Αγαπητοί Προσκυνηταί...

Θέματα για την λειτουργική πράξη και ευταξία της Εκκλησίας, και για σχετικούς Ιερούς Κανόνες.
Απάντηση
Άβαταρ μέλους
Παναγιώτης
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 902
Εγγραφή: 07 Φεβ 2008, 05:43

Αγαπητοί Προσκυνηταί...

Δημοσίευση από Παναγιώτης » 13 Μαρ 2008, 07:40

Πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε εντός του ιερού ναού, και εντός ιεράς μονής.
AgaphtoiProskunhtai.jpg
Εικόνα
Δεν έχετε τα απαραίτητα δικαιώματα για να δείτε τα συνημμένα αρχεία σε αυτή τη δημοσίευση.
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος Παναγιώτης την 22 Μαρ 2008, 21:21, έχει επεξεργασθεί 4 φορές συνολικά.
Μέγα μὲν τὸ ἀπερισπάστως προσεύχεσθαι· μεῖζον δὲ καὶ τὸ ψάλλειν ἀπερισπάστως
Άβαταρ μέλους
Xristos Tsakirogloy
Παλαίμαχος
Δημοσιεύσεις: 53
Εγγραφή: 07 Φεβ 2008, 21:01

Re: Αγαπητοί Προσκυνηταί...

Δημοσίευση από Xristos Tsakirogloy » 15 Μαρ 2008, 19:15

Μόνο μία μικρή ένσταση έχω η οποία δεν αφορά μόνο τις ιερές μονές, αλλά κυρίως τις ενορίες. Γιατί πρέπει να κάθονται ξεχωριστά εντός του Ναού οι άνδρες και οι γυναίκες; Η Εκκλησία η οποία ενώνει τα δύο φύλα θα έπρεπε να τα διαχωρίζει; Από τη στιγμή όπου ο πιστός εισέρχεται με σκοπό την προσευχή και όχι την νυμφο-αναζήτηση (που εάν αυτό επιζητεί μπορεί να το βρει σε μεγαλύτερη αφθονία εκτός Ναού), τι σχέση έχει, εάν δίπλα του βρίσκεται άνδρας, γυναίκα ή οτιδήποτε άλλο φύλο (τώρα έχουμε και περισσότερα των δύο :o ). Θέλω να πω ότι για τον ώριμο, κατηχημένο και κατασταλλαγμένο πιστό που ξέρει τι θέλει, πού μπήκε και γιατί, η διαχώρηση των φύλων στα καθίσματα, μπορεί να προκαλέσει ερωτηματικά και λογισμούς περισσότερους από τους άλλους. Θα μου πείτε, ναι αλλά είναι όλοι οι πιστοί έτσι; Σίγουρα όχι, αλλά δεν θα έπρεπε η Εκκλησία να ρίξει το βάρος περισσότερο στην κατήχηση του κόσμου (μικροί κι μεγάλοι) ώστε να ωριμάσει στα μυαλά όλων μας η συμπεριφορά μας στους ιερούς ναούς, παρά να διατηρεί μία παθητική στάση στα δύσκολα και ταυτόχρονα να χωρίζει ους ο Θεός συνέζευξεν; Για να μην παρεξηγηθώ, αναφέρομαι κυρίως στα στεφανωμένα ζευγάρια, τα οποία μπορεί όπως όλες τις καταστάσεις που θέλουν να τις αντιμετωπίζουν μαζί, έτσι και το θαύμα της Θείας Ευχαριστίας να θέλουν να το βιώσουν χέρι χέρι.
Δεν γνωρίζω εάν υπάρχει κάποια μαρτυρία των Πατέρων περί αυτού, εάν υπάρχει, παρακαλώ ανεβάστε την ώστε να καθησυχάσουν λογισμοί όπως ο παρών...
Τσακίρογλου Χρήστος
stelstam
Γενικός Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 28
Εγγραφή: 14 Φεβ 2008, 16:18

Re: Αγαπητοί Προσκυνηταί...

