνος ργται, κηρξατε τν τς ναστσεως λγον. Ἀνστη Κριος, παρχων τκσμτμγα λεος.

Δξα...   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Κριε, παρστατο ττφσου Μαρα Μαγδαληνή, καὶ ἔκλαιε βοσα, κακηπουρν σε νομζουσα λεγε· Ποῦ ἔκρυψας τν αἰώνιον Ζων; ποῦ ἔθηκας τν πθρνου Χερουβμ; ογρ τοτον φυλσσοντες, ἀπτοφβου πενεκρθησαν, ἢ τν Κριν μου δτε μοι, ἢ σν μοκραυγσατε, ὁ ἐν νεκρος κατος νεκρος ναστσας δξα σοι.

Κανν ... Θεοτοκον

Προϊστορεῖ ὁ Γεδεν τν σλληψιν, καὶ ἑρμηνεει Δαυδ τν τκον σου Θεοτκε· κατβη γρ ς ετς ππκον, ὁ Λγος ν τγαστρσου, καὶ ἐβλστησας νευ σπορς Γῆ ἁγα, τοκσμου τν σωτηραν, Χριστν τν Θεν μν Κεχαριτωμνη.

 

Ζωή, ἐν ττφῳ ἀνκειτο, κασφραγς ν τλθῳ ἐπκειτο, ὡς Βασιλα πνοντα, στρατιται φλαττον Χριστν, κατος χθρος ατοῦ ἀορασίᾳ πατξας, ἀνστη Κριος.

Δξα...

Προϊστορεῖ ὁ Ἰωνς τν τφον σου, καὶ ἑρμηνεει Συμεν τν γερσιν τν νθεον, ἀθνατε Κριε· κατβης γρ σενεκρς ν ττφῳ, ὁ λσας δου τς πλας, ἀνστης δὲ ἄνευ φθορς ς Δεσπτης, τοκσμου ες σωτηραν, Χριστὲ ὁ Θες μν, φωτσας τος ν σκτει.

Κανν ... Θεοτοκον

Θεοτκε Παρθνε, ἱκτευε τν Υἱόν σου, τν κουσως προσπαγντα ν σταυρῷ, καὶ ἀναστντα κ νεκρν, Χριστν τν Θεν μν, σωθναι τς ψυχς μν.

Καθσματα χος βαρς  βαρύς

Ζωὴ ἐν ττφῳ ἀνκειτο, κασφραγς ν τλθῳ ἐπκειτο, ὡς Βασιλα πνοντα, στρατιται φλαττον Χριστν, καὶ Ἄγγελοι δξαζον, ὡς Θεν θνατον. Γυνακες δὲ ἐκραγαζον· νστη Κριος, παρχων τκσμτμγα λεος.

Δξα...

Ττριημρταφσου σκυλεσας τν θνατον, καφθαρντα τν νθρωπον, τζωηφρῳ Ἐγρσει σου, ἀναστσας Χριστὲ ὁ Θες, ὡς φιλνθρωπος δξα σοι.

Κανν ... Θεοτοκον

Τν σταυρωθντα πρ μν, καὶ ἀναστντα Χριστν τν Θεν, κακαθελντα τοθαντου τκρτος, ἀπαστως κτευε, Θεοτκε Παρθνε, ἵνα σστς ψυχς μν.

 

σφραγισμνου τομνματος, ἡ Ζωὴ ἐκ τφου ντειλας Χριστὲ ὁ Θες, κατν θυρν κεκλεισμνων, τος Μαθητας πστης, ἡ πντων νστασις. Πνεμα εθς δι' ατν γκαινζων μν, καττμγα σου λεος.

Δξα...

πτμνμα δραμον Γυνακες, μετδακρων μρα φρουσαι, καστρατιωτν φυλασσντων σε, τν τν λων Βασιλα, ἔλεγον πρς αυτς· Τς ποκυλσει μν τν λθον; ἀνστη μεγλης Βουλς γγελος, πατσας τν θνατον Παντοδναμε Κριε, δξα σοι.

Κανν ... Θεοτοκον

Χαρε κεχαριτωμνη Θεοτκε Παρθνε, λιμν καπροστασα τογνους τν νθρπων· κ σογρ σαρκθη Λυτρωτς τοκσμου· μνη γρ πρχεις Μτηρ καΠαρθνος, ἀεελογημνη καδεδοξασμνη, πρσβευε ΧρισττΘεῷ, ερνην δωρσασθαι, πστοκουμνῃ.

Καθσματα χος πλ. δ'    ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ   πλ. δ'

νστης κ νεκρν, ἡ ζωτν πντων, καὶ Ἄγγελος φωτς, τας Γυναιξν βα· Πασασθε τν δακρων, τος ποστλοις εαγγελσασθε, κρξατε νυμνοσαι· τι νστη Χριστς Κριος, ὁ εδοκσας σσαι ς Θες, τγνος τν νθρπων.

Δξα... Τν σοφαν καΛγον   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

ναστς κ τοτφου ς ληθς, τας σαις προσταξας Γυναιξί, κηρξαι τν γερσιν, Ἀποστλοις ς γγραπται, καδρομαος Πτρος, ἐπστη τμνματι, κατφς ν ττφῳ, ὁρν κατεπλττετο· θεν κακατεδε, τὰ ὀθνια μνα, χωρς τοθεου σματος, ἐν ατκατακεμενᾳ, καπιστεσας βησε· Δξα σοι Χριστὲ ὁ Θες, ὅτι σζεις παντας Σωτρ μν· τοΠατρς γρ πρχεις παγασμα.

Κανν ... Θεοτοκον, ὅμοιον

Τν ορνιον πλην κακιβωτν, τπανγιον ρος τν φωταυγῆ, νεφλην μνσωμεν, τν ορνιον κλμακα, τν λογικν Παρδεισον, τς Εας τν λτρωσιν, τς οκουμνης πσης, τμγα κειμλιον, ὅτι σωτηρα, ἐν ατδιεπρχθη τκσμκαὶ ἄφεσις τν ρχαων γκλημτων· διτοτο βομεν ατ· Πρσβευε τσΥἱῷ καΘεῷ, τν πταισμτων φεσιν δωρσασθαι, τος εσεβς προσκυνοσι, τν πανγιον Τκον σου.

 

νθρωποι τμνμσου, Σωτρ σφραγσαντο, Ἄγγελος τν λθον, ἐκ τς θρας πεκλισε. Γυνακες θεσαντο, ἐγηγερμνον κ νεκρν, κααται εηγγελσαντο τος Μαθητας σου ν Σιν. Ὅτι νστης ζωτν πντων, καδιελθη τδεσμτοθαντου· Κριε δξα σοι.

Δξα...

Τμρα τς ταφς, αΓυνακες κομσασαι, φωνς γγελικς, ἐκ τοτφου κουον· Πασασθε τν δακρων, καὶ ἀντλπης χαρν κομσασθε, κρξατε νυμνοσαι, ὅτι νστη Χριστς Κριος, ὁ εδοκσας σσαι ς Θες, τγνος τν νθρπων.

Κανν ... Θεοτοκον

πσοχαρει, Κεχαριτωμνη, πσα κτσις, Ἀγγλων τσστημα, καὶ ἀνθρπων τγνος, ἡγιασμνε ναέ, καΠαρδεισε λογικέ, παρθενικν καχημα, ἐξ ς Θες σαρκθη, καπαιδον γγονεν, ὁ πραἰώνων πρχων Θες μν· τν γρ σν μτραν, θρνον ποησε, κατν σν γαστρα, πλατυτραν ορανν πειργσατο. Ἐπσοχαρει Κεχαριτωμνη, πσα κτσις, δξα σοι.

 

ΕΥΛΟΓΗΤΑΡΙΑ

χος πλ. α' 

Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.

Τν γγλων δμος, κατεπλγη ρν σε, ἐν νεκρος λογισθντα, τοθαντου δΣωτρ, τν σχν καθελντα, κασν αυττν δμ γεραντα, καὶ ἐξ δου πντας λευθερσαντα.

Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.

Ττμρα, συμπαθς τος δκρυσιν, ὦ Μαθτριαι κιρντε; ὁ ἀστρπτων ν ττφῳ Ἄγγελος, προσεφθγγετο τας Μυροφροις· δετε μες τν τφον καὶ ᾔσθητε· Σωτρ γρ ξανστη τομνματος.

Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.

Λαν πρωΐ, Μυροφροι δραμον, πρς τμνμσου θρηνολογοσαι· λλ' ἐπστη, πρς ατς ὁ Ἄγγελος, καεπε· θρνου καιρς ππαυται, μκλαετε, τν νστασιν δέ, Ἀποστλοις επατε.

Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου.

Μυροφροι γυνακες, μετμρων λθοσαι, πρς τμνμσου, Στερ νηχοντο. Ἀγγλου τρανς, πρς ατς φθεγγομνου· Τμετνεκρν, τν ζντα λογζεσθε; ὡς Θες γρ, ἐξανστη τομνματος.

Δξα... Τριαδικν

Προσκυνομεν Πατρα, κατν τοτου Υἱόν τε, κατὸ Ἅγιον Πνεμα, τν γαν Τριδα, ἐν μιτοσίᾳ, σν τος Σεραφεμ, κρζοντες τ· γιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ, Κριε.

Κανν ... Θεοτοκον

Ζωοδτην τεκοσα, ἐλυτρσω Παρθνε, τν δμ μαρτας, χαρμονν δτΕὔᾳ, ἀντλπης παρσχες, ῥεσαντα ζως, ἴθυνε πρς τατην δέ, ὁ ἐκ σοσαρκωθες Θες καὶ ἄνθρωπος.

 

λληλοϊα, Ἀλληλοϊα, Ἀλληλοϊα. Δξα σοι Θες (ἐκ γ').

 

Ἔτι καὶ ἔτι ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ἀντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς, ὁ Θεός, τῇ σῇ χάριτι.

Τῆς Παναγίας, ἀχράντου, ὑπερευλογημένης, ἐνδόξου, Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, μετὰ πάντων τῶν Ἁγίων μνημονεύσαντες, ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν, Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα.

τι ηλγητασου τὸ ὄνομα, καδεδξαστασου Βασιλεα τοΠατρς κατοΥοκατοῦ Ἁγου Πνεματος, νν καὶ ἀεκαες τος αἰῶνας τν αἰώνων. Χορς μν.

 

Ἡ Ὑπακο χος α' 

τοΛστομετνοια, τν παρδεισον σλησεν, ὁ δθρνος τν Μυροφρων τν χαρν μνυσεν, ὅτι νστης Χριστὲ ὁ Θες, παρχων τκσμτμγα λεος.

Οἱ Ἀναβαθμο α'

ντφωνον Α'

ν τθλβεσθαμε, εσκουσν μου τν δυνν, Κριε σοκρζω.

τος ρημικος, ἄπαυστος θεος πθος γγνεται, κσμου οσι τοματαου κτς.

Δξα... κανν ...

γίῳ Πνεματι, τιμκαδξα, ὥσπερ Πατρί, πρπει μα καΥἱῷ· διτοτο σωμεν τΤριδι Μονοκρατορίᾳ.

ντφωνον Β'

Ες τὰ ὄρη τν σν, ὕψωσς με νμων, ἀρετας κλμπρυνον, ὁ Θες, ἵνα μνσε.

Δεξισου χειρλαβν σΛγε, φλαξν με, φρορησον, μπρ με φλξτς μαρτας.

Δξα... κανν ...

γίῳ Πνεματι, πσα κτσις καινουργεται, παλινδρομοσα ες τπρτον· σοσθενς γάρ στι ΠατρκαΛγῳ.

ντφωνον Γ'

πτος ερηκσι μοι δεσωμεν ες τς αλς τοΚυρου, εφρνθη μου τΠνεμα, συγχαρει καρδα.

ποκον Δαυδ, φβος μγας· κεγρ θρνων κτεθντων, κριθσονται πασαι, αφυλατς γς καγλσσαι.

Δξα... κανν ...

γίῳ Πνεματι, τιμν προσκνησιν, δξαν κακρτος, ὡς Πατρτε ξιον, κατΥἱῷ δεπροσφρειν· Μονς γάρ στιν Τρις τφσει, ἀλλ' οπροσποις.

Προκεμενον

Νν ναστσομαι λγει Κριος, θσομαι ν σωτηρίῳ παρρησισομαι ν ατῷ.

Στχ. Τλγια Κυρου λγια γνά.

Ἡ Ὑπακο χος β' 

ΜεττΠθος πορευθεσαι ν τμνματι πρς τμυρσαι τσμσου αγυνακες Χριστὲ ὁ Θες, εδον γγλους ν ττάφκαὶ ἐξστησαν· φωνς γρ κουον ξ ατν, ὅτι νστη Κριος, δωρομενος τκσμτμγα λεος.

Οἱ Ἀναβαθμο ντφωνον Α' β'

ν τοραντὰ ὄμματα, ἐκπμπω μου τς καρδας, πρς σΣωτρ, σσν με σῇ ἐπιλμψει.

λησον μς τος πταοντς σοι πολλκαθ' ἑκστην ραν, ὦ Χριστμου, καδς πρτλους τρπους, τομετανοεν σοι.

Δξα... κανν ...

γίῳ Πνεματι, τβασιλεειν πλει, τὸ ἁγιζειν, τκινεν τν κτσιν· Θες γάρ στιν, ὁμοοσιος ΠατρκαΛγῳ.

ντφωνον Β'

Εμὴ ὅτι Κριος ν ν μν, τς κανς σος φυλαχθναι, ἐκ τοῦ ἐχθροῦ ἅμα, καὶ ἀνθρωποκτνου;

τος δοσιν ατν, μπαραδς Στερ τν σν δολον, λοντος τρπον κατ' ἐμοκινονται· καγρ οἱ ἐχθρομου.

Δξα... κανν ...

γίῳ Πνεματι, ζωαρχα καγρας· πντα γρ τκτιστά, ὡς Θες ν δυναμοῖ, συντηρεῖ ἐν Πατρδι' Υοδέ.

ντφωνον Γ'

Οπεποιθτες πΚριον, ἐοκασιν ρει τῷ ἁγίῳ, οοδαμς σαλεονται, προσβολας τοΒελαρ.

ν νομαις χερας ατν μὴ ἐκτειντωσαν οθεως ζντες· ογρ ἐᾷ Χριστς, τῇ ῥάβδτν κλρον ατοῦ.

Δξα... κανν ...

γίῳ Πνεματι, προσπηγζει πσα σοφα, ἔνθεν χρις ποστλοις, κατος θλοις καταστφονται Μρτυρες, καΠροφται ρσι.

Προκεμενον

ξεγρθητι, Κριε Θες μου, ἐν προστγματι ᾧ ἐνετελω, κασυναγωγλαν κυκλσει σε.

Στχ. Κριε, ὁ Θες μου, ἐπσοὶ ἤλπισα.

Ἡ Ὑπακο χος γ' 

κπλττων τῇ ὁρσει, δροσζων τος ῥήμασιν, ὁ ἀστρπτων γγελος, τας μυροφροις λεγε· Τν ζντα τζητετε ν μνματι; ἠγρθη κενσας τμνματα τς φθορς λλοιωτν, γντε τν ναλλοωτον, επατε τΘε· ς φοβερτὰ ἔργα σου! ὅτι τγνος σωσας τν νθρπων.

Οἱ Ἀναβαθμο ντφωνον Α' γ'

Τν αχμαλωσαν Σιν, σὺ ἐξελου κ Βαβυλνος κμὲ ἐκ τν παθν, πρς ζων λκυσον Λγε.

ν τΝτοσπεροντες δκρυσιν νθοις, θεριοσι στχυας, ἐν χαρᾷ ἀειζωας.

Δξα... Κανν ... 

γίῳ Πνεματι, πσα γαθοδωρα, ὡς ΠατρκαΥἱῷ συναστρπτει, ἐν τπντα ζκακινεται.

ντφωνον Β'

Ἐὰν μΚριος οκοδομσοκον τν ρετν, μτην κοπιμεν, τν δψυχν σκποντος, οδες μν πορθεται τν πλιν.

Τοκαρποτς γαστρς, τΠνεματι υοποιητς σοι τΧριστῷ, ὡς Πατροἱ Ἅγιοι πντοτεσι.

Δξα... Κανν ...

γίῳ Πνεματι, ἐνθεωρεται πσα γιτης σοφα· οσιοπσαν γρ κτσιν, ατλατρεσωμεν· Θες γρ, ὡς Πατρτε καΛγῳ.

ντφωνον Γ'

Οφοβομενοι τν Κριον, μακριοι τρβους βαδιονται, τν ντολν φγονται· ζωηρν γρ παγκαρπαν.

