Επείσακτα μέλη

Περί του θεωρητικού και πρακτικού μέρους της Ψαλτικής Τέχνης.
Απάντηση
Άβαταρ μέλους
Παναγιώτης
Διαχειριστής
Δημοσιεύσεις: 902
Εγγραφή: 07 Φεβ 2008, 05:43

Επείσακτα μέλη

Δημοσίευση από Παναγιώτης » 14 Ιουν 2010, 17:37

Σύμφωνα με τον κ. Γεώργιο Χατζηθεοδώρου (Μέθοδος Διδασκαλίας, σ. 80), επείσακτα χαρακτηρίζονται τα μέλη ενός ήχου τα οποία ψάλλονται σε άλλον ήχο με τη χρήση των μαρτυρικών και φθορικών σημείων του άλλου ήχου (είναι ουσιαστικά, ξένα προς τον ήχο που έχουν κατηγοριοποιηθεί).

Π.χ. σε αναστάσιμα καθίσματα του α' ήχου, εισάγεται η φθορά του β' ήχου και ψάλλονται με χρωματικό τρόπο ενώ ο ήχος στον οποίο ανήκουν είναι διατονικός. Παρόμοια βλέπουμε και σε άλλους ήχους.

Αυτός ο χαρακτηρισμός, συνεχίζει ο κ. Χατζηθεοδώρου, είναι σωστός μόνο σε ό,τι αφορά λόγους θεωρητικής απλοποίησης, ενώ σύμφωνα με την αρχαία μουσική πρακτική δεν πρόκειται περί ξένων μελών, αλλά για τη δυνατότητα των ήχων να ψάλλονται και σε άλλα γένη, όπως και οι τρόποι των αρχαίων Ελλήνων.

( Δείτε επίσης και εδώ σε ένα παλαιό μήνυμα: viewtopic.php?f=39&t=47 )
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος Παναγιώτης την 14 Ιουν 2010, 18:00, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
Μέγα μὲν τὸ ἀπερισπάστως προσεύχεσθαι· μεῖζον δὲ καὶ τὸ ψάλλειν ἀπερισπάστως
Απάντηση

Επιστροφή στο “Θεωρία και Πράξη της Ψαλτικής Τέχνης”