Δημοσίευση από stelstam » 15 Μαρ 2008, 23:17

Νομίζω Χρήστο, ότι η ίδια η διαμόρφωση της Εκκλησίας - ως κτίριο εννοώ - απαντάει στον λογισμό σου αυτόν. Ας πάρουμε για παράδειγμα (παλαιότερα) την χρήση του γυναικωνίτη.
O γυναικωνίτης, χώρος κατ' εξοχήν για γυναίκες, υπήρχε ήδη προ Χριστού, στο Ναό του Σολομώντος. Η Ορθόδοξη Παράδοση τον περιέλαβε στην Ναοδομία της (όπου το επέτρεπε το μέγεθος του Ναού) επειδή, προφανώς, αρμόζει στην ασκητική προοπτική της, επειδή δηλ. συμβάλλει όχι στην διάκριση, αλλά στην κατάργηση των δύο φύλλων κατά την προσευχή. Γιατί ενώπιον του Θεού δεν παρουσιάζεται κανείς ως άνδρας ή ως γυναίκα, αλλά ως προσευχόμενος, μόνος μόνω Θεώ, απερίσπαστος από κοινωνικού τύπου δεσμεύσεις, κινήσεις ή λογισμούς. Την έννοια της ασκητικής αυτής χροιάς του Γυναικωνίτη έρχεται να ενισχύσει η τοποθέτηση εκεί, όχι καθισμάτων -όπως θα έπρεπε σε κυρίες- αλλά στασιδίων, μάλιστα όχι τόσο αναπαυτικών, διότι η απόστασης από τον κυρίως ναό σε συνδυασμό με την τύρβη της ανέσεως θα ευνοούσε τον περισπασμό και την αποξένωση από τα τελεσιουργούμενα.
Αν λοιπόν γίνεται λόγος για «περισπασμό» και «αποξένωση» από ένα τόσο μικρό πράγμα όπως είναι ο χώρος (η θέση) του γυναικωνίτη, ποιες λέξεις πρέπει να αναζητήσουμε για να περιγράψουμε αναφερόμενοι στην στάση μας: «χεράκι-χεράκι»;;;

Βέβαια τώρα πια έχεις δίκιο...ποιο αριστερό και ποιο δεξιό κλίτος... που η ασκητικότης και που η απερίσπαστη προσευχή του εκκλησιάσματος;…

Στέλιος
Άβαταρ μέλους
Παναγιώτης
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 902
Εγγραφή: 07 Φεβ 2008, 05:43

Re: Αγαπητοί Προσκυνηταί...

Δημοσίευση από Παναγιώτης » 16 Μαρ 2008, 01:52

Περιδιαβαίνοντας το Αναλόγιον έπεσα και στον Οδηγό Ορθοδόξου Προσκυνητού του γέροντος Δοσιθέου:

Ὁδηγὸς Ὀρθοδόξου Προσκυνητοῦ: Χωριστὰ ἄνδρες-γυναῖκες
τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Δοσιθέου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Τατάρνης Εὐρυτανίας


Καθήμεθα χωριστὰ οἱ ἄνδρες ἀπὸ τὶς γυναῖκες. Ὁ φεμινισμὸς ἔφερε μεγάλη ἀναστάτωση ποὺ μπῆκε στὶς Ἐκκλησίες. Δεξιὰ λοιπὸν οἱ ἄνδρες, ἀριστερὰ οἱ γυναῖκες. Κι ἂν αὐτὲς εἶναι περισσότερες καὶ δὲν χωροῦν πᾶνε καὶ δεξιά, ἀλλὰ πίσω ἀπ' τοὺς ἄνδρες. Γράφω τώρα καὶ κάτι ποὺ δὲν θὰ ἤθελα νὰ τὸ γράψω, ἀλλ' ἀναγκάζομαι ἐκ τῶν πραγμάτων. Προσοχὴ σεῖς οἱ γυναῖκες πῶς κάθεσθε μέσα στὴν Ἐκκλησία (ἀλλὰ καὶ ἐκτὸς αὐτῆς). Νὰ μὴ σκέπτεσθε μονάχα πῶς θὰ φαίνεσθε, ἀλλὰ καὶ πῶς δὲν θὰ σκανδαλίζετε. Οὐαὶ δι' οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται, εἶπεν ὁ Κύριος. Ἐπίσης ἄνδρες καὶ γυναῖκες, τὰ πόδια μαζεμένα καὶ τὸ ἕνα δίπλα στὸ ἄλλο καὶ ποτὲ διπλοπόδι. Εἶναι δεῖγμα αὐθαδείας καὶ καταφρονήσεως τῶν πάντων.