Κκλτς τραπζης σου εφρνθητι, καθορν σου Ποιμενρχα, τὰ ἔκγονα φροντα, κλδους γαθοεργας.

Δξα... Κανν ...

γίῳ Πνεματι, ὁ πς πλοτος τς δξης, ἐξ οχρις καζωπση τκτσει· σν Πατργρ, ἀνυμνεται κατΛγῳ.

Προκεμενον

Επατε ν τος θνεσιν, ὅτι Κριος βασλευσε· καγρ κατρθωσε τν οκουμνην, ἥτις οσαλευθσεται.

Στχ. σατε τΚυρίῳ ᾆσμα καινν.

Ἡ Ὑπακο χος δ'  

Ττς σς παραδξου γρσεως, προδραμοσαι αΜυροφροι, τος ποστλοις κρυττον Χριστέ, ὅτι νστης ς Θες, παρχων τκσμτμγα λεος.

Οἳ Ἀναβαθμο ντφωνον Α' δ'

κ νετητς μου πολλπολεμεμε πθη· λλ' ατς ντιλαβοῦ, κασσον Σωτρ μου.

Ομισοντες Σιν, ασχνθητε πτοΚυρου· ς χρτος γρ, πυρὶ ἔσεσθε πεξηραμμνοι.

Δξα... Κανν ...

γίῳ Πνεματι πσα ψυχζωοται, κακαθρσει ψοται λαμπρνεται, ττριαδικΜονδι εροκρυφως.

ντφωνον Β'

κκραξσοι Κριε, θερμς κ βθους ψυχς μου, κμογενσθω, πρς πακον τθεῖά σου τα.

πτν Κριον λπδα πς τις κεκτημνος, ὑψηλτερός στι, πντων τν λυποντων.

Δξα... Κανν ...

γίῳ Πνεματι, ἀναβλζει ττς χριτος εθρα, ἀρδεοντα, ἅπασαν τν κτσιν πρς ζωογοναν.

ντφωνον Γ'

καρδα μου πρς σΛγε ψωθτω, καοδν θλξει με, τν τοκσμου τερπνν πρς χαμαιζηλαν.

πτν μητρα ατοῦ, ὡς χει τις στοργν, ἐπτΚυρίῳ θερμτερον φλτρον χρεωστομεν.

Δξα... Κανν ...

γίῳ Πνεματι, θεογνωσας πλοτος, θεωρας κασοφας· πντα γρ ν τοττπατρα δγματα, ὁ Λγος κκαλπτει.

Προκεμενον

νστα Κριε, βοθησον μν, καλτρωσαι μς, ἕνεκεν τς δξης τοῦ ὀνματς σου.

Στχ. Θες, ἐν τος σν μν κοσαμεν.

Ἡ Ὑπακο χος Πλ. α' 

γγελικῇ ὁρσει τν νον κθαμβομεναι, καθεϊκῇ Ἐγρσει τν ψυχν φωτιζμεναι, αΜυροφροι τος ποστλοις εηγγελζοντο. Ἀναγγελατε ν τος θνεσι, τν νστασιν τοΚυρου, συνεργοντος τος θαμασι, καπαρχοντος μν τμγα λεος.

Οἱ Ἀναβαθμο ντφωνον Α' πλ. α'

ν τθλβεσθαμε Δαυϊτικς, ᾄδω σοι Σωτρ μου. Ῥῦσαμου τν ψυχν κ γλσσης δολας.

τος ρημικος ζωμακαρα στί, θεϊκῷ ἔρωτι πτερουμνοις.

Δξα... κανν ...

γίῳ Πνεματι, περικρατεται πντα τὰ ὁραττε σν τος ορτοις· ατοκρατς γρ ν, τς Τριδος ν στιν ψεστως.

ντφωνον Β'

Ες τὰ ὄρη ψυχὴ ἀρθμεν, δερο κεσε· θεν βοθεια κει.

Δεξισου χερ κμέ, Χριστὲ ἱπταμνη, σκαιωρας πσης περιφυλαξτω.

Δξα... κανν ...

γίῳ Πνεματι, θεολογοντες φμεν· ΣεΘες, ζωή, ἔρως, φς, νος, σχρησττης, σβασιλεεις ες τος αἰῶνας.

ντφωνον Γ' 

πτος ερηκσι μοι· Ες τς αλς προσβμεν Κυρου, χαρς πολλς πλησθες εχς ναπμπω.

ποκον Δαυδ, τφοβερτελεσιουργεται· πρ γρ κεφλγον, ἅπαντα ασχρν νον.

Δξα... κανν ...

γίῳ Πνεματι, ζωαρχικὴ ἀξα· ξ οπν ζον μψυχοται, ὡς ν Πατρί, ἅμα τε καΛγῳ.

Προκεμενον

νστηθι Κριε Θες μου, ὅτι σβασιλεεις ες τος αἰῶνας.

Στχ. ξομολογσομασοι, Κριε, ἐν λκαρδίᾳ μου.

Ἡ Ὑπακο χος πλ. β' 

Τῷ ἑκουσίῳ καζωοποισου θαντΧριστέ, πλας τοῦ ᾍδου συντρψας ς Θες, ἤνοιξας μν τν πλαι Παρδεισον, καὶ ἀναστς κ τν νεκρν, ἐρρσω κ φθορς τν ζων μν.

Οἱ Ἀναβαθμοί, ντφωνον Α' πλ. β'

ν τοραντος φθαλμος μου αρω, πρς σΛγε, οκτιρόν με, ἵνα ζσοι.

λησον μς τος ξουθενουμνους, καταρτζων εχρηστα, σκεη σου Λγε.

Δξα... Κανν ...

γίῳ Πνεματι, πανσωστικατα, ετινι τοτων κατ' ἀξαν πνεσει, τχει ξαρει τν τς γς, πτεροῖ, αξει, τττει νω.

ντφωνον Β'

Εμὴ ὅτι Κριος ν ν μν, οδες μν ντισχεν δνατο, ἐχθροπλαισμα· ονικντες γρ νθεν ψονται.

τος δοσιν ατν, μμου ληφθτω ψυχή, ὡς στρουθον Λγε, ομοι! πς μλλω τν χθρν υσθναι, φιλαμαρτμων πρχων.

Δξα... Κανν ...

γίῳ Πνεματι, ἐνθωσις τος πσιν, εδοκα, σνεσις, ερνη καὶ ἡ ελογα· σουργν γρ τΠατρί στι καΛγῳ.

ντφωνον Γ'

Οπεποιθτες πΚριον χθρος φοβεροί, καπσι θαυμαστικο· νω γρ ρσιν.

ν νομαις χερας ατν, ὁ τν δικαων κλρος, ἐπκουρν σε χων, Στερ οκ κτενει.

Δξα... Κανν ...

γίῳ Πνεματι, τκρτος ππντων περ αἱ ἄνω Στρατηγαι προσκυνοσι, σν πσπνοτν κτω.

Προκεμενον

Κριε, ἐξγειρον τν δυναστεαν σου, καὶ ἐλθες τσσαι μς.

Στχ. ποιμανων τν σραλ πρσχες.

Ἡ Ὑπακο χος βαρς 

Ὁ ἡμετραν μορφν ναλαβών, καὶ ὑπομείνας Σταυρν σωματικς, σσν με τῇ Ἀναστσει σου, Χριστὲ ὁ Θες, ὡς φιλνθρωπος.

Οἱ Ἀναβαθμο ντφωνον Α' βαρύς

Τν αχμαλωσαν Σιν, ἐκ πλνης πιστρψας, κμΣωτρ ζωσον, ἐξαρων δουλοπαθεας.

ν τντῳ ὁ σπερων θλψεις, νηστεας μετδακρων, οτος χαρς δρψεται, δργματα ειζωοτροφας.

Δξα... κανν ...

γίῳ Πνεματι, πηγτν θεων θησαυρισμτων, ἐξ οσοφα, σνεσις, φβος, ατανεσις, δξα, τιμκακρτος.

ντφωνον β'

Ἐὰν μΚριος οκοδομσοκον τν τς ψυχς, μτην κοπιμεν· πλν γρ ατοῦ, οπρξις, ολγος τελεται.

Τοκαρποτς γαστρς, οἱ Ἅγιοι πνευματοκιντως, ἀναβλαστοσι πατρα δγματα υοθεσας.

Δξα... κανν ...

γίῳ Πνεματι, τσμπαντα τεναι χει· πρπντων γρ Θες, τν λων κυριτης, φς πρσιτον, ζωτν πντων.

ντφωνον Γ'

Οφοβομενοι τν Κριον, ὁδος ζως ερντες, νν καὶ ἀεμακαριονται, δξῃ ἀκηρτῳ.

Κκλτς τραπζης σου, ὡς στελχη βλπων τὰ ἔκγονσου, χαρε εφρανου, προσγων τατα, τΧριστΠοιμενρχα.

Δξα... κανν ...

γίῳ Πνεματι, βυθς χαρισμτων, πλοτος δξης, κριμτων βθος μγα, ὁμδοξον ΠατρκαΥἱῷ· λατρευτν γρ.

Προκεμενον

νστηθι, Κριε Θες μου, ὑψωθτω χερ σου, μὴ ἐπιλθτν πεντων σου ες τλος.

Στχ. ξομολογσομασοι, Κριε, ἐν λκαρδίᾳ μου.

Ἡ Ὑπακο χος Πλ. δ'  

ΑΜυροφροι τοΖωοδτου πιστσαι τμνματι, τν Δεσπτην ζτουν, ἐν νεκρος τν θνατον, καχαρς εαγγλια, ἐκ τοῦ Ἀγγλου δεξμεναι, τος ποστλοις μνυον· τι νστη Χριστς Θες, παρχων τκσμτμγα λεος.

Οἱ Ἀναβαθμο ντφωνον Α' πλ. δ'

κ νετητς μου ὁ ἐχθρός με πειρζει, τας δονας φλγει με, ἐγδπεποιθς, ἐν σοΚριε τροπομαι τοτον.

Ομισοντες Σιν, γενηθτωσαν δή, πρν κσπασθναι ς χρτος· συγκψει γρ Χριστς, αχνας ατν, τομβασνων.

Δξα... Κανν ...

γίῳ Πνεματι, τζν τπντα, φς κ φωτς, Θες μγας, σν Πατρὶ ὑμνομεν ατὸ, κατΛγῳ.

ντφωνον Β'

καρδα μου τφβσου σκεπσθω, ταπεινοφρονοσα, μὴ ὑψωθεσα ποπσῃ, ἐκ σοΠανοικτρμον.

πτν Κριον ὁ ἐσχηκς λπδα, οδεσει ττε, ὅτε πυρτπντα κρινεκακολσει.

Δξα... Κανν ...

γίῳ Πνεματι, πς τις θεος βλπει καπρολγει, τερατουργεῖ ὕψιστα, ἐν τρισν να Θεν μλπων, εγρ κατριλαμπεῖ, μοναρχετθεον.

ντφωνον Γ'

κκραξσοι Κριε, πρσχες, κλνν μοι τος σου βοντι, κακθαρον πρν ρς με, ἀπτν νθνδε.

πτν μητρα ατογν, δνων πς αθις ναλσει, τολαβεν βασνους, ἢ γρα τν βεβιωμνων.

Δξα... Κανν ...

γίῳ Πνεματι, θεολογα μονς τρισαγα· Πατρ γρ ναρχος, ἐξ οὗ ἔφυ Υἱὸς χρνως, κατΠνεμα σμμορφον, σνθρονον, ἐκ Πατρς συνεκλμψαν.

ντφωνον Δ'

δοδτί καλν, ἢ τί τερπνν, ἀλλ' ἢ τκατοικεν δελφος μα; ἐν τοτγρ Κριος, ἐπηγγελατο ζων αωναν.

Τοῦ ἐνδματος ατοῦ, ὁ τκρίνα τοῦ ἀγροκοσμν, κελεει μδεν φροντζειν.

Δξα... Κανν ...

γίῳ Πνεματι, ἑνοειδεατίᾳ, πντα χεται ερηνοβραβετως· Θες τοτο γάρ στι, Πατρτε καΥἱῷ, ὁμοοσιον κυρως.

Προκεμενον

Βασιλεσει Κριος ες τν αἰῶνα, ὁ Θες σου Σιν, ες γενεν καγενεν.

Στχ. Ανει ψυχμου τν Κριον.

 

Τξις τοῦ ἙωθινοΕαγγελου

ερες ΤοΚυρου δεηθμεν.

Χορς Κριε, ἐλησον.

ερες τι γιος εἶ ὁ Θες μν, καὶ ἐν γοις παναπαύῃ, κασοτν δξαν ναπμπομεν, τΠατρκατΥἱῷ κατῷ Ἁγίῳ Πνεματι, νν καὶ ἀεκαες τος αἰῶνας τν αἰώνων.

Χορς μν.

Πσα πνοανεστω τν Κριον (ἐκ γ').

ερες Καὶ ὑπρ τοκαταξιωθναι μς τς κροσεως τοῦ ἁγου Εαγγελου, Κριον τν Θεν μν κετεσωμεν.

Χορς Κριε, ἐλησον (γ').

ερες Σοφα. Ὀρθοί, ἀκοσωμεν τοῦ ἁγου Εαγγελου.

ερες Ερνη πσι.

Χορς ΚατΠνεματσου.

ερες κ τοκατὰ Ἰωννου γου Εαγγελου...

ερες Πρσχωμεν.

Χορς Δξα σοι, Κριε, δξα σοι.

 

ΕΩΘΙΝΩΝ Α' ΜΑΤΘΑΙΟΝ 28,16-20

Τκαιρῷ ἐκενῳ, οἱ ἕνδεκα μαθηταὶ ἐπορεθησαν ες τν Γαλιλααν ες τὸ ὄρος οὗ ἐτξατο ατος ὁ Ἰησος. Καὶ ἰδντες ατν προσεκνησαν ατῷ, οδὲ ἐδστασαν· καπροσελθν ὁ Ἰησος λλησεν ατος λγων· δθη μοι πσα ξουσα ν ορανκαὶ ἐπτς γς· πορευθντες ον μαθητεσατε πντα τὰ ἔθνη, βαπτζοντες ατος ες τὸ ὄνομα τοΠατρς κατοΥοκατοῦ Ἁγου Πνεματος, διδσκοντες ατος τηρεν πντα σα νετειλμην μν· καὶ ἰδού, ἐγμεθ' ὑμν εμι πσας τς μρας ως τς συντελεας τοαἰῶνος. Ἀμν.

ΕΩΘΙΝΩΝ Β' ΜΑΡΚΟΝ 16,1-8

Διαγενομνου τοΣαββτου, Μαρα ΜαγδαληνκαΜαρα τοῦ Ἰακβου καΣαλμη γρασαν ρματα, ἵνα λθοσαι λεψωσιν ατν. Καλαν πρωτμιτν Σαββτων ρχονται πτμνημεον νατελαντος τοῦ ἡλου καὶ ἔλεγον πρς αυτς· Τς ποκυλσει μν τν λθον κ τς θρας τομνημεου; καὶ ἀναβλψασαι θεωροσιν τι ποκεκλισται λθος· ν γρ μγας σφδρα· καεσελθοσαι ες τμνημεον, εδον νεανσκον καθμενον ν τος δεξιος, περιβεβλημνον στολν λευκν, καὶ ἐξεθαμβθησαν. Ὁ δλγει ατας· Μὴ ἐκθαμβεσθε, ησον ζητετε τν Ναζαρηνν τν σταυρωμνον; ἠγρθη, οκ στιν δε· δε, ὁ τπος που θηκαν ατν, ἀλλ' ὑπγετε, επατε τος μαθητας ατοκατΠτρῳ, ὅτι προγει μς ες τν Γαλιλααν, ἐκεατν ψεσθε, καθς επεν μν. Καὶ ἐξελθοσαι ταχὺ ἔφυγον πτομνημεου, εχε δατς τρμος καὶ ἔκστασις, καοδενοδν επον· φοβοντο γρ.