ἀπὸ τὸ βιβλίον «Ὁδηγὸς Ὀρθοδόξου Προσκυνητοῦ» (ἔκδοσις γ'), σ. 107, Ἀρχιμανδρίτου Δοσιθέου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Τατάρνης Εὐρυτανίας

http://www.analogion.net/pneumazwh/Odhg ... naikes.htm
Μέγα μὲν τὸ ἀπερισπάστως προσεύχεσθαι· μεῖζον δὲ καὶ τὸ ψάλλειν ἀπερισπάστως
Άβαταρ μέλους
Παναγιώτης
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 902
Εγγραφή: 07 Φεβ 2008, 05:43

Re: Αγαπητοί Προσκυνηταί...

Δημοσίευση από Παναγιώτης » 16 Μαρ 2008, 01:54

...και επίσης τα φαινόμενα αταξίας του κ. Σπηλιώτη:

Φαινόμενα Ἀταξίας
τοῦ κ. Γ.Μ. Σπηλιώτου (ἀπὸ τὸν Ὀρθόδοξο Τύπο)


Τὰ τελευταία χρόνια, βλέπουμε μὲ θλίψη ὁρισμένα φαινόμενα ἀταξίας στὶς ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας. Συγχωρῆστε με ἐμένα ἕνα λαϊκὸ νὰ μιλάει γι' αὐτὰ τὰ ἱερὰ πράγματα. Μιλάω ἀδελφοί μου γιὰ τὸ φαινόμενο ταξιθέτησης ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν μέσα στὶς ἐκκλησίες.

Ὅταν ἤμουν μικρὸ παιδί, στὸ ἄσημο ἀλλὰ ὡραῖο χωριό μου, θυμᾶμαι καὶ ἀναπολῶ τὴ χαρά μας Πάσχα - Χριστούγεννα, ποὺ ἐπέστρεφαν οἱ ναυτικοί μας στὸ χωριό. Γέμιζε ἡ παραλία καΐκια καὶ ἡ ἐκκλησία ἀπὸ ναυτικούς. Τότε φορούσαμε ὅλοι τὰ καλά μας ροῦχα, ὅτι καλύτερο εἴχαμε. Μπροστά, μπροστά, κάθονταν τὰ παιδιά. Μετὰ οἱ ἄνδρες ἡλικιωμένοι, ἄβολοι στὸ περπάτημα σὰν πάπιες οἱ ναυτικοί μας, μερικοὶ θεόρατοι στὰ παιδικά μας μάτια. Πίσω οἱ γυναῖκες. Ἴδια τάξη καὶ στὴ Θεία Κοινωνία. Πρῶτα τὰ παιδιά, μετὰ οἱ ἄνδρες, τελευταῖες οἱ γυναῖκες καὶ τὰ κορίτσια. Ποῦ νὰ τολμήσει γυναῖκα νὰ πάει μπροστὰ νὰ καθίσει. Γυναῖκες - Πηνελόπες - Μπουμπουλίνες.

Τὰ χρόνια, ὅμως, πέρασαν. Τ' ἄλαλα καὶ τὰ μπάλαλα μπῆκαν γιὰ καλὰ στὴ ζωή μας. Ἡ γυναῖκα φόρεσε γιὰ καλὰ τὰ παντελόνια καὶ στὸ σῶμα καὶ στὸ μυαλό της. Ἔγινε πιὸ «ἐλεύθερη» πιὸ «ἀνεξάρτητη» πιὸ ἴση. Ἔτσι λένε. Ἀργότερα μαθητὴς στὸ λύκειο Κορίνθου γιὰ πρώτη φορὰ εἶδα θέσεις ἀνδρῶν δεξιά, θέσεις γυναικῶν ἀριστερά. Πίσω ὁ γυναικωνίτης. Δὲ θυμᾶμαι ἔστω καὶ μία φορὰ νὰ εἶδα νὰ διαταράσσεται ἡ τάξη αὐτή.

«Ἐλᾶτε ὅπως εἶστε», εἶπε ὁ Ἀρχιεπίσκοπός μας. Ἡ ἐντολὴ αὐτὴ παρ' ὅλα τὰ θετικὰ στοιχεῖα ἔχει καὶ ἔντονες ἀρνητικὲς συνέπειες. Αὐτοί, ποὺ ἐπισκέπτονται ἐκκλησίες στὰ νησιά μας τὸ καλοκαίρι, καταλαβαίνουν τ' αὐτονόητα. Ὅμως, αὐτὸ δὲν εἶναι τὸ θέμα μας. Φαίνεται ὅτι μερικὲς κυρίες ἐξέλαβαν τὴν ἐντολὴ αὐτὴ σὰν «καθίστε ὅπου καὶ ὅπως θέλετε».

Ἔτσι παρουσιάζεται πιὰ τὸ θλιβερὸ θέμα τὰ «γρεΐδια» νὰ κάθονται ὅπως θέλουν μεταξὺ ἀνδρῶν. Κυρίες μὲ παντελόνια δίπλα στοὺς ἄνδρες νὰ σκύβουν πρὸς μετάνοια καὶ νὰ προβάλουν τὰ ὀπίσθιά τους. Καὶ ζευγαράκια ἐρωτευμένων μαζὶ νὰ θωπεύονται κατὰ τὴ διάρκεια τῆς θείας Λειτουργίας ὅπως οἱ νεορθόδοξοι ὑποδεικνύουν «ἀγαπητικῶς» καὶ ἄλλα πολλὰ θλιβερά! Μερικοὶ ἀκόμα ἱερεῖς, γιὰ νὰ μὴ κατηγορηθοῦν τάχα ὡς μὴ δημοκράτες κοινωνοῦν ἕναν ἄνδρα, μία γυναῖκα ἐναλλάξ.

«Ὢ Θεέ μου», ἀνέκραζε λυπημένος ὀ γέροντας Θεόκλητος Διονυσιάτης ἐπὶ ἔτη. Τί προτείνουμε; Ἁπλὲς λύσεις. Ὁ Θεός μας, ἡ Ὀρθοδοξία μας, συνεπάγονται «εὐταξία», ὑπακοὴ καὶ ταπείνωση. Πρὶν χρόνια στὴν μονὴ Ἁγ. Διονυσίου τοῦ Ἁγίου Ὅρους κάθισα σὲ στασίδι γεροντικό, ποὺ δὲν εἴθισται νὰ κάθονται οἱ λαϊκοί. Ὁ ἐκκλησιαστικός μοῦ ὑπέδειξε ἕνα ἄλλο στασῖδι ὅπου καὶ πῆγα, εἶναι ἀλήθεια μὲ κάποια μικρὴ δημοκρατικὴ ὄχληση ἀπὸ μέρους μου. Ἂς πράττουν τὸ ἴδιο καὶ οἱ ἐπίτροποι. Ἂν χρειάζονται μερικὰ καθίσματα ἀπὸ τὸ μέρος τῶν ἀνδρῶν μποροῦν νὰ παίρνουν τὰ τελευταῖα, στὰ ὁποῖα θὰ τοποθετεῖται καὶ ἡ ἀνάλογη πινακίδα. Ἅγιοι ἐπίτροποι καὶ ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς δὲ γνωρίζετε ὅτι τὸ γενετήσιο ἔνστικτο συνοδεύει τὸν ἄνθρωπο ἕως καὶ τὰ γεράματά του πλὴν ἐλαχίστων, αὐτούς, ποὺ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ κατέστησε ἀπτώτους. Ἀγνοεῖτε ὅτι ἂν ἡ γυνὴ εἶναι ἀτίθαση ἂν καὶ ὅτι ἂν τῆς ἀφαιρεθεῖ ἡ σεμνότητα καὶ ὑπακοὴ χάνεται καὶ συμπαρασύρει πλῆθος στὸ χαμό. Ἀπ' αὐτὸ τὸ ἀχαλίνωτο ἔχουμε τὰ διαζύγια καὶ τὰ μελαγχολικὰ παιδιὰ καὶ τὰ ναρκωτικά. Γιατὶ ἐναλλὰξ ἡ Θεία Κοινωνία «δημοκράτες»; Τηρεῖτε τὴν ἀρχαία τάξη. Διδάξτε ἔτσι στὶς γυναῖκες τὴν ὑπακοὴ καὶ τὴν ταπείνωση, ποὺ τόσο θὰ τοὺς χρειασθεῖ στὴ ζωή.