ΕΩΘΙΝΩΝ Γ' ΜΑΡΚΟΝ 16,9-20

ναστς ὁ Ἰησος πρωπρτΣαββτου φνη πρτον Μαρίᾳ τΜαγδαληνῇ, ἀφ' ἧς κβεβλκει πτδαιμνια. Ἐκενη πορευθεσα πγγειλε τος μτ' ατογενομνοις, πενθοσι κακλαουσι. Κκενοι κοσαντες τι ζκαὶ ἐθεθη π' ατς πστησαν. Μετδτατα δυσν ξ ατν περιπατοσιν φανερθη ν τρμορφῇ, πορευομνοις, ες γρν· κκενοι πελθντες πγγειλαν τος λοιπος, οδὲ ἐκενοις πστευσαν. Ὕστερον, ἀνακειμνοις ατος τος νδεκα φανερθη, καὶ ὠνεδισε τν πισταν ατν κασκληροκαρδαν, ὅτι τος θεασαμνοις ατν γηγερμνον, οκ πστευσαν· καεπεν ατος· Πορευθντες ες τν κσμον παντα, κηρξατε τεαγγλιον πστκτσει. Ὁ πιστεσας καβαπτισθες, σωθσεται, ὁ δὲ ἀπιστσας, κατακριθσεται· σημεα δτος πιστεσασι τατα παρακολουθσει, ἐν τῷ ὀνματμου δαιμνια κβαλοσι, γλσσαις λαλσουσι καινας, ὄφεις ροσι, κν θανσιμν τι πωσιν , οματος βλψει, ἐπὶ ἀρρστους χερας πιθσουσι, κακαλς ξουσιν. Ὁ μν ον Κριος, μεττλαλσαι ατος, ἀνελφθη ες τν ορανν, καὶ ἐκθισεν κ δεξιν τοΘεοῦ. Ἐκενοι δὲ ἐξελθντες κρυξαν πανταχοῦ, τοΚυρου συνεργοντος, κατν λγον βεβαιοντος διτν πακολουθοντων σημεων. Ἀμν.

ΕΩΘΙΝΩΝ Δ' ΛΟΥΚΑΝ 24,1-12

Τμιτν Σαββτων, ὄρθρου βαθος λθον πτμνμα, φρουσαι ἃ ἡτομασαν ρματα, κατινες σν ατας· ερον δτν λθον ποκεκυλισμνον πτομνημεου, καεσελθοσαι οχ ερον τσμα τοΚυρου ησοῦ. Καὶ ἐγνετο ν τδιαπορεσθαι ατς περτοτου, καὶ ἰδού, δο νδρες πστησαν ατας ν σθσεσιν στραπτοσαις. Ἐμφβων δγενομνων ατν κακλινουσν τπρσωπον ες τν γν, επον πρς ατς· Τζητετε τν ζντα μεττν νεκρν; οκ στιν δε, ἀλλ' ἠγρθη. Μνσθητε ς λλησεν μν, ἔτι ν ν τΓαλιλαίᾳ, λγων, ὅτι δετν υἱὸν τοῦ ἀνθρπου παραδοθναι ες χερας νθρπων μαρτωλν, κασταυρωθναι, καττρτῃ ἡμρᾳ ἀναστναι. Καὶ ἐμνσθησαν τν ημτων ατοῦ, καὶ ὑποστρψασαι πτομνημείου, ἀπγγειλαν τατα πντα τος νδεκα καπσι τος λοιπος. Ἦσαν δὲ ἡ ΜαγδαληνΜαρα καὶ Ἰωννα καΜαρα ακβου, κααλοιπασν ατας, αἳ ἔλεγον πρς τος ποστλους τατα. Καὶ ἐφνησαν νπιον ατν σελρος τὰ ῥήματα ατν, καὶ ἠπστουν ατας. Ὁ δΠτρος ναστς δραμεν πτμνημεον, καπαρακψας βλπει τὰ ὀθνια κεμενα μνα, καὶ ἀπλθε, πρς αυτν θαυμζων τγεγονς.

ΕΩΘΙΝΩΝ Ε' ΛΟΥΚΑΝ 24,12-35

Τκαιρῷ ἐκενῳ, ὁ Πτρος ναστς δραμεν πτμνημεον, καπαρακψας βλπει τὰ ὀθνια κεμενα μνα. Καὶ ἀπλθε, πρς αυτν θαυμζων τγεγονς. Καὶ ἰδοδο ξ ατν σαν πορευμενοι ν αττῇ ἡμρες κμην πχουσαν σταδους ξκοντα πὸ Ἱερουσαλμ, ᾗ ὄνομα μμαος. Καατοὶ ὡμλουν πρς λλλους περπντων τν συμβεβηκτων τοτων. Καὶ ἐγνετο ν τῷ ὁμιλεν ατος κασυζητεν, καί, ατς ὁ Ἰησος γγσας συνεπορεετο ατος, οδὲ ὀφθαλμοατν κρατοντο τομὴ ἐπιγνναι ατν. Επε δπρς ατος· Τίνες ολγοι οτοι ος ντιβλλετε πρς λλλους περιπατοντες, καὶ ἐστσκυθρωποὶ; ἀποκριθες δὲ ὁ ες ᾧ ὄνομα Κλεόπας, επε πρς ατν · Σμνος παροικες ν ερουσαλμ, καοκ γνως τγενμενα ν ατῇ ἐν τας μραις ταταις; καεπεν ατος, Ποα; Οδεπον ατ· Τπερὶ ἸησοτοΝαζωραου, ὃς γνετο νρ προφτης δυνατς ν ργκαλγῳ ἐναντον τοΘεοκαπαντς τολαοῦ, ὅπως τε παρδωκαν ατν οἱ ἀρχιερες καοἱ ἄρχοντες μν ες κρμα θαντου, καὶ ἐσταρωσαν ατν. Ἡμες δὲ ἠλπζομεν τι ατός στιν μλλων λυτροσθαι τν σραλ· λλγε ον σν πσι τοτοις τρτην τατην μραν γει σμερον, ἀφ' οτατα γνετο, ἀλλκαγυνακς τινες ξ μν ξστησαν μς, γενμεναι ρθριαι πτμνημεον, καμεροσαι τσμα ατοῦ, ἦλθον λγουσαι καὶ ὀπτασαν γγλων ωρακναι, ολγουσιν ατν ζν. Καὶ ἀπλθν τινες τν σν μν πτμνημεον, καερον οτω καθς κααγυνακες επον, ατν δοκ εδον. Καατς επε πρς ατος· Ὦ ἀνητοι καβραδες τκαρδίᾳ τοπιστεειν ππσιν ος λλησαν οπροφται, οχτατα δει παθεν τν Χριστν καεσελθεν ες τν δξαν ατοκαὶ ἀρξμενος πΜωσως καὶ ἀππντων τν προφητν, διηρμνευεν ατος ν πσαις τας γραφας τπερὶ ἑαυτοῦ. Καὶ ἤγγισαν ες τν κμην οὗ ἐπορεοντο, καατς προσεποιετο πορρωτέρω πορεεσθαι. Καπαρεβισαντο ατν , λγοντες· Μενον μεθ' ἡμν, ὅτι πρς σπραν στκακκλικεν ἡ ἡμρα. Καεσλθε τομεναι σν ατος. Καὶ ἐγνετο ν τκατακλιθναι ατν μετ' ατν, λαβν τν ρτον ελγησε, κακλσας πεδδου ατος. Ατν δδιηνοχθησαν οἱ ὀφθαλμοί, καὶ ἐπγνωσαν ατν, καατς φαντος γνετο π΄ ατν. Καεπον πρς λλλους· οχὶ ἡ καρδα μν καιομνη ν ν μν, ὡς λλει μν ν τῇ ὁδῷ, καὶ ὡς δινοιγεν μν τς γραφς; καὶ ἀναστντες αττῇ ὥρᾳ, ὑπστρεψαν ες ερουσαλμ, καερον συνηθροισμνους τος νδεκα κατος σν ατος, λγοντας, ὅτι γρθη Κριος ντως, καὶ ὤφθη Σμωνι. Καατοὶ ἐξηγοντο τὰ ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ὡς γνσθη ατος ν τκλσει τοῦ ἄρτου.

ΕΩΘΙΝΩΝ ΣΤ' ΛΟΥΚΑΝ 24,36-53

Τκαιρῷ ἐκενῳ, ἀναστς ὁ Ἰησος κ νεκρν στη ν μσατν, καλγει ατος· Ερνη μν. Πτοηθντες δκαὶ ἔμφοβοι γενμενοι δκουν πνεμα θεωρεν. Καεπεν ατος· Ττεταραγμνοι στέ, καδιατδιαλογισμοὶ ἀναβανουσιν ν τας καρδαις μν; ἴδετε τς χερς μου κατος πδας μου, ὅτι ατς γώ εμι· ψηλαφσατμε καὶ ἴδετε, ὅτι πνεμα σρκα καὶ ὀστα οκ χει, καθς μθεωρετε χοντα. Κατοτο επν δειξεν ατος τς χερας κατος πδας. Ἔτι δὲ ἀπιστοντων ατν πτς χαρς, καθαυμαζντων, επεν ατος· χεττι βρσιμον νθδε; οδὲ ἐπδωκαν ατῷ ἰχθος πτομρος, καὶ ἀπμελισσου κηρου. Καλαβν νπιον ατν φαγεν. Επε δατος· Οτοι ολγοι, ος λλησα πρς μς τι ν σν μν, ὅτι δεπληρωθναι πντα τγεγραμμνα ν τνμΜωσως καπροφταις καψαλμος περὶ ἐμοῦ. Ττε δινοιξεν ατν τν νον, τοσυνιναι τς γραφς. Καεπεν ατος· τι οτω γγραπται, καοτως δει παθεν τν Χριστν, καὶ ἀναστναι κ νεκρν ττρτῃ ἡμρᾳ, κακηρυχθναι πτῷ ὀνματι ατομετνοιαν καὶ ἄφεσιν μαρτιν ες πντα τὰ ἔθνη, ἀρξμενον πὸ Ἱερουσαλμ, ὑμες δέ στε μρτυρες τοτων. Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστλλω τν παγγελαν τοΠατρς μου φ' ὑμς, ὑμες δκαθσατε ν τπλει ερουσαλμ, ἕως οὗ ἐνδσησθε δναμιν ξ ψους. Ἐξγαγε δατος ξω ως ες Βηθαναν, καὶ ἐπρας τς χερας ατοῦ, ελγησεν ατος. Καὶ ἐγνετο ν τελογεν ατν ατος, διστη π' ατν, καὶ ἀνεφρετο ες τν ορανν. Καατοπροσκυνσαντες ατν, ὑπστρεψαν ες ερουσαλμ μετχαρς μεγλης, καὶ ἦσαν διαπαντς ν τῷ ἱερῷ, ανοντες καελογοντες τν Θεν. Ἀμν.

ΕΩΘΙΝΩΝ Ζ' ΙΩΑΝΝΗΝ 20,1-10

Τμιτν Σαββτων Μαρα Μαγδαληνὴ ἔρχεται πρωσκοτας τι οσης, ες τμνημεον, καβλπει τν λθον ρμνον κ τομνημεου. Τρχει ον καὶ ἔρχεται πρς Σμωνα Πτρον καπρς τν λλον μαθητν ν φλει ὁ Ἰησος, καλγει ατος· ραν τν Κριον κ τομνημεου, καοκ οδαμεν ποῦ ἔθηκαν ατν. Ἐξλθεν ον Πτρος καὶ ὁ ἄλλος μαθητς, καὶ ἤρχοντο ες τμνημεον. Ἔτρεχον δοδο μοῦ, καὶ ὁ ἄλλος μαθητς προδραμε τχιον τοΠτρου, καὶ ἦλθε πρτος ες τμνημεον, καπαρακψας βλπει κεμενα τὰ ὀθνια, ομντοι εσλθεν. Ἔρχεται ον Σμων Πτρος κολουθν ατῷ, καεσλθεν ες τμνημεον, καθεωρετὰ ὀθνια κεμενα, κατσουδριον, ὃ ἦν πτς κεφαλς ατοῦ, ομεττν θονων κεμενον, ἀλλχωρς ντετυλιγμνον ες να τπον. Ττε ον εσλθε καὶ ὁ ἄλλος μαθητς ὁ ἐλθν πρτος ες τμνημεον, καεδε, καὶ ἐπστευσεν· οδπω γρ δεισαν τν γραφν, ὅτι δεατν κ νεκρν ναστναι. Ἀπλθον ον πλιν πρς αυτος ομαθηταί.

ΕΩΘΙΝΩΝ Η' ΙΩΑΝΝΗΝ 20,11-18

Τκαιρῷ ἐκενῳ, Μαρα εστκει πρς τμνημεον κλαουσα ξω, ὡς ον κλαιε, παρκυψεν ες τμνημεον, καθεωρεδο γγλους ν λευκος καθεζομνους, ἕνα πρς τκεφαλῇ, καὶ ἕνα πρς τος ποσν , ὅπου κειτο τσμα τοῦ Ἰησο· καλγουσιν ατῇ ἐκενοι· Γναι, τκλαεις; λγει ατος· τι ραν τν Κριν μου, καοκ οδα ποῦ ἔθηκαν ατν. Κατατα εποσα στρφη ες τὰ ὀπσω, καθεωρετν ησον σττα, καοκ δει τι ησος στι. Λγει ατῇ ὁ Ἰησος· Γναι, τκλαεις; Τίνα ζητες; ἐκενη δοκοσα τι κηπουρός στι, λγει ατ· Κριε, εσὺ ἐβστασας ατν, επέ μοι ποατν θηκας, κγατν ρῶ. Λγει ατῇ ὁ Ἰησος· Μαρα. Στραφεσα κενη λγει ατ· αββουνί, ὃ λγεται Διδσκαλε. Λγει ατῇ ὁ Ἰησος· Μμου πτου· οπω γρ ναββηκα πρς τν πατρα μου, πορεου δπρς τος δελφος μου, καεπατος· ναβανω πρς τν Πατρα μου καΠατρα μν, καΘεν μου καΘεν μν. Ἔρχεται Μαρα Μαγδαληνὴ ἀπαγγλλουσα τος μαθητας τι ἑώρακε τν Κριον, κατατα επεν ατῇ.

ΕΩΘΙΝΩΝ Θ' ΙΩΑΝΝΗΝ 20,19-31

Οσης ον ψας τῇ ἡμρᾳ ἐκεντμιτν Σαββτων, κατν θυρν κεκλεισμνων που σαν ομαθητασυνηγμνοι διτν φβον τν ουδαων , ἦλθεν ὁ Ἰησος καὶ ἔστη ες τμσον, καλγει ατος· Ερνη μν. κατοτο επν δειξεν ατος τς χερας κατν πλευρν ατοῦ. Ἐχρησαν ον ομαθηταὶ ἰδντες τν Κριον. Επεν ον ατος ὁ Ἰησος πλιν · Ερνη μν· καθς πσταλκμε πατρ, κγπμπω μς. Κατοτο επν νεφσησε καλγει ατος· Λβετε Πνεμα γιον. Ἄν τινων φτε τς μαρτας, ἀφινται ατος, ἄν τινων κραττε, κεκρτηνται. Θωμς δέ, ες κ τν δδεκα, ὁ λεγμενος Δδυμος, οκ ν μτ' ατν τε λθεν ησος. Ἔλεγον ον ατοἱ ἄλλοι μαθητα· ωρκαμεν τν Κριον. Ὁ δεπεν ατος· Ἐὰν μὴ ἴδω ν τας χερσν ατοτν τπον τν λων, καβλω τν δκτυλν μου ες τν τπον τν λων, καβλω μου τν χερα ες τν πλευρν ατοῦ, ομπιστεσω. Καμεθ' ἡμρας κτπλιν σαν σω ομαθηταατοῦ, καΘωμς μετ' ατν. Ἔρχεται ὁ Ἰησος τν θυρν κεκλεισμνων , καὶ ἔστη ες τμσον καεπεν· Ερνη μν. Ετα λγει τΘωμ· φρε τν δκτυλν σου δε, καὶ ἴδε τς χερς μου. Καφρε τν χερσου καβλε ες τν πλευρν μου, καμγνου πιστος λλπιστς. Καὶ ἀπεκρθη Θωμς, καεπεν ατ· Κρις μου καὶ ὁ Θες μου. Λγει ατῷ ὁ Ἰησος· τι ἑώρακς με πεπστευκας, μακριοι ομὴ ἰδντες, καπιστεσαντες. Πολλμν ον καὶ ἄλλα σημεα ποησεν ὁ Ἰησος νπιον τν μαθητν ατοῦ, ἃ οκ στι γεγραμμνα ν τβιβλίῳ τοτῳ. Τατα δγγραπται να πιστεσητε τι ὁ Ἰησος στιν Χριστς Υἱὸς τοΘεοῦ, καὶ ἵνα πιστεοντες, ζων χητε ν τῷ ὀνματι ατοῦ.

ΕΩΘΙΝΩΝ Ι' ΙΩΑΝΝΗΝ 21,1-14

Τκαιρῷ ἐκενῳ, ἐφανρωσεν αυτν ὁ Ἰησος τος μαθητας ατοῦ, ἐγερθες κ νεκρν, ἐπτς θαλσσης τς Τιβεριδος, ἐφανρωσε δοτως. Ἦσαν μοΣμων Πτρος, καΘωμς λεγμενος Δδυμος, καΝαθαναλ ὁ ἀπΚαντς Γαλιλαας, καοτοΖεβεδαου, καὶ ἄλλοι κ τν μαθητν ατοδο. Λγει ατος Σμων Πτρος· πγω λιεειν. Λγουσιν ατ· ρχμεθα καὶ ἡμες σν σοί. Ἐξλθον καὶ ἀνβησαν ες τπλοον εθς, καὶ ἐν κεντνυκτὶ ἐπασαν οδν. Πρωας δὲ ἤδη γενομνης στη ὁ Ἰησος ες τν αγιαλν, ομντοι δεισαν ομαθηταὶ ὅτι ησος στι. Λγει ον ατος ὁ Ἰησος· Παιδα, μτι προσφγιον χετε; ἀπεκρθησαν ατ· Οὐ. Ὁ δεπεν ατος· Βλετε ες τδεξιμρη τοπλοου τδκτυον , καερσετε. Ἔβαλον ον, καοκτι ατὸ ἑλκσαι σχυσαν πτοπλθους τν χθων. Λγει ον μαθητς κενος ν γπα ὁ Ἰησος τΠτρ· Κρις στι. Σμων ον Πτρος, ἀκοσας τι Κρις στι , τν πενδτην διεζσατο -- ἦν γρ γυμνς -- , καὶ ἔβαλεν αυτν ες τν θλασσαν· οδὲ ἄλλοι μαθητατπλοιαρίῳ ἦλθον -- ογρ σαν μακρν πτς γς, ἀλλ' ὡς ππηχν διακοσων --, σροντες τδκτυον τν χθων. ὡς ον πβησαν ες τν γν, βλπουσιν νθρακιν κειμνην καὶ ὀψριον πικείμενον, καὶ ἄρτον. Λγει ατος ὁ Ἰησος· νγκατε πτν ψαρων ν πισατε νν. Ἀνβη ον Σμων Πτρος, καελκυσε τδκτυον πτς γς, μεστν χθων μεγλων κατν πεντηκοντατριν, κατοσοτων ντων, οκ σχσθη τδκτυον. Λγει ατος ὁ Ἰησος· Δετε ριστσατε. Οδες δὲ ἐτλμα τν μαθητν ξετάσαι ατν. Στς εἶ; εδτες τι Κρις στιν. Ἔρχεται ον ὁ Ἰησος, καλαμβνει τν ρτον, καδδωσιν ατος, κατὸ ὀψριον μοως. Τοτο δη τρτον φανερθη ὁ Ἰησος τος μαθητας ατοῦ, ἐγερθες κ νεκρν.

ΕΩΘΙΝΩΝ ΙΑ' ΙΩΑΝΝΗΝ 21,15-25

Τκαιρῷ ἐκενῳ, ἐφανρωσεν αυτν ὁ Ἰησος τος μαθητας ατοῦ, ἐγερθες κ νεκρν, καλγει τΣμωνι Πτρω· Σμων ωνᾶ, ἀγαπς με πλεον τοτων; Λγει ατ· ΝαΚριε, σοδας τι φιλσε. Λγει ατ· Βσκε τὰ ἀρνα μου. Λγει ατπλιν δετερον· Σμων ωνᾶ ἀγαπς με; Λγει ατ· Ναί, Κριε, σοδας τι φιλσε. Λγει ατ· Πομαινε τπρβατμου. Λγει ατττρτον· Σμων ωνᾶ, φιλες με; ἐλυπθη Πτρος, ὅτι επεν ατττρτον, φιλες με; καεπεν ατ· Κριε, σπντα οδας, σγινσκεις τι φιλσε. Λγει ατῷ ὁ Ἰησος· Βσκε τπρβατμου. Ἀμν μν λγω σοι· τε ς νετερος, ἐζννυες σεαυτν, καπεριεπτεις που θελες, ὅταν δγηρσς, ἐκτενες τς χερς σου, καὶ ἄλλος σε ζσει, καοσει που οθλεις. Τοτο δεπε, σημανων ποίῳ θαντδοξσει τν Θεν. Κατοτο επν, λγει ατ· κολοθει μοι. Ἐπιστραφες Πτρος βλπει τν μαθητν ν γπα ὁ Ἰησος, ἀκολουθοντα, ὃς καὶ ἀνπεσεν ν τδεπνῳ ἐπτστθος ατοκαεπε· Κριε, τς στιν παραδιδούς σε; τοτον δν Πτρος λγει τῷ Ἰησο· Κριε, οτος δτί; λγει ατῷ ὁ Ἰησος· Ἐὰν ατν θλω μνειν ως ρχομαι, τπρς σέ; σμοι κολοθει μοι. Ἐξλθεν ον λγος οτος ες τος δελφος, ὅτι μαθητς κενος οκ ποθνσκει, καοκ επεν ατῷ ὁ Ἰησος, ὅτι οκ ποθνσκει· λλ' ἐὰν ατν θλω μνειν ως ρχομαι, τπρς σέ; Οτός στιν μαθητς μαρτυρν περτοτων , καγρψας τατα, καοδαμεν τι ληθής στν μαρτυρα ατοῦ. Ἔστι δκαὶ ἄλλα πολλὰ ὅσα ποησεν ὁ Ἰησος, ἅτινα ἐὰν γρφηται καθ' ἕν, οδατν ομαι τν κσμον χωρσαι τγραφμενα βιβλα. Ἀμν.

 

Χορς Δξα σοι, Κριε, δξα σοι.

 

νστασιν Χριστοθεασμενοι, προσκυνσωμεν γιον, Κριον, Ἰησον τν μνον ναμρτητον. Τν Σταυρν σου, Χριστέ, προσκυνομεν, κατν γαν σου νστασιν μνομεν καδοξζομεν. Σγρ εΘες μν, ἐκτς σοῦ ἄλλον οκ οδαμεν, τὸ ὄνομσου νομζομεν. Δετε πντες οπιστοί, προσκυνσωμεν τν τοΧριστοῦ ἁγαν νστασιν. Ἰδογρ λθε διτοΣταυροῦ, χαρὰ ἐν λτκσμῳ. Διπαντς ελογοντες τν Κριον, ὑμνομεν τν νστασιν ατο· Σταυρν γρ πομείνας δι' ἡμς, θαντθνατον λεσεν.

Ν' Ψαλμὸς

Ἐλέησόν με ὁ Θεὸς κατὰ τὸ μέγα ἐλεός σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου

ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με

ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διὰ παντὸς

σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε

ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου

ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι

ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καὶ καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι

ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα

ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον

καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοὶ ὁ Θεὸς, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου

μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου καὶ τὸ πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ' ἐμοῦ

ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με

διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσι.

ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεὸς, ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου, ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου

Κύριε τὰ χείλη μου ἀνοίξεις καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου

ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν ἔδωκα ἂν, ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις

θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει

ἀγάθυνον Κύριε ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιὼν καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ.

τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα, τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους

Δξα... Ἦχος β'

 Τας τν ποστλων, πρεσβεαις λεμον, ἐξλειψον τπλθη, τν μν γκλημτων.

 

Κανν ... Ἦχος ατς

 Τας τς Θεοτκου, πρεσβεαις λεμον, ἐξλειψον τπλθη, τν μν γκλημτων.

 

Στχ.λησν με Θες καττμγα λες σου κακαττπλθος τν οκτιρμν σου ξλειψον τὸ ἀνμημμου

Πεντηκοστριον. Ἦχος ατς.

ναστς ὁ Ἰησος, ἀπτοτφου, καθς προεπεν, ἔδωκεν μν, τν αἰώνιον ζων, καμγα λεος. ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

 

Δξα... Ἦχος πλ. δ'

Τς μετανοας νοιξν μοι πλας Ζωοδτα· ρθρζει γρ τπνεμμου, πρς ναν τν γιν σου, ναν φρον τοσματος, ὅλον σπιλωμνον· λλ' ὡς οκτρμων κθαρον, εσπλγχνσου λει.

Κανν ... Θεοτοκον

χος ατς

Τς σωτηρας εθυνν μοι τρβους, Θεοτκε· ασχρας γρ κατερρπωσα, τν ψυχν μαρταις, ὡς αθμως τν βον μου, ὅλον κδαπανσας, τας σας πρεσβεαις ῥῦσαμε, πσης καθαρσας.

 

Στχ.λησν με Θες καττμγα λες σου κακαττπλθος τν οκτιρμν σου, ἐξλειψον τὸ ἀνμημα μου.

χος πλ. β'

Τπλθη τν πεπραγμνων μοι δεινν, ἐννον τλας, τρμω τν φοβερν μραν τς κρσεως, ἀλλθαρρν ες τὸ ἔλεος τς εσπλαγχνας σου, ὡς Δαυδ βοσοι· λησν με Θες, καττμγα σου λεος.

 

ερες Σσον, ὁ Θες, τν λαν σου, καελγησον τν κληρονομαν σου· πσκεψαι τν κσμον σου ν λει καοκτιρμος· ψωσον κρας Χριστιανν ρθοδξων, κακατπεμψον φ μς τὰ ἐλη σου τπλοσια· πρεσβεαις τς παναχρντου, Δεσπονης μν, Θεοτκου καὶ ἀειπαρθνου Μαρας· δυνμει τοτιμου καζωοποιοΣταυροῦ, προστασαις τν τιμων πουρανων Δυνμεων σωμτων, ἱκεσαις τοτιμου, ἐνδξου, προφτου Προδρμου καβαπτιστοῦ Ἰωννου, τν γων, ἐνδξων, καπανευφμων ποστλων. Τν ν γοις Πατρων μν, μεγλων εραρχν, καΟκουμενικν Διδασκλων, Βασιλεου τοΜεγλου, Γρηγορου τοΘεολγου καὶ Ἰωννου τοΧρυσοστμου, Ἀθανασου καΚυρλλου, Ἰωννου τοῦ Ἐλεμονος, πατριαρχν λεξανδρεας· Νικολου τοῦ ἐν Μροις τς Λυκας, Σπυρδωνος πισκπου Τριμυθοντος, καΝεκταρου τς Πενταπλεως, τν θαυματουργν· τν γων νδξων μεγαλομαρτρων Γεωργου τοΤροπαιοφρου, Δημητρου τοΜυροβλτου, Θεοδρου τοΤρωνος, καΘεοδρου τοΣτρατηλτου καΜηντοθαυματουργοῦ, τν ερομαρτρων Χαραλμπους καὶ Ἐλευθερου· τν γων, ἐνδξων, μεγλων μαρτρων Θέκλης, Βαρβρας, Ἀναστασας, Κυριακς, Φωτεινς, Μαρνης, Παρασκευς καΕρνης· τν γων νδξων κακαλλινκων Μαρτρων, τν σων καθεοφρων Πατρων μν, (ναοῦ), τν γων καδικαων θεοπατρων ωακεμ καὶ Ἄννης, (ἡμρας), καπντων σου τν γων κετεομν σε, μνε πολυλεε Κριε, ἐπκουσον μν τν μαρτωλν δεομνων σου καὶ ἐλησον μς.

 

Χορς Κριε, ἐλησον (ιβ')

 

ερες λει, καοκτιρμος, καφιλανθρωπ τομονογενος σου Υοῦ, μεθ΄ οελογητς εἶ, σν τπαναγίῳ καὶ ἀγαθκαζωοποισου Πνεματι, νν καὶ ἀεκαες τος αἰῶνας τν αἰώνων. Χορς μν.

 

δα' χος α'  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Σοῦ ἡ τροπαιοχος δεξιά, θεοπρεπς ν σχϊ δεδξασται· ατη γρ θνατε, ὡς πανσθενς πεναντους θραυσε, τος σραηλταις, ὁδν βυθοκαινουργσασα.

 

χερσν χρντοις κ χος, θεουργικς κατ' ἀρχς διαπλσας με, χερας διεπτασας ν τΣταυρῷ, ἐκ γς νακαλομενος, τφθαρν μου σμα, ὃ ἐκ Παρθνου προσεληφας.

 

Νκρωσιν πστη δι' ἐμέ, κατν ψυχν τθαντπροδδωσιν, ὁ ἐμπνεσει θείᾳ ψυχήν μοι νθες, καλσας αωνων δεσμν, κασυναναστσας, τῇ ἀφθαρσίᾳ ἐδξασε.

 

Χαρε τς χριτος πηγή, χαρε κλμαξ καπλη ορνιος, χαρε λυχνα καστμνος χρυσῆ, καὶ ὄρος λατμητον, ἡ τν ζωοδτην, Χριστν τκσμκυσασα.

δα' χος β'  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  β'

ν βυθκατστρωσέ ποτε, τν Φαραωντιδα πανστρατιν, ἡ ὑπροπλος δναμις, σαρκωθες Λγος δέ, τν παμμχθηρον μαρταν ξλειψε, ὁ δεδοξασμνος Κριος· νδξως γρ δεδξασται.

 

τοκσμου ρχων γαθέ, ᾧ ἀπεγραψμεθα, τῇ ἐντολτσμπειθαρχσαντες, τΣταυρσου κκριται· προσβαλν γρ σοι ς θνητπεριππτωκε, ττς ξουσας κρτει σου, καὶ ἀσθενς διλεγκται.

 

Λυτρωτς τογνους τν βροτν, κατς κηρτου ζως ρχηγς, ες τν κσμον λλυθας· τγρ ναστσει σου, διεσπραξας τοθαντου τσπργανα, ἣν δοξολογομεν παντες· νδξως γρ δεδξασται.

 

περτρα πφηνας γνή, πσης ορτου τε καὶ ὁρατς ειπρθενε κτσεως· τν γρ Κτστην ττοκας, ὡς ηδκησε σαρκωθναι ν μτρσου, ᾧ σν παρρησίᾳ πρσβευε, σωθναι τς ψυχς μν.

δα' χος γ'  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  γ'

τὰ ὕδατα πλαι νεματι θείῳ, ες μαν συναγωγν συναθροσας, κατεμν θλασσαν σραηλτλαῷ, οτος Θες μν, δεδοξασμνος πρχει, ατμνω σωμεν, ὅτι δεδξασται.

 

τν γν κατακρνας τπαραβντι, ἱδρτος φρειν καρπν τς κνθας, ἀκανθν στφανον κ παρανμου χειρς, οτος Θες μν, σωματικς δεδεγμνος, τν κατραν λυσεν, ὅτι δεδξασται.

 

Νικητς τροπαιοχος κατθαντου, ὁ θνατος δεδοικς νεδεχθη· παθητν σρκα γρ μψυχωμνην λαβν, οτος Θες μν, κασυμπλακες ττυρννῳ, πντας συνανστησεν, ὅτι δεδξασται.

 

ληθΘεοτκον πντα τὰ ἔθνη, δοξζει σε τν σπρως τεκοσαν, ὑποδς μτραν γιασμνην λαβν, οτος Θες μν, τκαθ' ἡμς οσιθη, καΘες καὶ ἄνθρωπος, ἐκ σογεγννηται.

δα' χος δ'   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  δ'

Θαλσσης, τὸ ἐρυθραον πλαγος, ἀβρχοις χνεσιν, ὁ παλαις πεζεσας, Ἰσραλ, σταυροτποις Μωσως χερσί, τοῦ Ἀμαλκ τν δναμιν, ἐν τῇ ἐρμῳ ἐτροπσατο.

 

ψθης, τν μετραν κπτωσιν, ἐπανορθομενος, ἐν τῷ ἀχρντξλτοΣταυροῦ, τν ν ξλῳ ἰώμενος, πανωλεθραν Δσποτα, ὡς γαθς καπαντοδναμος.

 

ν τάφσωματικς, ἐν δδμετψυχς ς Θες, ἐν ΠαραδεσδμετΛστοῦ, καί, ἐν θρνῳ ὑπρχες Χριστέ, μετΠατρς καΠνεματος, πντα πληρν ὁ ἀπεργραπτος.

 

σπρως ττοΠατρς βουλματι, ἐκ θεου Πνεματος, τν τοΘεοσυνεληφας Υἱόν, κασαρκὶ ἀπεκησας, τν κ Πατρς μτορα, καδι’ μς κ σοῦ Ἀπτορα.

δα' χος πλ. α'  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  πλ. α'

ππον καὶ ἀναβτην, ες θλασσαν ρυθρν, ὁ συντρβων πολμους, ἐν ψηλβραχονι, Χριστς ξετναξεν, Ἰσραλ δὲ ἔσωσεν, ἐπινκιον μνον δοντα.

 

Σὲ ἡ ἀκανθηφρος βραων συναγωγή, οστοργν Εεργτα, πρς σφυλξασα, μητρικν Χριστὲ ἐστεφνωσε, τν Γενρχην λοντα, τς κνθης, τὸ ἐπιτμιον.