Γ. Μ. Σπηλιώτης

ἀπὸ τὸν Ὀρθόδοξον Τύπον τῆς 31ης Μαρτίου 2006, σ. 5η.

[οἱ ὑπογραμμίσεις δικές μας]

http://www.analogion.net/pneumazwh/FainomenaAtajias.htm
Μέγα μὲν τὸ ἀπερισπάστως προσεύχεσθαι· μεῖζον δὲ καὶ τὸ ψάλλειν ἀπερισπάστως
Άβαταρ μέλους
Xristos Tsakirogloy
Παλαίμαχος
Δημοσιεύσεις: 53
Εγγραφή: 07 Φεβ 2008, 21:01

Re: Αγαπητοί Προσκυνηταί...

Δημοσίευση από Xristos Tsakirogloy » 16 Μαρ 2008, 15:20

Ευχαριστώ αμφότερους για τις τοποθετήσεις και τις μαρτυρίες (αν και νεότερες) πάνω στο θέμα, προσωπικά δεν συμφωνώ με την στάση αυτή της Εκκλησίας και έχω λόγους που στηρίζονται και στην κοινή λογική και στην λογική της λατρευτικής μας ζωής για το πιστεύω μου αυτό, τους οποίους δεν θα αναφέρω για να μη θεωρηθεί ότι θέλω να φανώ εξυπνότερος των ιερών κανόνων, έτσι, ας πούμε ότι κάνω υπακοή.

Και πάλι ευχαριστώ.
Τσακίρογλου Χρήστος
Άβαταρ μέλους
Παναγιώτης
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 902
Εγγραφή: 07 Φεβ 2008, 05:43

Re: Αγαπητοί Προσκυνηταί...

Δημοσίευση από Παναγιώτης » 16 Μαρ 2008, 23:46

Xristos Tsakirogloy έγραψε:Ευχαριστώ αμφότερους για τις τοποθετήσεις και τις μαρτυρίες (αν και νεότερες) πάνω στο θέμα
Αγαπητέ Χρήστο, θα σου δώσω και παλαιότατη μάλλον αρχαία μαρτυρία, στο πολύ σημαντικό αυτό θέμα κατ' εμέ:

"Προνοία δε τούτων εις το έτερον μέρος οι λαϊκοί καθεζέσθωσαν μετά πάσης ησυχίας και ευταξίας, και αι γυναίκες κεχωρισμένως και αυταί καθεζέσθωσαν σιωπήν άγουσαι".

Διαταγαί των Αποστόλων, Βιβλίον Β', ΝΖ' παρ. 4. εις ΕΠΕ, 1, 160.
Μέγα μὲν τὸ ἀπερισπάστως προσεύχεσθαι· μεῖζον δὲ καὶ τὸ ψάλλειν ἀπερισπάστως
Απάντηση

Επιστροφή στο “Λειτουργικά και Κανονολογικά θέματα”