 

γειράς με πεσντα, τβθρῳ ἐπικλιθες, Ζωοδτα πττως, κατς μς δυσδους φθορς, Χριστὲ ἀνασχμενος, ἀπειρστως, θεας οσας, μρμε εωδασας.

 

Λλυται κατρα, ἡ λπη ππαυται· γρ Ελογημνη, καΚεχαριτωμνη, πιστος χαρν ξαντειλεν, ελογαν πσιν νθηφοροσα, Χριστν τος πρασι.

δα' χος πλ. β'  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  πλ. β'

ς ν περπεζεσας ὁ Ἰσραλ, ἐν βσσῳ ἴχνεσι, τν δικτην Φαραώ, καθορν, ποντομενον Θεῷ ἐπινκιον δν βα σωμεν.

 

κτεταμναις παλμαις πΣταυροῦ, Πατρικς πλρωσας, εδοκας γαθέ, Ἰησοτσμπαντα· διό, ἐπινκιον δήν σοι πντες σωμεν.

 

Φβσοι ς θεραπαινς τελευτή, προσταχθεσα πρσεισι, τΔεσπττς ζως, δι' ατς βραβεοντι μν, ἀτελετητον ζων καί, τν νστασιν.

 

Τν αυτς δεξαμνη Δημιουργν, ὡς ατς θλησεν, ἐξ σπρου σου γαστρς, ὑπρ νον σαρκομενον γνή, τν κτισμτων ληθς δεχθης Δσποινα.

δα' χος βαρς  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  βαρύς

Νεσει σου πρς γεδη, ἀντιτυπαν μετχθη, ἡ πρν εδιχυτος, ὑδτων φσις Κριε· θεν βρχως πεζεσας, ᾄδει σραλ σοι, ᾠδν πινκιον.

 

Κκριται τοθαντου, ἡ τυραννς διξλου, ἀδκθαντσου, κατακριθντος Κριε· θεν ὁ ἄρχων τοσκτους, σομκατισχσας, δικαως κββληται.

 

δης σοι προσπελσας, κατος δοσι μσθνων, συντρψαι τσμσου, τς σιαγνας τθλασται· θεν Σωτρ τς δνας, λσας τοθαντου, ἀνστης τριμερος.

 

Λλυνται αἱ ὀδύναι, ατς προμτορος Εας· δνας λαθοσα γρ, ἀπειρογμως ττοκας· θεν σαφς Θεοτκον, Πναγνε εδτες σε, πντες δοξζομεν.

δα' χος πλ. δ'   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  πλ. δ'

ρματηλτην Φαραὼ ἐβθισε, τερατουργοσα ποτέ, Μωσαϊκὴ ῥάβδος, σταυροτπως πλξασα, καδιελοσα θλασσαν, Ἰσραλ δφυγδα, πεζν δτην δισωσεν, ᾆσμα τΘεῷ ἀναμλποντα.

 

Τν παντοδναμον ΧριστοΘετητα, πς μθαυμσωμεν; ἐκ μν παθν πσι, τος πιστος πθειαν, καὶ ἀφθαρσαν βλζουσαν, ἐκ πλευρς δὲ ἁγας, πηγν θνατον στζουσαν, καζων κ τφου ἀΐδιον.

 

ς επρεπς τας Γυναιξν ὁ Ἄγγελος, νν μπεφνισται, κατηλαυγφρων, τς μφτου σμβολα, ἀΰλου καθαρτητος, τμορφδμηνων, τφγγος τς ναστσεως, κρζων· ξηγρθη Κριος.

 

Δεδοξασμνα περσοῦ ἐν γενεας γενεν, ἡ τν Θεν Λγον, ἐν γαστρχωρσασα, ἁγνδδιαμενασα, Θεοτκε Παρθνε· διό σε πντες γεραρομεν, τν μετΘεν προστασαν μν.

δγ' χος α'  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

μνος εδς τς τν βροτν, οσας τν σθνειαν, κασυμπαθς ατν μορφωσμενος, περζωσν με ξ ψους δναμιν, τοβον σοι· γιος, ὁ νας ὁ ἔμψυχος, τς φρστου σου δξης φιλνθρωπε.

 

Θες μου πρχων γαθέ, πεσντα κατκτερησας, κακαταβναι πρός με ηδκησας νψωσς με δισταυρσεως, τοβον σοι· γιος, ὁ τς δξης Κριος, ὁ ἀνεκαστος ν γαθτητι.

 

Ζωὴ ἐνυπστατος Χριστέ, ὑπρχων καφθαρντα με, ὡς συμπαθς Θες νδυσμενος, ες χον θαντου καταβς Δσποτα, τθνητν διρρηξας, κανεκρος τριμερος, ἀναστς φθαρσαν μφασας.

 

Θεν συλλαβοσα ν γαστρί, Παρθνε διΠνεματος, τοΠαναγου μεινας φλεκτος, ἐπεί σε βάτος τνομοθτΜωϋσεῖ, φλεγομνην καυστα, σαφς προεμνυσε, τν τπρ δεξαμνην τὸ ἄστεκτον.

δγ' χος β'  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

ξνθησεν ἡ ἔρημος, ὡσεκρνον Κριε, ἡ τν θνν στειρεουσα, Ἐκκλησα τπαρουσίᾳ σου, ἐν ᾗ ἐστερεθη καρδα μου.

 

κτσις ν τπθει σου, ἠλλοιοτο βλπουσα, ἐν ετελεπροσχματι, ὑπ' ἀνμων μυκτηριζμενον, τν δρσαντα πντα θείῳ νεματι.

 

κ χος κατ' εκνα με, τχειρσου πλασας, κασυντριβντα πλιν δέ, ες χον θαντου δι' ἁμαρταν Χριστέ, συγκαταβς ες δην συνανστησας.

 

Ττγματα ξστησαν, τν γγλων Πναγνε, κατν νθρπων φριξαν, ακαρδαι πττκσου· διό σε Θεοτκον πστει σβομεν.

δγ' χος γ'  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Ὁ ἐκ μὴ ὄντων τπντα παραγαγν, τΛγκτιζμενα, τελειομενα Πνεματι Παντοκρτορ ψιστε, ἐν τῇ ἀγπτσστερωσν με.

 

ΔιΣταυροσου σχνθη ὁ ἀσεβς· εργσατο βθρον γρ, ὃν ρξας εσππτωκε· ταπεινν ψθη δέ, Χρισττκρας ν στῇ Ἀναστσει.

 

Τς εσεβεας τκρυγμα τν θνν, ὡς δωρ κλυψε, τς θαλσσας Φιλνθρωπε· ναστς κ τφου γρ, ττς Τριδος πεκλυψας φγγος.

 

Δεδοξασμνα λελληνται περσοῦ, ἡ πλις ἡ ἔμψυχος, τοῦ ἀεβασιλεοντος· δισογρ Δσποινα, τος πγς Θες συνανεστρφη.

δγ' χος δ'   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Εφρανεται πσοί, ἡ Ἐκκλησα σου Χριστκρζουσα· Σμου σχς Κριε, κακαταφυγκαστερωμα.

 

Τξλον τς ζως, ἡ νοητκαὶ ἀληθς μπελος, ἐπΣταυροκρμαται, πσιν μβροσαν πηγζουσα.

 

ς μγας ς φοβερς, ὡς ττοῦ ᾅδου καθελν φραγμα, καὶ ὡς Θες φθαρτος, νν σωματικς ξεγγερται.

 

Σμνη τος πγς, τν πρ φσιν γαθν πρξενος, Μτηρ Θεογγονας· θεν σοι τΧαρε προσγομεν.

δγ' χος Πλ. α'  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

πήλξας π' οδενς τν γν τπροστξει σου, καμετεωρσας σχτως βρθουσαν, ἐπτν σλευτον Χριστέ, πτραν τν ντολν σου, τν κκλησαν σου στερωσον, μνε γαθκαφιλνθρωπε.

 

Χολν μν οἱ ἐκ πτρας τμλι θηλσαντες, τῷ ἐν τῇ ἐρμτερατουργσαντι, σοπροσενηνχασι Χριστέ, ὄξος δ' ἀνττομννα εεργεσαν σοι μεψαντο, παδες σραλ οἱ ἀγνμονες.

 

Οπλαι φωτοειδενεφλσκεπτμενοι, τν Ζων ν τφΧριστν κατθεντο, ἀλλ' ατεξουσως ναστς, πσι πιστος παρσχες, τν μυστικς πισκιζουσαν, ἄνωθεν τοΠνεματος λλαμψιν.

 

ΣΜτηρ Θεοῦ ἀσυνδυστως γεγνησαι, τοῦ ἐξ κηρτου πατρς κλμψαντος, ἄνευθεν, ὠδνων μητρικν· θεν σε Θεοτκον· σεσαρκωμνον γρ κησας, Λγον, ὀρθοδξως κηρττομεν.

δγ' χος πλ. β'  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Οκ στιν γιος ς σύ, Κριε Θες μου, ὁ ὑψσας τκρας, τν πιστν σου γαθέ, καστερεσας μς, ἐν τπτρτς μολογας σου.

 

Θεν σταυρομενον σαρκί, καθορσα κτσις, διελετο φβῳ, ἀλλτσυνεκτικπαλμτοδι' ἡμς σταυρωθντος, κραταις συνεχετο.

 

Θαντθνατος λυθες, κεται δελαιος πνους· τς ζως γρ μφρων, τν νθεον προσβολν, νεκροται ὁ ἰσχυρς, καδωρεται πσιν ἡ Ἀνστασις.

 

Τοθεου τκου σου γνή, πσαν φσεως τξιν, ὑπερβανει τθαμα· Θεν γρ περφυς, συνλαβες ν γαστρί, κατεκοσα μνεις ειπρθενος.

δγ' χος βαρς  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

κατ' ἀρχς τος ορανος, παντοδυνμσου Λγῳ, στερεσας Κριε Σωτρ, κατπαντουργκαθείῳ Πνεματι, πσαν, τν δναμιν ατν, ἐν σαλετμε πτρᾳ, τς μολογας σου στερωσον.

 

Σὺ ἀνελθν πξλου, ὑπρ μν δυνσαι, ἑκουσως εσπλαγχνε Σωτρ, καφρεις πληγν ερνης πρξενον, κασωτηρας τος πιστος, δι' ἧς τσῷ Ἐλεμον, πντες κατηλλγημεν Γενντορι.

 

Σμε καθρας τς πληγς, τν τψυχτετρωμνον, δρακοντίῳ δγματι Χριστέ, καὶ ἔδειξας φς ν σκτει, πλαι μοι κατκισμνκαφθορ· δισταυρογρ ες δην, καταβεβηκώς με συνανστησας.

 

Τς πειρνδρου σου Μητρς, τας κεσαις τκσμῳ, τν ερνην βρβευσον Σωτρ, κατΒασιλετν νκην δρησαι, κατβαρβρων δυσμενν, κατς φρστου σου δξης, τος δοξολογοντς σε ξωσον.

δγ' χος Πλ. δ'   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

στερεσας κατ’ ρχς, τος ορανος ν συνσει, κατν γν πὶ ὑδτων δρσας, ἐν τπτρμε Χριστέ, τν ντολν σου στριξον, ὅτι οκ στι πλν σου, ἅγιος μνε φιλνθρωπε.

 

Κατακριθντα τν δμ, τγεσει τς μαρτας, τς σαρκς σου τσωτριον πθος, ἐδικαωσε Χριστ· ατς γρ οχ πεθυνος, ττοθαντου πείρᾳ, πφηνας ὁ ἀναμρτητος.

 

Τς ναστσεως τφς, ἐξλαμψε τος ν σκτει, τοθαντου κασκικαθημνοις, ὁ Θες μου ησος, κατατοΘετητι, τν σχυρν δεσμεσας, τοτου τσκεη διρπασε.

 

Τν Χερουβμ καΣεραφμ, ἐδεχθης ψηλοτρα, Θεοτκε· σγρ μνη δξω, τν χρητον Θεν, ἐν σγαστρὶ ἀμλυντε· διπιστοί σε πντες, ὕμνοις εμακαρζομεν.

 

Ἔτι καὶ ἔτι ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ἀντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς, ὁ Θεός, τῇ σῇ χάριτι.

Τῆς Παναγίας, ἀχράντου, ὑπερευλογημένης, ἐνδόξου, Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, μετὰ πάντων τῶν Ἁγίων μνημονεύσαντες, ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν, Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα.

τι σεἶ ὁ Θες μν, κασοτν δξαν ναπμπομεν, τΠατρκατΥἱῷ κατῷ Ἁγίῳ Πνεματι, νν καὶ ἀεκαες τος αἰῶνας τν αἰώνων. Χορς μν.

 

(Κοντκιον)

(Οκος)

Μεσδια Καθσματα

Ἔτι καὶ ἔτι ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ἀντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς, ὁ Θεός, τῇ σῇ χάριτι.

Τῆς Παναγίας, ἀχράντου, ὑπερευλογημένης, ἐνδόξου, Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, μετὰ πάντων τῶν Ἁγίων μνημονεύσαντες, ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν, Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα.

Σγρ εἶ ὁ Βασιλες τς ερνης καΣωτρ τν ψυχν μν, κασοτν δξαν ναπμπομεν, τΠατρκατΥἱῷ κατῷ Ἁγίῳ Πνεματι, νν καὶ ἀεκαες τος αἰῶνας τν αἰώνων. Χορς μν.

 

Κοντκιον χος α'

ταν λθς Θες   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

ξανστης ς Θες κ τοτφου ν δξῃ, κακσμον συνανστησας, καὶ ἡ φσις τν βροτν ς Θεν σε νμνησε, καθνατος φνισται, καὶ ὁ Ἀδμ χορεει Δσποτα, καὶ ἡ Εα νν κ τν δεσμν λυτρουμνη, χαρει κρζουσα· Σεἶ ὁ πσι παρχων, Χρισττν νστασιν.

Οκος χος α'

Τν ναστντα τριμερον νυμνσωμεν, ὡς Θεν παντοδναμον, καπλας τοῦ ᾍδου συντρψαντα, κατος π' αἰῶνος κ τφου γεραντα, Μυροφροις φθντα καθς ηδκησε, πρταις ταταις τό, Χαρετε, φσας, καὶ Ἀποστλοις χαρν μηνων, ὡς μνος ζωοδτης. Ὅθεν πστει αΓυνακες, Μαθητας σμβολα νκης εαγγελζονται, καὶ ᾍδης στενζει, καθνατος δρεται, κακσμος γλλεται, καπντες συγχαρουσι· Σγρ παρσχες πσι Χρισττν νστασιν.

Κοντκιον χος β'

Τὰ ἄνω ζητν  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

νστης Σωτρ, ἐκ τφου Παντοδναμε καὶ ᾍδης δν, τθαμα ξεπλττετο, κανεκροὶ ἀνσταντο, καὶ ἡ κτσις δοσα συγχαρει σοι, καὶ ὁ Ἀδμ συναγλλεται, κακσμος Σωτρ μου νυμνεσε εί.

Οκος χος β'

Σετφς τν σκοτισμνων, σεἶ ἡ ἀνστασις πντων καὶ ἡ ζωτν βροτν καπντας συνανστησας, τοθαντου τκρτος Σωτρ σκυλεσας, κατοῦ ᾍδου τς πλας συντρψας Λγε, καοθνητοκατιδντες τθαμα θαμαζον, καπσα κτσις συγχαρει ν τσῇ Ἀναστσει, Φιλνθρωπε. Δικαπντες δοξζομεν, καὶ ὑμνομεν τν σν συγκατβασιν, κακσμος Σωτρ μου νυμνεσε εί.

Κοντκιον χος γ'

Παρθνος σμερον  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

ξανστης σμερον, ἀπτοτφου Οκτρμον, καὶ ἡμς ξγαγες, ἐκ τν πυλν τοθαντου, σμερον δμ χορεει, καχαρει Εα, ἅμα δέ, καοΠροφται, σν Πατριρχαις, ἀνυμνοσιν καταπαστως, τθεον κρτος τς ξουσας σου.

Οκος χος γ'

ορανς καὶ ἡ γσμερον χορευτωσαν, καΧριστν τν Θεν μοφρνως μνετωσαν, ὅτι τος δεσμους κ τν τάφων νστησε. Συγχαρει πσα κτσις, προσφρουσα πξια σματα, τπντων ΚτστκαΛυτρωτῇ ἡμν, ὅτι τος βροτος ξ δου σμερον, ὁ Ζωοδτης συνανελκσας, πρς ορανος συνανυψοῖ, κακαταρσσει τοῦ ἐχθροτς πρσεις, καπλας τοῦ ᾅδου διαθλττει, τθείῳ κρτει τς ξουσας ατοῦ.

Κοντκιον χος δ'

πεφνης σμερον  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Σωτρ καὶ ῥύστης μου, ἀπτοτφου, ὡς Θες νστησεν, ἐκ τν δεσμν τος γηγενες, καπλας δου συντριψε, καὶ ὡς Δεσπτης νστη τριμερος.

Οκος χος δ'

Τν ναστντα κ νεκρν Χριστν τν ζωοδτην, τριμερον κ τφου, καπλας τοθαντου σμερον συνθλσαντα, τδυνμει τατοῦ, τν δην τε νεκρσαντα, κατκντρον τοθαντου συντρψαντα, κατν δμ σν τΕὔᾳ ἐλευθερσαντα, ὑμνσωμεν πντες ογηγενες, εχαρστως βοντες ανον κτενς· Ατς γρ ς μνος κραταις Θες, καΔεσπτης νστη τριμερος.

Κοντκιον χος Πλ. α'

Μιμητς πρχων  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Πρς τν δην Σωτρ μου συγκαταββηκας, κατς πλας συντρψας ς παντοδναμος, τος θανντας ς Κτστης συνεξανστησας, καθαντου τκντρον Χριστσυντριψας, καὶ Ἀδμ τς κατρας ρρσω Φιλνθρωπε· διπντες σοι κρζομεν· Σσον μς Κριε.

Οκος χος Πλ. α'

κοσασαι αΓυνακες τοῦ Ἀγγλου τὰ ῥήματα, ἀπεβλοντο τν θρνον, προσχαρες γενμεναι, κασντρομοι τν νστασιν βλεπον, καὶ ἰδοΧριστς προσγγισεν ατας, λγων τ· Χαρετε, θαρσετε, ἐγτν κσμον νενκηκα, κατος δεσμους ρρυσμην· σπουδσατε ον πρς τος Μαθητς, ἀπαγγλλουσαι ατος, ὅτι προγω μς, ἐν τπλει Γαλιλαίᾳ τοκηρξαι. Διπντες σοι κρζομεν· Σσον μς Κριε.

Κοντκιον χος πλ. β'

Τν πρ μν  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Τζωαρχικπαλμτος τεθνετας, ἐκ τν ζοφερν κευθμνων Ζωοδτης, ἀναστσας παντας Χριστς Θες, τν νστασιν βρβευσε, τβροτείῳ φυρματι· πρχει γρ πντων Σωτρ, ἀνστασις καζωή, καΘες τοπαντς.

Οκος χος πλ. β'

Τν Σταυρν κατν Ταφν σου Ζωοδτα, ἀνυμνομεν οπιστοκαπροσκυνομεν, ὅτι τν δην δησας θνατε, ὡς Θες παντοδναμος, κανεκρος συνανστησας, καπλας τοῦ ᾍδου συντριψας, κακρτος τοθαντου καθελες ς Θες. Διογηγενες δοξολογομν σε πθτν ναστντα, κακαθελντα χθροτκρτος τοπανλους, καπντας ναστσαντα τος πσοπιστεσαντας, κακσμον λυτρωσμενον κ τν βελν τοῦ ὄφεως, καὶ ὡς μνον δυνατν, ἐκ τς πλνης τοῦ ἐχθρολυτρωσμενον μς· θεν νυμνομεν εσεβς τν νστασν σου, δι' ἧς σωσας μς, ὡς Θες τοπαντς.

Κοντκιον χος βαρς

Οκέτι φλογνη ρομφαία  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

Οκτι τκρτος τοθαντου, ἰσχσει κατχειν τος βροτος· Χριστς γρ κατλθε συντρβων, καλων τς δυνμεις ατοῦ, δεσμεται ὁ ᾍδης, Προφται συμφνως γλλονται. Ἐπστη λγοντες Σωτρ, τος ν πστει, ἐξρχεσθε οπιστοες τν νσασιν.

Οκος χος βαρς

τρεμε κτωθεν τκαταχθνια σμερον ὁ ᾍδης καὶ ὁ θνατος τν να τς Τριδος, ἡ γῆ ἐκλονετο, πυλωροδὲ ᾍδου δντες σε πτηξαν, ἡ κτσις δπσα σν τος Προφταις χαρουσα ψλλει σοι πινκιον δν τλυτρωτῇ ἡμν Θετκαταλσαντι νν θαντου τν δναμιν. Ἀλαλξωμεν καβοσωμεν τῷ Ἀδμ, κατος ξ δμ. Ξλον τοτον εσγαγεν, ἐξρχεσθε οπιστοες τν νστασιν.

Κοντκιον χος Πλ. δ'

ς παρχς τς φσεως  ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

ξαναστς τομνματος, τος τεθνετας γειρας, κατν δμ νστησας, καὶ ἡ Εα χορεει ν τσῇ Ἀναστσει, κακσμου τπρατα πανηγυρζουσι, τῇ ἐκ νεκρν γρσει σου Πολυλεε.

Οκος χος Πλ. δ'

Ττοῦ, ᾍδου σκυλεσας βασλεια, κανεκρος ναστσας Μακρθυμε, ΓυναιξΜυροφροις συνντησας, ἀντλπης, χαρν κομισμενος, καὶ Ἀποστλοις σου μνυσας ττς νκης σμβολα Σωτρ μου ζωοδτα, κατν κτσιν φτισας φιλνθρωπε· διτοτο κακσμος συγχαρει, τῇ ἐκ νεκρν γρσει σου πολυλεε.

 

Σ υ ν α ξ ά ρ ι ο ν

 

Καταβασαι

δα'

δγ'

δδ'

δε'

δσ'

δζ'

Ανομεν, ελογομεν, καπροσκυνομεν τν Κριον.

δη'

 

Ὁ Ἱερες: Τν Θεοτκον καΜητρα τοΦωτς, ἐν μνοις τιμντες μεγαλνωμεν.

 

Μεγαλνει ψυχμου τν Κριον, καὶ ἠγαλλασε τπνεμμου πτΘετΣωτρμου.

Τν Τιμιωτραν τν Χερουβεμ, καὶ ἐνδοξοτραν συγκρτως τν Σεραφεμ, τν διαφθρως Θεν Λγον τεκοσαν, τν ντως Θεοτκον, σμεγαλνομεν.

τι πβλεψεν πτν ταπενωσιν τς δολης ατο· δογρ πτονν μακαριοσμε πσαι αγενεαί,

Τν Τιμιωτραν τν Χερουβεμ...

τι ποησμοι μεγαλεα Δυνατς, καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα ατοῦ, κατὸ ἔλεος ατοες γενεν, καγενεν τος φοβουμνοις ατν.

Τν Τιμιωτραν τν Χερουβεμ...

ποησε κρτος ν βραχονι ατοῦ, διεσκρπισεν περηφνους διανοίᾳ καρδας ατν.

Τν Τιμιωτραν τν Χερουβεμ...

Καθελε δυνστας πθρνων, καὶ ὕψωσε ταπεινος, πεινντας νπλησεν γαθν, καπλουτοντας ξαπστειλε κενος.

Τν Τιμιωτραν τν Χερουβεμ...

ντελβετο σραλ παιδς ατοῦ, μνησθναι λους, καθς λλησε πρς τος πατρας μν, τῷ Ἀβραμ, κατσπρματι ατοῦ ἕως αἰῶνος.

δθ'

Ἔτι καὶ ἔτι ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ἀντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς, ὁ Θεός, τῇ σῇ χάριτι.

Τῆς Παναγίας, ἀχράντου, ὑπερευλογημένης, ἐνδόξου, Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, μετὰ πάντων τῶν Ἁγίων μνημονεύσαντες, ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν, Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα.

τι σανοσι πσαι αΔυνμεις τν ορανν, κασοτν δξαν ναπμπουσι, τΠατρκατΥἱῷ κατῷ Ἁγίῳ Πνεματι, νν καὶ ἀεκαες τος αἰῶνας τν αἰώνων. Χορς μν.

 

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ

 

γιος Κριος Θες μν,

γιος Κριος Θες μν.

ψοτε Κριον τν Θεν μν, καπροσκυνετε τῷ ὑποποδίῳ τν ποδν ατοῦ.

τι γις στιν.

 

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ Α'   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ  Α'

Τος Μαθητας συνλθωμεν, ἐν ρει Γαλιλαας, πστει Χριστν θεσασθαι, λγοντα ξουσαν, λαβεν τν νω κακτω, μθωμεν πς διδσκει, βαπτζειν ες τὸ ὄνομα τοΠατρς, ἔθνη πντα, κατοΥοῦ, καὶ ἁγου Πνεματος, κασυνεναι, τος Μσταις ς πσχετο, ἕως τς συντελεας.

Θεοτοκον

Τος Μαθητας συνχαιρες, Θεοτκε Παρθνε, ὅτι Χριστν ἑώρακας, ἀναστντα κ τφου, τριμερον καθς επεν, ος καὶ ὤφθη διδσκων, καφανερν τκρεττονα, καβαπτζειν κελεων ν τΠατρί, καΥἱῷ καὶ ἁγίῳ Πνεματι, τοπιστεειν, ατοῦ ἡμς τν γερσιν, καδοξζειν σε Κρη.

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ ΒΒ'

Τν λθον θεωρσασαι, ἀποκεκυλισμνον, αΜυροφροι χαιρον· εδον γρ Νεανσκον, καθμενον ν ττάφῳ, καατς ταταις φη· δοΧριστς γγερται, επατε σν τΠτρῳ, τος Μαθητας, Ἐν τῷ ὄρει φθσατε Γαλιλαας, ἐκεῖ ὑμν φθσεται, ὡς προεπε τος φλοις.

Θεοτοκον

γγελος μν κμισε, τΠαρθντό, Χαρε, πρσς Χριστσυλλψεως, Ἄγγελος δτν λθον, ἐκλισσου τοτφου· ντλπης μν γρ, χαρς φρστου σμβολα, ὁ δὲ ἀντθαντου, σχορηγν, τς ζως κηρττων καμεγαλνων, καλγων τν νστασιν, Γυναιξκατος Μσταις.

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ ΓΓ'

τι Χριστς γγερται, μτις διαπιστετω· φνη τΜαρίᾳ γρ, ἔπειτα καθωρθη, τος ες γρν πιοσι, Μσταις δπλιν φθη, ἀνακειμνοις νδεκα, ος βαπτζειν κπμψας, ες Ορανος· θεν καταββηκεν νελφθη, ἐπικυρν τκρυγμα, πλθεσι τν σημεων.

Θεοτοκον

Ὁ ἀνατελας λιος, ἐκ παστοῦ ὡς Νυμφος, ἀπτοτφου σμερον, κατν δην σκυλεσας, καθνατον καταργσας, σΤεκοσης πρεσβεαις, φς μν ξαπστειλον, φς φωτζον καρδας, κατς ψυχς, φς βαδζειν παντας μβιβζον, ἐν τρβοις προσταγμτων σου, καὶ ὁδος τς ερνης.

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ ΔΔ'

 Τας ρετας στρψαντες, ἴδωμεν πιστντες, ἐν ζωηφρμνματι, ἄνδρας ν στραπτοσαις, ἐσθσεσι Μυροφροις, κλινοσαις ες γν ψιν, τοορανοδεσπζοντος, ἔγερσιν διδαχθμεν, καπρς ζων, ἐν μνημείῳ δρμωμεν σν τΠτρῳ, κατπραχθν θαυμσαντες, μενωμεν Χριστν βλψαι.

Θεοτοκον

Τχαρετε φθεγξμενος, διημεψω τν λπην, τν Προπατρων Κριε, τν χαρν ντεισγων , ἐγρσες σου ν κσμῳ, τατης ον ζωοδτα, διτς κυησσης σε, φς φωτζον καρδας, φς οκτιρμν, τν σν ξαπστειλον τοβον σοι, Φιλνθρωπε, Θενθρωπε, δξα τσῇ Ἐγρσει.

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ ΕΕ'

ζωκαὶ ὁδς Χριστς, ἐκ νεκρν τΚλεπκατΛουκσυνδευσεν, ος περ καὶ ἐπεγνσθη, ες μμαος κλν τν ρτον· ν ψυχακακαρδαι, καιμεναι τγχανον, ὅτε τοτοις λλει ν τῇ ὁδῷ, καΓραφας ρμνευεν, ἃ ὑπστη· μεθ' ὧν , ἠγρθη, κρξωμεν, ὤφθη τε κατΠτρῳ.

Θεοτοκον

μνσου τὸ ἀμτρητον, ἔλεος Ποιητμου, ὅτι σαυτν κνωσας, τοφορσαι κασσαι, φσιν βροτν κακωθεσαν, καΘες ν νχου, ἐκ τς γνς θεπαιδος, κατ' ἐμτογενσθαι, κακατελθεν, μχρις δου, θλων με τοσωθναι, πρεσβεαις τς Τεκοσης σε, Δσποτα πανοικτρμον.

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ ΣΤΣΤ'

Δεικνων τι νθρωπος, Στερ εκατ' οσαν, ἐν μσστς δδασκες, ἀναστς κ τοτφου, καβρσεως συμμετσχες, βπτισμα μετανοας, εθς δπρς ορνιον, ἀνελφθης Πατρα, καΜαθητας, πμπειν τν Παρκλητον πηγγελω· πρθεε Θενθρωπε, δξα τσῇ Ἐγρσει.

Θεοτοκον

Ποιητς τς κτσεως καΘες τν πντων, σρκα βροτεαν λαβεν, ἐξ χρντων αμτων· σοΠαναγα Παρθνε καγρ φθαρεσαν πσαν, τν φσιν καινοργησε, πλιν ς πρτοτκου, καταλιπών, μεττκον· θεν πιστς σε πντες, ἀνευφημομεν κρζοντες· Χαρε Δσποινα κσμου.

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ ΖΖ'

τι ραν τν Κριον, τς Μαρας εποσης, ἐπτν τφον δραμον, Σμων Πτρος, καὶ ἄλλος, Μστης Χριστοῦ, ὃν γπα, ἔτρεχον δοδο, καερον τὰ ὀθνια, ἔνδον κεμενα μνα, κακεφαλς, ἦν δτσουδριον χωρς τοτων· διπλιν σχασαν, τν Χριστν ως εδον.

Θεοτοκον

Μεγλα καπαρδοξα, δι' ἐμκατειργσω, Χριστμου πολυλεε· κ Παρθνου γρ Κρης, ἐτχθης νερμηνετως, καΣταυρν κατεδξω, καθνατον πομείνας, ἐξανστης ν δξῃ, κατν μν, φσιν λευθρωσας τοθαντου. Δξα Χρισττδξσου, δξα τσδυνμει.

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ ΗΗ'

Δο γγλους βλψασα, ἔνδοθεν τομνημεου, Μαρα ξεπλττετο, καΧριστν γνοοσα, ὡς κηπουρν πηρτα, Κριε ποτσμα, τοῦ Ἰησομου τθεικας; κλσει δτοτον γνοσα εναι ατν , τν Σωτρα κουσε· Μμου πτου, πρς τν Πατρα πειμι, επτος δελφος μου.

Θεοτοκον

Τριδος Κρη ττοκας, ἀπορρτως τν να, διπλον τφσει πλοντα, καδιπλον νεργείᾳ, καὶ ἕνα τῇ ὑποστσει, τοτον ον κδυσπει, ἀεὶ ὑπρ τν πστει σε, προσκυνοντων κ πσης πιβουλς, τοῦ ἐχθρολυτρσασθαι, ὅτι πντες, πρς σνν καταφεγομεν, Δσποινα Θεοτκε.

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ ΘΘ'

Συγκεκλεισμνων Δσποτα, τν θυρν ς εσλθες, τος ποστλους πλησας, Πνεματος παναγου, ερηνικς μφυσσας, ος δεσμεν τε καλειν, τς μαρτας ερηκας, καὶ ὀκτμεθ' ἡμρας, τν σν πλευρν, τΘωμᾷ ὑπδειξας κατς χερας. Μεθ' οβομεν· Κριος, καΘες σὺ ὑπρχεις.

Θεοτοκον

Τν σν Υἱὸν ς βλεψας, ἀναστντα κ τφου, τριμερον Θενυμφε, ἅπασαν θλψιν πθου, ἣν πστης ς Μτηρ, ὅτε κατεδες πσχοντα, καχαρς μπλησθεσα, σν τος ατοῦ, Μαθητας γεραρουσα τοτον μνεις. Διτος Θεοτκον σε, νν κηρττοντας σζε.

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ ΙΙ'

Τιβεριδος θλασσα, σν παισΖεβεδαου, Ναθαναλ τΠτρτε, σν δυσν λλοις πλαι, καΘωμν εχε πρς γραν, οΧριστοτπροστξει, ἐν δεξιος χαλσαντες, πλθος ελκον χθων, ὃν Πτρος γνος, πρς ατν νχετο, ος ττρτον φανες καὶ ἄρτον δειξε, καὶ ἰχθν π' ἀνθρκων.

Θεοτοκον

Τν ναστντα Κριον, τριμερον κ τοτφου, Παρθνε καθικτευε, ὑπρ τν σὲ ὑμνοντων, καπθμακαριζντων· σγρ χομεν πντες, καταφυγν σωτριον, καμεστιν πρς τοτον· κλρος γρ σς, καοκται πλομεν Θεοτκε, καπρς τν σν ντληψιν, ἅπαντες φορμεν.

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΟΝ ΙΑΙΑ'

Μεττν θεαν γερσιν, τρς τΠτρῳ, φιλες με, πυθμενος Κριος τν δων προβτων, προβλλεται ποιμενρχην, ὃς δν ν γπα, ὁ Ἰησος πμενον, ᾔρετο τν Δεσπτην· Οτος δτί; Ἐὰν θλω, ἔφησε, μνειν τοτον, ἕως καπλιν ρχομαι, τπρς σφλε Πτρε;

Θεοτοκον

φοβερν μυστριον παρδοξον θαμα! διθαντου θνατος, παντελς φανσθη, τς ον μὴ ἀνυμνσει σου, κατς μπροσκυνσει σου, τν νστασιν Λγε, κατν γνς, ἐν σαρκτεκοσν σε Θεοτκον. Ἧς τας, πρεσβεαις παντας, λτρωσαι τς γεννης.

 

 α' β' γ' δ' πλ. α' πλ. β' βαρύς πλ. δ'

ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΗ' (148)

Πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον. Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐκ τῶν οὐρανῶν αἰνεῖτε αὺτὸν ἐν τοῖς ὑψἰστοις· Σοὶ πρέπει ὕμνος τῷ Θεῷ.

Αἰνεῖτε αὐτὸν πάντες οἱ Ἄγγελοι αὐτοῦ· αἰνεῖτε αὐτὸν, πᾶσαι αἱ Δυνάμεις αὐτοῦ· Σοὶ πρέπει ὕμνος τῷ Θεῷ.

Αἰνεῖτε αὐτόν, ἥλιος καὶ σελήνη, αἰνεῖτε αὐτόν, πάντα τὰ ἄστρα καὶ τὸ φῶς.

Αἰνεῖτε αὐτόν, οἱ οὐρανοὶ τῶν οὐρανῶν, καὶ τὸ ὕδωρ τὸ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν.

Αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα Κυρίου, ὅτι αὐτὸς εἶπε, καὶ ἐγενήθησαν, αὐτὸς ἐνετείλατο, καὶ ἐκτίσθησαν.

Ἔστησεν αὐτὰ εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, πρόσταγμα ἔθετο, καὶ οὐ παρελεύσεται.

Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐκ τῆς γῆς, δράκοντες καὶ πᾶσαι ἄβυσσοι.

Πῦρ, χάλαζα, χιών, κρύσταλλος, πνεῦμα καταιγίδος, τὰ ποιοῦντα τὸν λόγον αὐτοῦ.

Τὰ ὄρη καὶ πάντες οἱ βουνοί, ξύλα καρποφόρα, καὶ πᾶσαι κέδροι.

Τὰ θηρία καὶ πάντα τὰ κτήνη, ἑρπετὰ καὶ πετεινὰ πτερωτά.

Βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ πάντες λαοί, ἄρχοντες καὶ πάντες κριταὶ τῆς γῆς.

Νεανίσκοι καὶ παρθένοι, πρεσβύτεροι μετὰ νεωτέρων, αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα Κυρίου, ὅτι ὑψώθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ μόνου.

Ἡ ἐξομολόγησις αὐτοῦ ἐπὶ γῆς καὶ οὐρανοῦ, καὶ ὑψώσει κέρας λαοῦ αὐτοῦ.

Ὕμνος πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ, τοῖς υἱοὶς Ἰσραήλ, λαῷ ἐγγίζοντι αὐτῷ.

ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΘ' (149)

ᾌσατε τῷ Κυρίῳ ᾆσμα καινόν, ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἐν ἐκκλησίᾳ Ὁσίων.

Εὐφρανθήτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τῷ ποιήσαντι αὐτόν, καὶ υἱοὶ Σιὼν ἀγαλλιάσθωσαν ἐπὶ τῷ βασιλεῖ αὐτῶν.

Αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν χορῷ , ἐν τυμπάνῳ καὶ ψαλτηρίῳ ψαλάτωσαν αὐτῷ.

Ὅτι εὐδοκεῖ Κύριος ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ, καὶ ὑψώσει πραεῖς ἐν σωτηρίᾳ.

Καυχἠσονται ὅσιοι ἐν δόξῃ, καὶ ἀγαλλιάσονται ἐπὶ τῶν κοιτῶν αὐτῶν.

Αἱ ὑψώσεις τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ λάρυγγι αὐτῶν, καὶ ῥομφαῖαι δίστομοι ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν.

Τοῦ ποιῆσαι ἐκδίκησιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἐλεγμοὺς ἐν τοῖς λαοῖς.

Τοῦ δῆσαι τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν ἐν πέδαις, καὶ τοὺς ἐνδόξους αὐτῶν ἐν χειροπέδαις σιδηραῖς.

 

Α Ι Ν Ο Ι

Ανοι χος α'

1. Τοποισαι ν ατος κρμα γγραπτον. Δξα ατη σται πσι τος σοις ατοῦ.

-- Ὑμνομν σου Χρισττσωτριον Πθος, καδοξζομν σου τν νστασιν.

ΨΑΛΜΟΣ ΡΝ' (l50)

2. Ανετε τν Θεν ν τος γοις ατοῦ, ανετε ατν ν στερεματι τς δυνμεως ατοῦ.

-- Ὁ σταυρν πομείνας, κατν θνατον καταργσας, καὶ ἀναστς κ τν νεκρν, ερνευσον μν τν ζων Κριε, ὡς μνος Παντοδναμος.

3. Ανετε ατν πτας δυναστεαις ατοῦ, ανετε ατν καττπλθος τς μεγαλωσνης ατοῦ.

--   τν δην σκυλεσας, κατν νθρωπον ναστσας, τῇ ἀναστσει σου Χριστέ, ἀξωσον μς ν καθαρκαρδίᾳ, ὑμνεν καδοξζειν σε.

4. Ανετε ατν ν χῳ, σλπιγγος, ανετε ατν ν ψαλτηρίῳ κακιθρᾳ.

-- Τν θεοπρεπσου συγκατβασιν δοξζοντες, ὑμνομν σε Χριστέ, ἐτχθης κ Παρθνου, καὶ ἀχριστος πρχες τΠατρί, ἔπαθες ς νθρωπος, καὶ ἑκουσως πμεινας σταυρν, ἀνστης κ τοτφου, ὡς κ παστδος προελθών, ἵνα σσς τν κσμον, Κριε δξα σοι.

5. Ανετε ατν ν τυμπνκαχορῷ, ανετε ατν ν χορδας καὶ ὀργνῳ,

-- Ὅτε προσηλθης τξλτοΣταυροῦ, ττε νεκρθη τκρτος τοῦ ἐχθροῦ, ἡ κτσις σαλεθη τφβσου, καὶ ὁ ᾍδης σκυλεθη τκρτει σου, τος νεκρος κ τν τάφων νστησας, κατΛσττν Παρδεισον νοιξας, Χριστὲ ὁ Θες μν δξα σοι.

6. Ανετε ατν ν κυμβλοις εὐήχοις, ανετε ατν ν κυμβλοις λαλαγμοῦ. Πσα πνοανεστω τν Κριον.

-- Ὀδυρμεναι μετσπουδς, τμνμσου κατλαβον ατμιαι Γυνακες, εροσαι δτν τφον νεγμνον, καμαθοσαι παρτοῦ Ἀγγλου, τκαινν καπαρδοξον θαμα, ἀπγγειλαν τος ποστλοις, ὅτι νστη Κριος, δωρομενος τκσμτμγα λεος.

7. Ἀνστηθι, Κριε, ὁ Θες μου, ὑψωθτω χερ σου, μὴ ἐπιλθτν πεντων σου ες τλος.

-- Τν τν παθν θεαν μωλπωσιν, σοπροσκυνομεν, Χριστὲ ὁ Θες, κατν ν τΣιν δεσποτικν ερουργαν, τν ν τλει τν αἰώνων θεοφανς γεγενημνην· τος γρ ν σκτει καθεδοντας, ὁ Ἥλιος φτισας τς δικαιοσνης, πρς νσπερον χειραγωγν λλαμψιν, Κριε δξα σοι.

8. Ἐξομολογσομασοι, Κριε, ἐν λκαρδίᾳ μου, διηγσομαι πντα τθαυμσισου.

-- Τφιλοτραχον γνος τν ουδαων νωτσασθε. Ποεσιν οΠιλτπροσελθντες; επωσιν οφυλσσοντες στρατιται, ποεσιν ασφραγδες τομνματος; πομετετθη ταφες; ποῦ ἐπρθη ὁ ἄπρατος; πς συλθη θησαυρς; τσυκοφαντετε τν γερσιν τοΣταυρωθντος, παρνομοι ουδαοι; Ἀνστη ὁ ἐν νεκρος λεθερος, καπαρχει τκσμτμγα λεος.

Ανοι χος β'

1. Τοποισαι ν ατος κρμα γγραπτον. Δξα ατη σται πσι τος σοις ατοῦ.

-- Πσα πνοή, καπσα κτσις, σδοξζει Κριε, ὅτι διτοΣταυροτν θνατον κατργησας, ἵνα δεξς τος λαος, τν κ νεκρν σου νστασιν, ὡς μνος φιλνθρωπος.

ΨΑΛΜΟΣ ΡΝ' (l50)

2. Ανετε τν Θεν ν τος γοις ατοῦ, ανετε ατν ν στερεματι τς δυνμεως ατοῦ.

-- Επτωσαν ουδαοι, πς οστρατιται πλεσαν τηροντες τν Βασιλα; διατγρ λθος οκ φλαξε τν πτραν τς ζως; ἢ τν ταφντα δτωσαν, ἢ ἀναστντα προσκυνετωσαν, λγοντες σν μν· Δξα τπλθει τν οκτιρμν σου, Σωτρ μν δξα σοι.

3. Ανετε ατν πτας δυναστεαις ατοῦ, ανετε ατν καττπλθος τς μεγαλωσνης ατοῦ.

-- Χαρετε λαοί, καὶ ἀγαλλισθε, Ἄγγελος κθισεν ες τν λθον τομνματος, ατς μς εηγγελσατο επν· Χριστς νστη κ νεκρν, ὁ Σωτρ τοκσμου, καὶ ἐπλρωσε τσμπαντα εωδας. Χαρετε Λαοί, καὶ ἀγαλλισθε.

4. Ανετε ατν ν χῳ, σλπιγγος, ανετε ατν ν ψαλτηρίῳ κακιθρᾳ.

-- Ἄγγελος μν τΧαρε, πρτς σς συλλψεως Κριε, τΚεχαριτωμνῃ ἐκμισεν, Ἄγγελος δτν λθον τοῦ ἐνδξου σου μνματος, ἐν τσῇ Ἀναστσει κλισεν. Ὁ μν νττς λπης, εφροσνης σμβολα μηνων, ὁ δὲ ἀντθαντου, Δεσπτην ζωοδτην κηρττων μν. Διβομν σοι· Εεργτα τν πντων, Κριε δξα σοι.   ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ

5. Ανετε ατν ν τυμπνκαχορῷ, ανετε ατν ν χορδας καὶ ὀργνῳ,

-- Ἔρραναν μρα μετδακρων, ἐπτμνμά σου αΓυνακες, καὶ ἐπλσθη χαρς τστμα ατν, ἐν τλγειν· νστη Κριος.

6. Ανετε ατν ν κυμβλοις εὐήχοις, ανετε ατν ν κυμβλοις λαλαγμοῦ. Πσα πνοανεστω τν Κριον.

-- Ανεστωσαν θνη καλαοΧριστν τν Θεν μν, τν κουσως δι΄ μς σταυρν πομεναντα, καὶ ἐν τῷ ᾅδτριημερεσαντα, καπροσκυνηστωσαν ατοτν κ νεκρν νστασιν, δι' ἧς, πεφτισται πντα τοκσμου τπρατα.

7. Ἀνστηθι, Κριε, ὁ Θες μου, ὑψωθτω χερ σου, μὴ ἐπιλθτν πεντων σου ες τλος.

-- Ἐσταυρθης, ἐτφης, Χριστέ, ὡς βουλθης, ἐσκλευσας τν θνατον, ὡς Θες καΔεσπτης, δωρομενος τκσμζων αἰώνιον, κατμγα λεος.

8. Ἐξομολογσομασοι, Κριε, ἐν λκαρδίᾳ μου, διηγσομαι πντα τθαυμσισου.

-- Ὄντως παρνομοι σφραγσαντες τν λθον, μεζονος μς θαματος ξισατε, ἔχουσι τν γνσιν οφλακες, σμερον προλθε τομνματος, καὶ ἔλεγον· Επατε, ὅτι μν κοιμωμνων, ἦλθον οΜαθηταί, καὶ ἔκλεψαν ατν. Κατς κλπτει νεκρν, μλιστα δκαγυμνν; Ατς νστη ατεξουσως ς Θες, καταλιπν καὶ ἐν ττάφτὰ ἐντφια ατοῦ. Δετε δετε ουδαοι, πς οδιρρηξε τς σφραγδας, ὁ τν θνατον πατσας, καὶ ἐν τγνει τν νθρπων, τν τελετητον ζων δωρομενος, κατμγα λεος.

Ανοι χος γ'

1. Τοποισαι ν ατος κρμα γγραπτον. Δξα ατη σται πσι τος σοις ατοῦ.

-- Δετε πντα τὰ ἔθνη, γντε τοφρικτομυστηρου τν δναμιν, Χριστς γρ Σωτρ μν, ὁ ἐν ρχΛγος, ἐσταυρθη δι' ἡμς, καὶ ἑκν τφη, καὶ ἀνστη κ νεκρν, τοσσαι τσμπαντα. Ατν προσκυνσωμεν.

ΨΑΛΜΟΣ ΡΝ' (l50)

2. Ανετε τν Θεν ν τος γοις ατοῦ, ανετε ατν ν στερεματι τς δυνμεως ατοῦ.

-- Διηγσαντο πντα τθαυμσια, οφλακς σου Κριε, ἀλλτσυνδριον τς ματαιτητος, πληρσαν δρων τν δεξιν ατν, κρπτειν νμιζον τν νστασν σου, ἣν κσμος δοξζει. Ἐλησον μς.

3. Ανετε ατν πτας δυναστεαις ατοῦ, ανετε ατν καττπλθος τς μεγαλωσνης ατοῦ.

-- Χαρς τπντα πεπλρωται, τς ναστσεως τν περαν εληφτα. Μαρα γρ Μαγδαληνή, ἐπτμνμα λθεν, ερεν γγελον πτν λθον καθμενον, τος ματοις ξαστρπτοντα καλγοντα. Τζητετε τν ζντα μεττν νεκρν, οκ στιν δε, ἀλλ' ἐγγερται, καθς επε, προγων ν τΓαλιλαα.

4. Ανετε ατν ν χῳ, σλπιγγος, ανετε ατν ν ψαλτηρίῳ κακιθρᾳ.

-- Ἐν τφωτσου Δσποτα, ὀψμεθα φς φιλνθρωπε, ἀνστης γρ κ τν νεκρν, σωτηραν τγνει τν νθρπων δωρομενος, ἵνα σε πσα κτσις δοξολογῇ, τν μνον ναμρτητον. Ἐλησον μς.

5. Ανετε ατν ν τυμπνκαχορῷ, ανετε ατν ν χορδας καὶ ὀργνῳ,

-- Ὕμνον ωθινν, αΜυροφροι Γυνακες, τδκρυα προσφερον Κριε, εωδας γρ ρματα κατχουσαι, τμνμσου κατλαβον, τὸ ἄχραντν σου Σμα, μυρσαι σπουδζουσαι. Ἄγγελος καθμενος πτν λθον, ατας εηγγελσατο· Τζητετε τν ζντα μεττν νεκρν; τν θνατον γρ πατσας, ἀνστη ς Θες, παρχων πσι τμγα λεος.

6. Ανετε ατν ν κυμβλοις εὐήχοις, ανετε ατν ν κυμβλοις λαλαγμοῦ. Πσα πνοανεστω τν Κριον.

-- Ἐξαστρπτων γγελος, ἐπτμνμσου τζωοποιν, τας Μυροφροις λεγεν· κνωσε τος τφους Λυτρωτς, ἐσκλευσε τν δην, καὶ ἀνστη τριμερος, ὡς μνος Θες καπαντοδναμος.

7. Ἀνστηθι, Κριε, ὁ Θες μου, ὑψωθτω χερ σου, μὴ ἐπιλθτν πεντων σου ες τλος.

-- Ες τμνμα σὲ ἐπεζτησεν, ἐλθοσα τμιτν Σαββτων, Μαρα Μαγδαλην· μεροσα δὲ ὠλοφρετο, κλαυθμβοσα· Ομοι! Σωτρ μου, πς κλπης πντων Βασιλεῦ; Ζεγος δζωηφρων γγλων, ἔνδοθεν τομνημεου βα· Τκλαεις, ὧ Γναι; Κλαω, φησν, ὅτι ραν τν Κριν μου τοτφου, καοκ οδα ποῦ ἔθηκαν ατν. Ατδστραφεσα πσω, ὡς κατεδσε, εθως βα· Κρις μου, καὶ ὁ Θες μου, δξα σοι.

8. Ἐξομολογσομασοι, Κριε, ἐν λκαρδίᾳ μου, διηγσομαι πντα τθαυμσισου.

-- Ἑβραοι συνκλεισαν, ἐν ττφτν ζων· ληστς δὲ ἀνέῳξεν ν τγλσστν τρυφν, κραυγζων καλγων· μτ' ἐμοδι' ἐμσταυρωθες, συνεκρματμοι πτοξλου, καὶ ἐφανετμοι πτοθρνου, τΠατρσυγκαθμενος, ατς γρ στι Χριστς Θες μν, ὁ ἔχων τμγα λεος.

Ανοι χος δ'

1. Τοποισαι ν ατος κρμα γγραπτον. Δξα ατη σται πσι τος σοις ατοῦ.

-- Ὁ σταυρν πομείνας καθνατον, καὶ ἀναστς κ τν νεκρν, παντοδναμε Κριε, δοξζομν σου τν νστασιν.

ΨΑΛΜΟΣ ΡΝ' (l50)

2. Ανετε τν Θεν ν τος γοις ατοῦ, ανετε ατν ν στερεματι τς δυνμεως ατοῦ.

-- Ἐν τσταυρσου Χριστέ, τς ρχαας κατρας λευθρωσας μς, καὶ ἐν τθαντσου, τν τν φσιν μν τυραννσαντα, διβολον κατργησας, ἐν δτῇ Ἐγρσει σου, χαρς τπντα πλρωσας· διβομν σοι, ὁ ἀναστς κ τν νεκρν, Κριε δξα σοι.

3. Ανετε ατν πτας δυναστεαις ατοῦ, ανετε ατν καττπλθος τς μεγαλωσνης ατοῦ.

-- ΤσΣταυρΧριστΣωτρ, ὁδγησον μς πτν λθειν σου, καὶ ῥῦσαι μς, τν παγδων τοῦ ἐχθροῦ, ὁ ἀναστς κ τν νεκρν, ἀνστησον μς πεσντας τῇ ἁμαρτίᾳ, ἐκτείνας τν χερσου, φιλνθρωπε Κριε, τπρεσβείᾳ τν γων σου.

4. Ανετε ατν ν χῳ, σλπιγγος, ανετε ατν ν ψαλτηρίῳ κακιθρᾳ.

-- Τν Πατρικν σου κλπων, μχωρισθες μονογενς Λγε τοΘεοῦ, ἦλθες πγς διφιλανθρωπαν, ἄνθρωπος γενμενος τρπτως, καΣταυρν καθνατον πμεινας σαρκί, ὁ ἀπαθς τΘετητι, ἀναστς δὲ ἐκ νεκρν θανασαν παρσχες τγνει τν νθρπων, ὡς μνος παντοδναμος.

5. Ανετε ατν ν τυμπνκαχορῷ, ανετε ατν ν χορδας καὶ ὀργνῳ,

-- Θνατον κατεδξω σαρκί, ἡμν θανασαν πραγματευσμενος Σωτρ, καὶ ἐν τφῳ ᾤκησας, ἵνα μς τοῦ ᾅδου λευθερσς, συναναστσας αυτῷ, παθών, μν ς νθρωπος, ἀλλ' ἀναστς ς Θες. Διτοτο βομεν· Δξα σοι ζωοδτα Κριε, μνε Φιλνθρωπε.

6. Ανετε ατν ν κυμβλοις εὐήχοις, ανετε ατν ν κυμβλοις λαλαγμοῦ. Πσα πνοανεστω τν Κριον.

-- Πτραι σχσθησαν Σωτρ, ὅτε ν τΚρανίῳ ὁ Σταυρς σου πγη, ἔφριξαν δου πυλωροί, ὅτε ν τμνημείῳ ὡς θνητς κατετθης· καγρ τοθαντου καταργσας τν σχν, τος τεθνεσι πσιν φθαρσαν παρσχες, τῇ Ἀναστσει σου Σωτρ, Ζωοδτα Κριε δξα σοι.

7. Ἀνστηθι, Κριε, ὁ Θες μου, ὑψωθτω χερ σου, μὴ ἐπιλθ τν πεντων σου ες τλος.

-- Ἐπεθμησαν Γυνακες, ἰδεν σου τν νστασιν, Χριστὲ ὁ Θες, ἦλθε προλαβοσα Μαρα Μαγδαληνή, ερε τν λθον ποκυλισθντα τομνματος, κατν γγελον καθεζμενον καλγοντα· Τζητετε τν ζντα μεττν νεκρν, ἀνστη ς Θες, ἵνα σστσμπαντα.

8. Ἐξομολογσομασοι, Κριε, ἐν λκαρδίᾳ μου, διηγσομαι πντα τθαυμσισου.

-- Ποῦ ἐστιν ησος, ὃν λογσασθε φυλττειν; επατε ουδαοι, ποῦ ἐστιν, ὃν θκατε ν τμνματι, τν λθον σφραγσαντες, δτε τν νεκρν, οτν ζων ρνησμενοι, δτε τν ταφντα, ἢ πιστεσατε τῷ ἀναστντι. Κν μες σιγσητε τοΚυρου τν γερσιν, ολθοι κεκρξονται, μλιστα ὁ ἀποκυλισθες κ τομνματος. Μγα σου τὸ ἔλεος! Μγα τμυστριον τς οκονομας σου! Σωτρ μν δξα σοι.

Ανοι χος πλ. α'

1. Τοποισαι ν ατος κρμα γγραπτον. Δξα ατη σται πσι τος σοις ατοῦ.

-- Κριε, ἐσφραγισμνου τοτφου πτν παρανμων, προλθες κ τομνματος, καθς τχθης κ τς Θεοτκου, οκ γνωσαν πς σαρκθης, οἱ ἀσματοσου γγελοι, οκ σθοντο πτε νστης, οφυλσσοντς σε στρατιται· μφτερα γρ σφργισται τος ρευνσι, πεφανρωται δτθαματα, τος προσκυνοσιν, ἐν πστει τμυστριον· ὅ ἀνυμνοσιν, ἀπδος μν γαλλασιν, κατμγα λεος.

ΨΑΛΜΟΣ ΡΝ' (l50)

2. Ανετε τν Θεν ν τος γοις ατοῦ, ανετε ατν ν στερεματι τς δυνμεως ατοῦ.

-- Κριε, τος μοχλος τος αωνους συντρψας, καδεσμδιαρρξας, τομνματος νστης, καταλιπών σου τὰ ἐντφια· ες μαρτριον τς ληθος τριημρου ταφς σου, καπρογες ν τΓαλιλαίᾳ, ὁ ἐν σπηλαίῳ τηρομενος. Μγα σου τὸ ἔλεος, ἀκατληπτε Σωτρ, ἐλησον μς.

3. Ανετε ατν πτας δυναστεαις ατοῦ, ανετε ατν καττπλθος τς μεγαλωσνης ατοῦ.

-- Κριε, αΓυνακες δραμον πτμνμα, τοῦ ἰδεν σε τν Χριστν, τν δι' ἠμς παθντα, καπροσελθοσαι, ερον γγελον πτν λθον καθμενον, τφβκυλισθντα, καπρς ατς βησε λγων· νστη Κριος, επατε τος μαθητας, ὅτι νστη κ νεκρν, ὁ σζων τς ψυχς μν.

4. Ανετε ατν ν χῳ, σλπιγγος, ανετε ατν ν ψαλτηρίῳ κακιθρᾳ.

-- Κριε, ὥσπερ ξλθες σφραγισμνου τοτφου, οτως εσλθες κατν θυρν κεκλεισμνων, πρς τος μαθητς σου, δεικνων ατος ττοσματος πθη, ἅπερ κατεδξω Σωτρ μακροθυμσας, ὡς κ σπρματος Δαυδ, μλωπας πνεγκας, ὡς Υἱὸς δτοΘεοῦ, κσμον λευθρωσας. Μγα σου τὸ ἔλεος, ἀκατληπτε Σωτρ, ἐλησον μς.

5. Ανετε ατν ν τυμπνκαχορῷ, ανετε ατν ν χορδας καὶ ὀργνῳ.

-- Κριε, ὁ Βασιλες τν αἰώνων, καΠοιητς τν πντων, ὁ δι' ἡμς σταρωσιν, καταφν σαρκκαταδεξμενος, ἵνα μς τοῦ ᾍδου λευθερσς πντας, σεἶ ὁ Θες μν, ἐκτς σου λλον οκ οδαμεν.

6. Ανετε ατν ν κυμβλοις εὐήχοις, ανετε ατν ν κυμβλοις λαλαγμοῦ. Πσα πνοανεστω τν Κριον.

-- Κριε, τὰ ὑπερλμποντσου θαματα τς διηγσεται; ἢ τς ναγγελετφρικτσου μυστρια; ἐνανθρωπσας γρ δι' ἡμς, ὡς ατς θλησας, τκρτος φανρωσας τς δυνμες σου· ν γρ τΣταυρσου, τΛστΠαρδεισον νοιξας, καὶ ἐν τΤαφσου, τος μοχλος τοῦ ᾍδου συντριψας, καὶ ἐν τῇ Ἀναστσει σου, τσμπαντα πλοτισας. Εσπλαγχνε δξα σοι.

7. Ἀνστηθι, Κριε, ὁ Θες μου, ὑψωθτω χερ σου, μὴ ἐπιλθτν πεντων σου ες τλος.

-- Μυροφροι γυνακες, τν τφον σου καταλαβοσαι, λαν πρωΐ, ἐπεζτουν σε μυρσαι τν θνατον Λγον καΘεν, κατοῦ Ἀγγλου τος ῥήμασιν νηχηθεσαι, ὑπστρεφον ν χαρᾷ, τος, Ἀποστλοις μηνσαι μφανς, ὅτι νστης ζωτν πντων, καπαρχεις τκσμῳ ἱλασμν, κατμγα λεος.

8. Ἐξομολογσομασοι, Κριε, ἐν λκαρδίᾳ μου, διηγσομαι πντα τθαυμσισου.

-- Τοθεοδγμονος τφου, πρς τος ουδαους οφλακες λεγον· τς μν ματαιφρονος συμβουλς! φυλττειν τν περγραπτον δοκιμσαντες, μτην κοπισατε, κρψαι τν νστασιν τοσταυρωθντος βουλμενοι, τρανς φανερσατε. Ὢ τοῦ ὑμν ματαιφρονος συνεδρου! Τπλιν κρψαι συμβουλεεσθε, ὃ οκρπτεται; μλλον δπαρ' ἡμν κοσατε, καπιστεσαι θελσατε τν γενομνων τν λθειαν. Ἄγγελος στραπηφρος, ορανθεν κατελθών, τν λθον πεκλισεν, οτφβνεκρσει συνεσχθημεν, καφωνσας τας κραταιφροσι Μυροφροις, ἔλεγε γυναιξν· οχ ρτε τν φυλκων τν νκρωσιν, κατν σφραγδων τν διλυσιν, τοῦ ᾍδου τε τν κνωσιν; Ττν τνκος τοῦ ᾍδου, καταργσαντα, κατοθαντου τκντρον συντρψαντα, ὡς θνητν πιζητετε; Εαγγελσασθε δταχπορευθεσαι τος ποστλοις τν νστασιν, ἀφβως κραυγζουσαι· ντως νστη Κριος, ὁ ἔχων τμγα λεος.

Ανοι χος πλ. β'

1. Τοποισαι ν ατος κρμα γγραπτον. Δξα ατη σται πσι τος σοις ατοῦ.

-- ὁ Σταυρς σου Κριε, ζωκαὶ ἀνστασις πρχει τλασου, καὶ ἐπ' ατπεποιθτες, στν ναστντα, Θεν μν μνομεν, ἐλησον μς.

ΨΑΛΜΟΣ ΡΝ' (l50)

2. Ανετε τν Θεν ν τος γοις ατοῦ, ανετε ατν ν στερεματι τς δυνμεως ατοῦ.

-- Ἡ ταφσου Δσποτα, Παρδεισον νοιξε τγνει τν νθρπων, καὶ ἐκ φθορς λυτρωθντες, στν ναστντα, Θεν μν μνομεν, ἐλησον μς.

3. Ανετε ατν πτας δυναστεαις ατοῦ, ανετε ατν καττπλθος τς μεγαλωσνης ατοῦ.

-- Σν ΠατρκαΠνεματι, Χριστν νυμνσωμεν, τν ναστντα κ νεκρν, καπρς ατν κβομεν· Σζωὴ ὑπρχεις, ἡμν καὶ ἀνστασις, ἐλησον μς.

4. Ανετε ατν ν χῳ, σλπιγγος, ανετε ατν ν ψαλτηρίῳ κακιθρᾳ.

-- Τριμερος νστης Χριστέ, ἐκ τφου καθς γγραπται, συνεγερας τν Προπτορα μν· διό σε καδοξζει, τγνος τν νθρπων, καὶ ἀνυμνεσου τν νστασιν.

5. Ανετε ατν ν τυμπνκαχορῷ, ανετε ατν ν χορδας καὶ ὀργνῳ,

-- Κριε, μγα καφοβερν πρχει, τς σς ναστσεως τμυστριον· οτω γρ προλθες κ τοτφου, ὡς νυμφος κ παστδος, θαντθνατον λσας, ἵνα τν δμ λευθερσς· θεν ν ορανος, Ἄγγελοι χορεουσι, καὶ ἐπγς νθρωποι δοξζουσι, τν ες μς γενομνην, εσπλαγχναν σου φιλνθρωπε.

6. Ανετε ατν ν κυμβλοις εὐήχοις, ανετε ατν ν κυμβλοις λαλαγμοῦ. Πσα πνοανεστω τν Κριον.

-- Ὦ παρνομοι, Ἰουδαοι, ποεσιν ασφραγδες, κατὰ ἀργρια, ἃ ἐδκατε τος στρατιταις; οκ κλπη θησαυρς, ἀλλὰ ἀνστη ς δυνατς, ατοδκατσχνθητε, ἀρνησμενοι Χριστν, τν Κριον τς δξης, τν παθντα καταφντα, καὶ ἀναστντα κ νεκρν, ατν προσκυνσωμεν.

7. Ἀνστηθι, Κριε, ὁ Θες μου, ὑψωθτω χερ σου, μὴ ἐπιλθτν πεντων σου ες τλος.

-- Σφραγισθντος τομνματος, πς συλθητε ουδαοι, φλακας καταστσαντες, κασημεα θντες, τν θυρν κεκλεισμνων, προλθεν Βασιλες, ἢ ὡς νεκρν παραστσατε, ἢ ὡς Θεν προσκυνσατε, σν μν μελδοντες· Δξα Κριε τΣταυρσου, κατῇ Ἀναστσει σου.

8. Ἐξομολογσομασοι, Κριε, ἐν λκαρδίᾳ μου, διηγσομαι πντα τθαυμσισου.

-- Τζωοδχον σου μνμα, αμυροφροι Γυνακες, ὀδυρμεναι κατλαβον Κριε, καμρα βαστζουσαι, τΣμσου τὸ ἄχραντον μυρσαι πεζτουν, ερον δφωτοφρον γγελον, ἐν τλθκαθμενον, καπρς, ατς φθεγγμενον καλγοντα· Τδακρετε τν κ πλευρς πηγσαντα τκσμτν ζων; τὶ ἐπιζητετε σπερ θνητν ν μνματι τν θνατον; δραμοσαι δμλλον, ἀπαγγελατε τος ατοΜαθητας, τς ατοῦ ἐνδξου ναστσεως τν παγκσμιον χαρμονν, ἐν καὶ ἡμς Σωτρ φωτσας, δρησαι λασμν κατμγα λεος.

Ανοι χος βαρς

1. Τοποισαι ν ατος κρμα γγραπτον. Δξα α